Περίληψη
Το μάθημα αυτό ανοίγει την έβδομη και τελευταία ενότητα του κύκλου μαθημάτων, αφιερωμένη στα άλλα έγγραφα και στην ομαδική εργασία. Εξηγεί σε τι χρησιμεύει η ενότητα: να μεταφέρει όσα μάθαμε στις έξι προηγούμενες, που εφαρμόστηκαν στο άρθρο και στη διατριβή, στα άλλα είδη με τα οποία ένας ακαδημαϊκός κοινοποιεί την εργασία του (την παρουσίαση, την αφίσα, την επιστολή και το βιογραφικό σημείωμα), στο έγγραφο που γράφουν ταυτόχρονα πολλοί συγγραφείς και σε εκείνο που ένα περιοδικό ή ένα αποθετήριο παραλαμβάνει για να το δημοσιεύσει· παρουσιάζει τα τέσσερα μαθήματά της και το νήμα που τα συνδέει, από τη διαφάνεια ως το αρχείο που παραδίδεται· προσδιορίζει τι θεωρείται γνωστό από τις προηγούμενες ενότητες· θυμίζει από πού προέρχονται τα εργαλεία που χρησιμοποιεί η ενότητα· διατυπώνει το πρόβλημα που λύνει, ότι το ίδιο περιεχόμενο πρέπει να παρουσιαστεί σε διαφορετικές μορφές χωρίς να ξαναγραφτεί σε καθεμιά· και δείχνει ότι οι μορφές αυτές είναι κοινές στην υποστήριξη μιας διατριβής χημείας, στο συνέδριο γλωσσολογίας, στην αίτηση για υποτροφία και στο άρθρο που γράφει μια ομάδα ιστορικών.
Μαθησιακοί στόχοι
- Να περιγράφει τη σειρά των περιεχομένων της ενότητας και να εξηγεί τι προσφέρει κάθε μάθημα στο επόμενο.
- Να αναγνωρίζει τι θεωρεί γνωστό η ενότητα από τις προηγούμενες και να το επαναλαμβάνει αν χρειάζεται.
- Να εξηγεί, με ένα παράδειγμα, γιατί το ίδιο περιεχόμενο μπορεί να στοιχειοθετηθεί ως άρθρο και ως διαφάνεια αλλάζοντας την κλάση του εγγράφου και όχι τη σήμανση του κειμένου.
- Να αναγνωρίζει στον δικό του κλάδο τα είδη, τις μορφές συνεργασίας και τις απαιτήσεις δημοσίευσης που η ενότητα διδάσκει να ικανοποιούνται.
Αρχική αξιολόγηση
Πριν διατρέξουμε την ενότητα, αξίζει να μετρήσουμε το σημείο εκκίνησης. Η αξιολόγηση αυτή είναι αυτοαξιολόγηση: δεν βαθμολογείται, και μοναδικός σκοπός της είναι να προσανατολίσει τη μελέτη. Οι δύο πρώτες ερωτήσεις της επαναλαμβάνουν όσα η ενότητα θεωρεί γνωστά από τις προηγούμενες· οι οκτώ επόμενες αφορούν, ανά δύο και με τη σειρά, τα τέσσερα μαθήματα της ενότητας. Όποιος δεν έχει στοιχειοθετήσει ποτέ παρουσίαση με το Beamer ούτε έχει γράψει έγγραφο με άλλους συγγραφείς δεν πρέπει να περιμένει να τις απαντήσει σωστά: κάθε απάντηση, σωστή ή λανθασμένη, εξηγεί το ζήτημα και κατονομάζει το μάθημα που το πραγματεύεται. Οι ίδιες δεξιότητες μετρώνται ξανά στο τέλος, στο μάθημα της σύνθεσης.
Πριν ξεκινήσεις την ενότητα, μέτρησε το σημείο εκκίνησής σου. Είναι μια σύντομη αυτοαξιολόγηση: δεν βαθμολογείται και το αποτέλεσμα αποθηκεύεται μόνο στον περιηγητή σου.
Ερώτηση 1Από προηγούμενες ενότητεςΔύο συν-συγγραφείς μιας εργασίας φυσικής γράφουν τα διανύσματα με διαφορετικό τρόπο: ο ένας με
\mathbf{v}και ο άλλος με\vec{v}. Τι αποτρέπει την ασυμφωνία και επιτρέπει να αλλάξει ο συμβολισμός όλης της εργασίας σε ένα μόνο σημείο;Χρησιμεύει μία φορά, αλλά κάθε νέα εμφάνιση γραμμένη με το χέρι ξανανοίγει την ασυμφωνία, και η αντικατάσταση μπορεί να φτάσει σε χρήσεις που δεν ήταν διανύσματα.Η μηχανή στοιχειοθετεί ό,τι γράφεται· τα\mathbfκαι\vecπαράγουν διαφορετικές μορφές, και καμία προειδοποίηση δεν το επισημαίνει.Θα μπορούσε να γίνει, αλλά ο επαναορισμός μιας τυπικής εντολής ξαφνιάζει όποιον διαβάζει την πηγή· η δική μας εντολή, με δικό της όνομα, είναι ο δρόμος που διδάσκει ο κύκλος μαθημάτων.Η δική μας εντολή λέει τι είναι το αντικείμενο, ένα διάνυσμα, και ο ορισμός της αποφασίζει πώς φαίνεται· αν αλλάξει στο προοίμιο, αλλάζουν όλες οι εμφανίσεις της. Σε μια εργασία πολλών συγγραφέων, το κοινό προοίμιο είναι και η σύμβαση της ομάδας.Επανάληψη: Μακροεντολές και δικό μας προοίμιο
Ερώτηση 2Από προηγούμενες ενότητεςΈνα σχήμα ενός άρθρου συμπεριλήφθηκε με
\includegraphics[width=14cm]{chart}. Αν αντιγραφεί αυτούσιο σε μια διαφάνεια του Beamer, της οποίας το πλαίσιο έχει πλάτος 12,8 cm, τι συμβαίνει;Το Beamer δεν αλλάζει το ζητούμενο πλάτος: η εικόνα κρατά τα 14 cm της και προεξέχει.Ένα υπερπλήρες κουτί είναι προειδοποίηση, όχι σφάλμα: το έγγραφο μεταγλωττίζεται και το ελάττωμα φαίνεται μόνο στο αποτέλεσμα.Στο Beamer κάθε πλαίσιο είναι μια δική του σελίδα· τίποτα δεν περνά σε άλλο πλαίσιο από έλλειψη χώρου.Ένα απόλυτο πλάτος δεν ξέρει πού θα χρησιμοποιηθεί· ένα πλάτος σχετικό με το\linewidthπροσαρμόζεται στη στήλη, στη σελίδα ή στο πλαίσιο όπου τοποθετείται.Επανάληψη: Εικόνες στο έγγραφο
Ερώτηση 3Ένα πλαίσιο του Beamer περιέχει μια λίστα τριών σημείων, με
\pauseμετά το πρώτο και μετά το δεύτερο. Πόσες σελίδες παράγει στο PDF;Το PDF δεν κινείται· το Beamer προσομοιώνει την εμφάνιση με διαδοχικές σελίδες.Κάθε\pauseπροσθέτει ένα βήμα στην αρχική σελίδα: δύο παύσεις δίνουν τρεις σελίδες.Οι τρεις σελίδες ανήκουν στο ίδιο πλαίσιο και φέρουν τον ίδιο τίτλο και τον ίδιο αριθμό διαφάνειας.Μια παρουσίαση σε PDF δεν έχει κινούμενα εφέ: κάθε αποκάλυψη είναι μία σελίδα ακόμη, και ο προβολέας, καθώς προχωρεί, δίνει την εντύπωση ότι τα σημεία εμφανίζονται.Επανάληψη: Παρουσιάσεις με το Beamer
Ερώτηση 4Ένα πλαίσιο του Beamer περιέχει ένα περιβάλλον
verbatimγια να δείξει ένα κομμάτι κώδικα, και η μεταγλώττιση σταματά με «File ended while scanning use of \@xverbatim». Τι λείπει;Το περιβάλλον υπάρχει ήδη στον πυρήνα· το πρόβλημα είναι πώς διαβάζει το Beamer το πλαίσιο που το περιέχει.Πρέπει να βρίσκεται σε δική του γραμμή, και ακόμη κι έτσι το σφάλμα επιμένει χωρίςfragile.Τον δέχεται, με την κατάλληλη επιλογή στο πλαίσιο.Το Beamer διαβάζει το περιεχόμενο του πλαισίου πριν το στοιχειοθετήσει, και το κυριολεκτικό κείμενο δεν αντέχει αυτή την ανάγνωση· τοfragileκάνει το πλαίσιο να επεξεργάζεται αλλιώς, ώστε να δέχεταιverbatimκαι\verb.Επανάληψη: Παρουσιάσεις με το Beamer
Ερώτηση 5Ένα βιβλίο διαβάζεται σε περίπου 30 cm, και σε αυτή την απόσταση τα γράμματα παύουν να διαβάζονται άνετα κάτω από περίπου 7 στιγμές. Ποιο ελάχιστο μέγεθος χρειάζεται το κείμενο μιας αφίσας που θα διαβάζεται από 1,5 m;
Οι 12 στιγμές διαβάζονται από μισό μέτρο, όχι από ενάμισι· το μέγεθος μιας αφίσας συνάγεται από την απόσταση, όχι από τις επιλογές μιας κλάσης.Το μέγεθος εξαρτάται από την απόσταση ανάγνωσης, όχι από την επιφάνεια: μια μεγαλύτερη αφίσα έχει περισσότερες στήλες, όχι μεγαλύτερα γράμματα.Η γωνία που καταλαμβάνει το γράμμα είναι ανάλογη του μεγέθους του και αντιστρόφως ανάλογη της απόστασης: η σχέση είναι γραμμική.Αυτό που αντιλαμβάνεται το μάτι είναι η γωνία που καταλαμβάνει το γράμμα, η οποία μειώνεται ανάλογα με την απόσταση· από εδώ ο κανόνας , με το σε εκατοστά. Γι’ αυτό μια αφίσα δεν στοιχειοθετείται με το μέγεθος ενός άρθρου.Επανάληψη: Αφίσες, επιστολές και βιογραφικό σημείωμα
Ερώτηση 6Σε μια επιστολή στοιχειοθετημένη με την κλάση
scrlttr2, πού γράφονται το όνομα και η διεύθυνση του παραλήπτη;Το\openingγράφει την προσφώνηση· ο παραλήπτης πρέπει να έχει ήδη δηλωθεί πριν.Αυτή η μεταβλητή κρατά τη διεύθυνση του αποστολέα, όχι του παραλήπτη.Μια επιστολή δεν έχει τίτλο: έχει αποστολέα, παραλήπτη, ημερομηνία, προσφώνηση και αποφώνηση.Τα στοιχεία του αποστολέα δηλώνονται με\setkomavarκαι του παραλήπτη όταν ανοίγει κάθε επιστολή· η κλάση αποφασίζει πού πηγαίνει το καθένα, και μαζί τη μορφή της επιστολής.Επανάληψη: Αφίσες, επιστολές και βιογραφικό σημείωμα
Ερώτηση 7Ένα έργο LaTeX διατηρείται με το Git. Ποια αρχεία αξίζει να τεθούν υπό έλεγχο εκδόσεων;
Ό,τι παράγεται ανακτάται με μεταγλώττιση· η διατήρησή του προσθέτει μόνο θόρυβο και συγκρούσεις.Από το PDF δεν ανακτάται η πηγή: ό,τι φυλάσσεται στο Git είναι ό,τι γράφεται.Τα κεφάλαια που συμπεριλαμβάνονται, η βιβλιογραφική βάση και οι εικόνες είναι επίσης πηγές.Τα παραγόμενα αρχεία αλλάζουν σε κάθε μεταγλώττιση και σε κάθε υπολογιστή: η διατήρησή τους γεμίζει το ιστορικό με αλλαγές που δεν έκανε κανείς και προκαλεί συγκρούσεις χωρίς περιεχόμενο.Επανάληψη: Ομαδική συγγραφή
Ερώτηση 8Δύο συν-συγγραφείς, σε διαφορετικούς κλάδους του Git, διορθώνουν την πρώτη και την τρίτη πρόταση της ίδιας παραγράφου, γραμμένης σε μία μόνο γραμμή. Τι συμβαίνει κατά τη συγχώνευση των κλάδων;
Το Git δεν διακρίνει προτάσεις μέσα σε μια γραμμή.Το Git δεν διαλέγει ανάμεσα σε δύο αλλαγές της ίδιας γραμμής: τη σημειώνει ως σύγκρουση και αφήνει την απόφαση στους ανθρώπους.Η σύγκρουση ανήκει στο Git, όχι στο LaTeX· τα σημάδια της πάντως, αν δεν επιλυθεί, μένουν στο αρχείο ως κείμενο.Το Git δεν διαβάζει προτάσεις αλλά γραμμές. Γι’ αυτό οι ομάδες συνήθως συμφωνούν μία πρόταση ανά γραμμή: η μηχανή τη στοιχειοθετεί το ίδιο, επειδή μια απλή αλλαγή γραμμής είναι ένα κενό, και οι αλλαγές των άλλων παύουν να συγκρούονται.Επανάληψη: Ομαδική συγγραφή
Ερώτηση 9Ένα περιοδικό διανέμει την κλάση του στο αρχείο
journal.cls. Ο συγγραφέας γράφει\documentclass{journal}και η μηχανή απαντά «File `journal.cls' not found». Τι λείπει;Μια κλάση δεν είναι πακέτο: φορτώνεται με\documentclass, και το\usepackageθα αναζητούσε έναjournal.sty.Η κλάση κατονομάζεται χωρίς επέκταση· το πρόβλημα είναι ότι το αρχείο δεν βρίσκεται εκεί όπου ψάχνει η μηχανή.Μόνο αν η κλάση διανέμεται στο TeX Live· πολλά περιοδικά τη δίνουν ως μεμονωμένο αρχείο.Η μηχανή αναζητά τις κλάσεις στον φάκελο του εγγράφου και στα δέντρα της εγκατάστασής της· μια κλάση που δεν βρίσκεται σε κανένα από αυτά δεν υπάρχει γι’ αυτήν.Επανάληψη: Πρότυπα και δημοσίευση
Ερώτηση 10Για να ληφθεί ένα PDF αρχειοθέτησης, τύπου PDF/A, γράφεται
\DocumentMetadata{pdfstandard=a-2b}μετά το\documentclass. Τι συμβαίνει;Η εντολή δεν έχει αποτέλεσμα εκεί όπου γράφτηκε, και η μηχανή το επισημαίνει με σφάλμα.Τη σύγχρονη διαχείριση του PDF την κάνει το ίδιο το LaTeX μέσω του\DocumentMetadata· το πρόβλημα είναι η θέση.Αυτή η εντολή είναι η εξαίρεση: πρέπει να προηγείται του\documentclass.Το\DocumentMetadataπροετοιμάζει τη διαχείριση του PDF πριν φορτωθούν η κλάση και τα πακέτα, και γι’ αυτό δεν μπορεί να έρθει μετά.Επανάληψη: Πρότυπα και δημοσίευση
Φόρτωση του περιεχομένου…
Ολοκληρώθηκε
Συνδεθείτε για να αποθηκεύσετε την πρόοδό σας