Svmmarivm
Haec lectio stvdivm limitvm hvivs partis conclvdit prima eorvm applicatione geometrica: asymptotis. In Algebra et Geometria asymptoti verticales, horizontales et obliqvae fvnctionvm rationalivm et fvnctionvm cvm radicalibvs ope tabvlae signorvm et divisionis polynomiorvm inventae svnt, et habitvs cvrvae ivxta eas vt factvm intvitivvm admissvs est. Hic per limites laterales, limites ad infinitvm et limites infinitos definivntvr, et ea facta admissa demonstrantvr. Ostenditvr rectam asymptotvm esse tvm demvm cvm distantia cvrvae ab ea ad nihilvm tendit, formvla declivitatis et ordinatae in origine asymptoti obliqvae invenitvr, et dedvcitvr in vtroqve fine vnam ad svmmvm esse. Lectio praeterea opinionem vvlgarem corrigit, qva cvrva asymptotvm svam secare non posse pvtatvr, methodvm proponit fvnctionis sine derivatis repraesentandae, eamqve ad fvnctiones Algebrae et Geometriae adhibet, qvarvm tabvlae signorvm et divisiones polynomiorvm nvnc limitibvs complentvr.
Proposita discendi
- Asymptotos verticales, horizontales et obliqvas per limites definire, easqve cvm distantia cvrvae a recta conferre.
- Formvlas declivitatis et ordinatae in origine asymptoti obliqvae demonstrare, et vnicitatem asymptoti non verticalis in vtroqve fine.
- Facta in Algebra et Geometria admissa de habitv fvnctionis rationalis ivxta nihilvm svi denominatoris demonstrare, et positionem cvrvae respectv asymptoti svae decernere.
- Fvnctiones algebraicas et trigonometricas repraesentare dominivm, symmetrias, intersectiones cvm axibvs, tabvlam signorvm et asymptotos conivngendo.
Definitio
In lectione de fvnctionibvs rationalibvs Algebrae et Geometriae, asymptotvs erat recta ad qvam cvrva magis magisqve accedit dvm per aliqvem ex ramis svis recedit. Limitibvs hvivs partis haec notio accvrate scribitvr. Dvo modi recedendi svnt: variabilis ad nvmervm accedit dvm valores sine margine crescvnt, avt variabilis sine margine crescit. Primo respondent asymptoti verticales; alteri, ceterae.
Sit fvnctio cvivs dominivm est .
- Recta est asymptotvs verticalis delineationis ipsivs si saltem vnvs ex limitibvs lateralibvs ipsivs in est avt .
- Si svperne circvmscripta non est, recta est asymptotvs delineationis ipsivs in si . Appellatvr horizontalis si et obliqva si . Eodem modo asymptotvs in definitvr.
Tres animadversiones definitionem accvratiorem reddvnt. Prima: asymptotvs horizontalis in nihil alivd est qvam assertio , ex lectione de limitibvs cvm variabilis ad infinitvm tendit. Altera: asymptoti non verticales in vtroqve fine separatim definivntvr, et in et in diversae esse possvnt, sicvt rectae et arcvs tangentis. Tertia: si ad tendit pro fvnctione qvae primi gradvs non est, sicvt polynomivm qvotiens divisionis cvm gradvs nvmeratoris gradvm denominatoris dvobvs avt plvribvs svperat, cvrva asymptotvs cvrvilinea dicitvr; omnia qvae de asymptotis obliqvis seqvvntvr de ea qvoqve valent, praeter formvlas declivitatis et ordinatae in origine.
Definitio differentiam ordinatarvm metitvr, id est distantiam verticalem inter cvrvam et rectam. Notio intvitiva contra de distantia cvrvae a recta loqvitvr, qvae in perpendicvlari metitvr. Propositio qvae seqvitvr ostendit vtramqve simvl ad nihilvm tendere.
Sit pvnctvm delineationis cvivs abscissa est , et sit recta . Tvm est asymptotvs delineationis ipsivs in si et solvm si . Distantia a recta est distantia verticalis per constantem positivam mvltiplicata. In figvra cvrva est , cvivs asymptotvs est recta .
Demonstratio
Recta aeqvationem habet. Per formvlam distantiae pvncti a recta ex lectione de vectoribvs in plano, distantia ipsivs a est distantia verticalis per divisa, qvae ab non pendet.
Per lemma de limite vt distantia ad nihilvm tendente ex lectione de algebra limitvm, ad infinitvm translatvm, ad tendit si et solvm si eivs valor absolvtvs ad tendit; et hic ad tendit si et solvm si eivs prodvctvm per constantem positivam eodem tendit, per regvlam combinationis linearis.
Argvmentvm oneratvr…