Svmmarivm
Lectio de polynomio Tayloriano demonstravit residvvm neglegi posse prae , cvm ad tendit, sed monvit aeqvivalentiam marginem non esse: non dicit qvantvs sit error pro dato . Haec lectio tres expressiones exactas residvi praebet. Lagrangiana id scribit vt terminvm polynomii proximvm, derivata ordinis in pvncto intermedio ignoto compvtata; Cavchyana, alia factorvm distribvtione, errorem melivs coercet, cvm pvnctvm intermedivm prope esse potest; forma avtem integralis, qvae continvitatem illivs derivatae postvlat, id sine pvnctis ignotis scribit. Omnes tres ex vna eademqve fvnctione avxiliari et ex theorematis valoris medii Cavchii et Lagrangii, vel ex integratione per partes orivntvr. His promissa Calcvli I praestantvr: constans in errore rectae tangentis, explicatio errorvm differentialis, margo erroris parabolae cosinvs, inaeqvalitates inter exponentialem et eivs polynomia, forma explicita criterii derivatarvm svccessivarvm et convergentia qvadratica methodi Newtoni et Raphsoni. Problemata valores cvm errore certo approximant et ordinem eligvnt qvi evm praestat.
Proposita discendi
- Formvlas Taylorianas cvm residvis Lagrangii, Cavchyano et forma integrali, cvm hypothesibvs earvm exactis, demonstrare.
- Residvvm margine coercere ad valores cvm errore certo approximandos, et ordinem polynomii eligere qvi datam praecisionem praestat.
- Ex residvo marginem erroris rectae tangentis dedvcere et formam criterii derivatarvm svccessivarvm in toto intervallo validam.
- Convergentiam qvadraticam methodi Newtoni et Raphsoni prope radicem simplicem demonstrare et per eam nvmervm iterationvm necessariarvm aestimare.
Residvvm Lagrangii et residvvm Cavchyanvm
Lectio de polynomio Tayloriano notationem hic adhibitam statvit: si in intervallo aperto definita est et vicibvs derivabilis in pvncto ipsivs , polynomivm Taylorianvm ordinis est , et residvvm est , pro in ; cvm scribvntvr et . Theorema formvlae Taylorianae cvm residvo Peani, ex illa lectione, dicit, si et praeterea vicibvs derivabilis in est, esse , cvm ad tendit: id est envntiatvm de limite. Vt valor residvi in qvoqve obtineatvr, consilivm est figere et pvnctvm movere in qvo evolvitvr.
Sint nvmervs integer, intervallvm apertvm, fvnctio vicibvs derivabilis in et pvnctvm ipsivs , et sit fvnctio in per formvlam infra scriptam definita:
Tvm derivabilis est in , , pro omni ipsivs , et pro omni ipsivs :
Nvmervs est residvvm in polynomii Tayloriani ordinis in pvncto mobili evolvti. Cvm derivatvr respectv , qvisqve terminvs dvo addenda gignit, qvae cvm addendis terminorvm vicinorvm se tollvnt, et solvm vltimvm manet.
Demonstratio
Cvm , termini loco positi propter factorem evanescvnt, et is qvi loco positvs est est . Cvm , svmma est , per definitionem polynomii Tayloriani et residvi, ex lectione de polynomio Tayloriano.
Sit nvmervs integer cvm . Qvoniam est vicibvs derivabilis in , fvnctio derivabilis est in . Per propositionem de potentiis exponentis integri, ex lectione de regvlis derivandi, et theorema regvlae catenae, ex lectione de regvla catenae, derivata ipsivs respectv est , cvm , etiam in ; theorema regvlae prodvcti, ex lectione de regvlis derivandi, derivatam termini loco positi praebet. Derivata termini loco positi est .
Sit pro . Derivata termini loco positi est , et derivata termini loco positi est . Per theorema de derivata combinationis linearis, ex lectione de regvlis derivandi, et theorema svmmae telescopicae, ex lectione de svmmationibvs, progressionibvs et indvctione, derivata svmmae est ; qvoniam ab non pendet, obtinetvr .
Fvnctio avxiliaris residvvm qvaesitvm valet in et valet in , eivsqve derivata solam derivatam ordinis continet. Theorema valoris medii inter et hanc notitiam in aeqvalitatem pro residvo convertit. Synthesis partis de applicationibvs derivatarvm, in Calcvlo I, nvntiavit residvvm theorematis Rollii et Cavchii margine coercitvm iri: theorema valoris medii Cavchii, qvod theoremate Rollii demonstratvm est, formam Lagrangii praebet.
Sint nvmervs integer, intervallvm apertvm, pvnctvm ipsivs et fvnctio vicibvs derivabilis in . Pro omni ipsivs a diverso exstat nvmervs stricte inter et sitvs talis vt:
Residvvm formam termini polynomii proximi habet, derivata in pvncto ignoto loco ipsivs compvtata. Theorema valoris medii Cavchii fvnctionem avxiliarem cvm potentia comparat, qvae et ipsa in evanescit.
Demonstratio
Sint fvnctio avxiliaris lemmatis, cvm hoc , et pro in , derivabilis per propositionem de potentiis exponentis integri et regvlam catenae. Sint minor et maior nvmerorvm et ; qvoniam intervallvm est, . Per theorema secvndvm qvod fvnctio derivabilis continva est, ex lectione de derivata vt limite, et continvae svnt in , et derivabiles in . Theorema valoris medii Cavchii, ex lectione de theorematis Fermatii, Rollii, Lagrangii et Cavchii, praebet in cvm aeqvalitate infra scripta.
Si , tvm et , et aeqvalitas est ea qvae infra scripta est. Si , tvm et , et aeqvalitas dicit , qvae per mvltiplicata eadem est. In vtroqve casv stricte inter et sitvm est.
Per lemma, , et ; praeterea , et . Svbstitvendo signa vtrivsqve membri se tollvnt.
Qvoniam , factor nvllvs non est; per evm et per dividitvr, et qvoniam , formvla obtinetvr.
Cvm , formvla dicit : est theorema valoris medii Lagrangii, et formvla Tayloriana cvm residvo Lagrangii id ad omnes ordines extendit. Pvnctvm a et a pendet, et plervmqve ignotvm est; problema solvtvm «Pvnctvm intermedivm fvnctionis rationalis» id in vno casv compvtat. Hypotheses fortiores svnt qvam eae residvi Peani, qvod solvm derivatas in et derivatam ordinis in postvlat, sed continvitatem ipsivs non inclvdvnt. Pro eadem formvla obtinetvr ex lemmate theorematis Cavchii iterati, ex lectione de integratione nvmerica, cvm loco ipsivs , in , cvm et ; fvnctio avxiliaris iterationem vitat et vtrvmqve latvs ipsivs simvl tractat.
Svb hypothesibvs formvlae Taylorianae cvm residvo Lagrangii, pro omni ipsivs a diverso exstat nvmervs stricte inter et sitvs talis vt:
Theorema valoris medii Lagrangii, ad fvnctionem avxiliarem directo adhibitvm, aliam residvi formam praebet, in qva distantia ipsivs ab seorsvm apparet.
Demonstratio
Sint , et vt in demonstratione svperiore. Fvnctio continva est in et derivabilis in , et theorema valoris medii Lagrangii, ex lectione de theorematis Fermatii, Rollii, Lagrangii et Cavchii, praebet in cvm . Si , haec est aeqvalitas infra scripta; si , dicit , qvae per mvltiplicata eadem est.
Per lemma, membrvm primvm est , et ; per mvltiplicatvr.
Dvo pvncta plervmqve diversa svnt. Si scribitvr , cvm , residvvm Cavchyanvm est : factorem habet, qvi parvvs est cvm prope est, ibi ipso vbi margo ipsivs mala esse potest. Problema solvtvm «Residvvm Cavchyanvm vbi residvvm Lagrangii non svfficit» hac differentia vtitvr. Ad errorem margine coercendvm, contra, forma Lagrangii fere semper svfficit.
Sint nvmervs integer, intervallvm apertvm, et pvncta ipsivs et fvnctio vicibvs derivabilis in . Si nvmervs est talis vt pro omni stricte inter et sito, tvm:
Margo derivatae ordinis inter et marginem erroris praebet, pvncto intermedio non cognito.
Demonstratio
Si , residvvm nvllvm est, qvia , et inaeqvalitas dicit . Si , pvnctvm formvlae Taylorianae cvm residvo Lagrangii stricte inter et sitvm est, et in eo margo derivatae valet.
Si margo in toto intervallo valet qvod continet, margo erroris pro omnibvs eivs intervalli simvl valet, et ordo ita eligitvr vt margo minor sit qvam praecisio optata, sicvt in problemate solvto «Septem digiti cosinvs in octante conversionis». Signvm qvoqve residvi in formvla Lagrangii legitvr. Exempli gratia, per theorema de derivatis ordinis potentiarvm et exponentialis, ex lectione de derivatis svccessivis et differentiali, omnes derivatae ipsivs svnt , et . Si , residvvm est cvm , et qvoniam exponentialis stricte crescens est, . Ergo, pro omni et omni nvmero integro :
et si praeterea , ipsam solvendo fit . Cvm et obtinetvr . Inaeqvalitas prima est ea qvam lectio de monotonia derivando series inaeqvalitatvm obtinvit, cvm nvntiavit illa polynomia Tayloriana esse eorvmqve errorem hic investigatvm iri; secvnda dicit qvantvm eis desit.
Argvmentvm oneratvr…