Svmmarivm
Partes qvae antecedvnt seqventias et series nvmerorvm tractavervnt. Haec lectio seqventias tractat qvarvm termini svnt fvnctiones in eadem copia definitae, et series qvarvm svmmae partiales svnt fvnctiones. In qvoqve pvncto valores seqventiam nvmerorvm efficivnt, et si omnes eae seqventiae convergvnt, earvm limites fvnctionem definivnt: haec est convergentia pvnctvalis. Sed limes pvnctvalis fvnctionvm continvarvm discontinvvs esse potest, vt ille potentiarvm in , et integrale limitis potest non esse limes integralivm. Convergentia vniformis, in qva idem locvs omnibvs pvnctis svfficit, sicvt in continvitate vniformi idem omnibvs svfficit, continvitatem conservat, limitem svb integrali in intervallo clavso et circvmscripto svmere sinit et, si derivatae eam implent, limitem derivare sinit. Criterivm Cavchyanvm vniforme de convergentia vniformi decernit limite non cognito, et criterivm M Weierstrassianvm eam praebet seriebvs qvarvm termini terminis seriei nvmericae convergentis circvmscribvntvr. Qvodqve theorema cvm exemplo contrario venit qvod ostendit eivs hypotheses non abvndare.
Proposita discendi
- Convergentiam pvnctvalem ab vniformi per ordinem qvantificatorvm distingvere, et per svpremvm distantiae a limite decernere vtram seqventia fvnctionvm habeat.
- Criterivm Cavchyanvm vniforme et criterivm M Weierstrassianvm demonstrare, iisqve vti ad ostendendvm seriem fvnctionvm vniformiter convergere.
- Demonstrare limitem vniformem fvnctionvm continvarvm continvvm esse, termino post terminvm in intervallo clavso et circvmscripto integrari posse, et qvibvs condicionibvs termino post terminvm derivari possit.
- Exempla contraria constrvere qvae ostendant nvllam earvm hypothesivm omitti posse.
Convergentia pvnctvalis et convergentia vniformis
Lectio de seqventiis et earvm limite limitem seqventiae nvmerorvm per et nvmervm natvralem definivit, hoc ordine qvantificatos, et lectio de seqventiis, fvnctionibvs et continvitate vniformi ostendit, in continvitate, «pro omni pvncto» post «exstat » transferre notionem mvtare. In seqventia fvnctionvm idem accidit cvm «exstat ». Deinceps est copia non vacva nvmerorvm realivm et, pro qvoqve natvrali , est fvnctio in definita; dicitvr esse seqventia fvnctionvm in .
Sint seqventia fvnctionvm in et fvnctio in definita. Dicitvr pvnctvaliter convergere ad in si, pro qvoqve ex , seqventia nvmerorvm ad convergit:
Tvm scribitvr in , et limes pvnctvalis seqventiae appellatvr.
Per vnicitatem limitis, ex theoremate qvo theoremata de limitibvs in seqventiis valent, lectionis de seqventiis et earvm limite, limes pvnctvalis, si exstat, vnicvs est. In definitione nvmervs natvralis post et eligitvr, et ab vtroqve pendere potest: prope qvaedam pvncta seqventia magis magisqve tardare potest anteqvam limiti appropinqvet.
Sint seqventia fvnctionvm in et fvnctio in definita. Dicitvr vniformiter convergere ad in si pro omni exstat nvmervs natvralis talis vt pro omni natvrali et omni ex :
Tvm scribitvr « vniformiter in ». Si est svbcopia non vacva copiae , dicitvr vniformiter convergere ad in si condicio pro omnibvs ex impletvr.
Hic solvm ab et a seqventia pendet, non a pvncto: «pro omni » post «exstat » transiit, sicvt in definitione fvnctionis vniformiter continvae «pro omnibvs et » post «exstat » stat. Convergentia vniformis pvnctvalem implicat, eodem pro qvoqve ; et si vniformiter in convergit, etiam in omni svbcopia non vacva copiae convergit, eodem . Si nvmervm finitvm pvnctorvm habet, ambae convergentiae congrvvnt: satis est maximvm nvmerorvm natvralivm singvlorvm pvnctorvm svmere. In delineatione, convergentia vniformis dicit, ab loco , delineationem cvivsqve intra fasciam inter delineationes et manere, in tota .
Sint seqventia fvnctionvm in et fvnctio in definita. Tvm vniformiter in si et solvm si exstat nvmervs natvralis talis vt, pro omni , copia nvmerorvm , cvm in , svperne circvmscripta sit, et eorvm svprema ad tendant:
Nvmervs est minima margo distantiae verticalis inter delineationes et ; convergentia vniformis postvlat vt ea margo, qvae a pvncto non pendet, ad tendat.
Demonstratio
Prima directio. Cvm , definitio nvmervm natvralem praebet talem vt, pro omni , nvmervs sit margo svperior nvmerorvm . Cvm non sit vacva, copia eorvm nvmerorvm non est vacva, et per axioma completvdinis, ex lectione de generibvs nvmerorvm, svpremvm habet, qvod negativvm non est.
Dato , definitio, cvm loco , nvmervm natvralem praebet; pro , nvmervs est margo svperior nvmerorvm , nec minor est qvam eorvm svpremvm. Cvm maiore nvmerorvm et , seqventia , ab definita, definitionem limitis implet.
Secvnda directio. Si , dato exstat nvmervs natvralis , qvi solvm ab pendet, talis vt pro omni . Cvm sit margo svperior nvmerorvm , definitio convergentiae vniformis eo impletvr.
Ad convergentiam vniformem refvtandam satis est definitionem negare: invenire tale vt, pro omni natvrali , sint et pvnctvm copiae cvm . Exemplvm simplicissimvm est illvd potentiarvm.
Sit in . Tvm pvnctvaliter in convergit ad fvnctionem qvae valet in et in . Convergentia non est vniformis in neqve in , et vniformis est in pro omni cvm . Procvl ab , potentiae ad axem comprimvntvr celeritate ; prope , qvaeqve vsqve ad ascendit, et semper manet pvnctvm vbi a limite plvs qvam distat. Figvra ostendit pro et limitem, qvi in salit; fasciam radii circa limitem in , qvae delineationes ab aliqvo loco continet; et, in qvaqve delineatione, pvnctvm intervalli vbi valet , qvod ad accedit neqve ex exit.
Demonstratio
Per theorema seqventiae geometricae, ex lectione de seqventiis et earvm limite, si , tvm ; et pro omni .
Sit . Si , mvltiplicando vicibvs inaeqvalitates inter nvmeros non negativos obtinetvr : nvmervs distantiam a limite in toto circvmscribit nec ab pendet. Cvm , dato exstat nvmervs natvralis , qvi solvm ab et ab pendet, talis vt pro , isqve omnibvs ex svfficit.
Sit nvmervs natvralis. Per corollarivm fvnctionvm continvarvm notarvm, ex lectione de limite et continvitate, polynomivm continvvm est in , vbi valet ; cvm exstat tale vt pro omni ex cvm . Pvnctvm , maior nvmerorvm et , est in , qvia , et implet . Cvm , nvllvm definitionem convergentiae vniformis in implet, neqve in , qvod id continet.
Limes discontinvvs est in , qvamqvam qvaeqve continva est: theorema de continvitate, infra positvm, ostendet id satis esse ad sciendvm convergentiam non esse vniformem in . In contra limes est fvnctio nvlla, qvae continva est, nec convergentia vniformis est; continvitas limitis ad convergentiam vniformem non svfficit, vt etiam problema solvtvm «Gibbvs qvi ad originem accedit» ostendit.
Argvmentvm oneratvr…