Ad argvmentvm transi
Topos Uranos

Svmmarivm

Haec lectio seqventias definit vt fvnctiones in nvmeris natvralibvs definitas, earvmqve limitem per aliqvod ε\varepsilon et nvmervm natvralem NN, hoc ordine qvantificatos. Ostendit hvnc limitem esse limitem cvm variabilis ad infinitvm tendit ex Calcvlo I, pro fvnctione cvivs dominivm est N\mathbb{N}, et ideo vnicitatem, algebram limitvm, conservationem signi et inaeqvalitatvm theoremaqve compressionis in seqventiis valere sine nova demonstratione: confirmatvr envntiata Calcvli I intervallis non vti. Si fvnctio limitem ad infinitvm habet, seqventia valorvm eivs in nvmeris natvralibvs evndem limitem habet, sed conversa falsa est. Demonstratvr contra id qvod Calcvlvs I non continebat: omnem seqventiam convergentem circvmscriptam esse, primos terminos limitem non afficere, et qvomodo se habeant seqventiae qvae ad infinitvm tendvnt vel oscillant. Inaeqvalitate Bernovlliana limites fvndamentales obtinentvr, ii ipsorvm 1np\frac{1}{n^p}, rnr^n, an\sqrt[n]{a} et nn\sqrt[n]{n}, cvm aliqvo NN explicito in qvoqve casv.

Proposita discendi

  1. Definitionem limitis seqventiae qvantificatoribvs scribere, NN explicitvm pro qvoqve ε\varepsilon invenire et hvnc limitem cvm limite cvm variabilis ad infinitvm tendit conferre.
  2. Demonstrare omnem seqventiam convergentem circvmscriptam esse, et lemmate inversionis confirmare theoremata de limitibvs Calcvli I in seqventiis valere.
  3. Seqventias convergentes, eas qvae ad infinitvm vel ad minvs infinitvm tendvnt et oscillantes distingvere, et criteria comparationis et inversorvm demonstrare.
  4. Limites ipsorvm 1np\frac{1}{n^p}, rnr^n, an\sqrt[n]{a} et nn\sqrt[n]{n} inaeqvalitate Bernovlliana demonstrare, eosqve cvm algebra limitvm et theoremate compressionis conivngere.

Seqventiae

Mvltae rationes Calcvli I in qvoqve stadio nvmervm prodvcebant: approximationes methodi Newtoni et Raphsoni, extrema intervallorvm bisectionis, vel svmmae 1+1+12!+⋯+1n!1 + 1 + \frac{1}{2!} + \cdots + \frac{1}{n!} qvibvs Algebra et Geometria I nvmervm ee approximavit. In omnibvs refert qvid his nvmeris fiat cvm stadivm sine fine procedit, non valores fvnctionis variabilis realis. Res qvae eos describit est seqventia.

DefinitioSeqventia

Seqventia nvmerorvm realivm est fvnctio in copia N\mathbb{N} nvmerorvm natvralivm definita, valoribvs realibvs. Valor eivs in nvmero natvrali nn scribitvr ana_n et terminvs nn-tvs appellatvr; seqventia tota scribitvr (an)(a_n). Generalivs, seqventia definiri potest in nvmeris integris n≥n0n \geq n_0, pro nvmero integro n0n_0 fixo.

Vt in lectione de nvmeris natvralibvs et axiomatibvs Peani, nvmeri natvrales a 11 incipivnt: N={1,2,3,…}\mathbb{N} = \{1, 2, 3, \ldots\}, et seqventia qvae ab a0a_0 incipit ex iis est qvae a n0=0n_0 = 0 definivntvr. Seqventia datvr formvla, vt an=1na_n = \frac{1}{n} vel an=(−1)na_n = (-1)^n, vel recvrsione, qvae primos terminos figit et regvlam qva qvisqve terminvs ex antecedentibvs obtinetvr. Exempli gratia, a1=1a_1 = 1 et an+1=2an+1a_{n + 1} = 2a_n + 1 dant 1,3,7,15,…1, 3, 7, 15, \ldots, et per indvctionem an=2n−1a_n = 2^n - 1, qvia 2(2n−1)+1=2n+1−12\left(2^n - 1\right) + 1 = 2^{n + 1} - 1; et F1=F2=1F_1 = F_2 = 1 cvm Fn+2=Fn+1+FnF_{n + 2} = F_{n + 1} + F_n dant seqventiam Fibonacci, 1,1,2,3,5,8,…1, 1, 2, 3, 5, 8, \ldots, qvae formvlam tam simplicem non habet. Delineatio seqventiae est copia pvnctorvm segregatorvm (n,an)(n, a_n), non cvrva. Cavendvm est ne seqventia cvm copia valorvm eivs confvndatvr: (−1)n(-1)^n valores −1-1 et 11 infinities percvrrit, et copia valorvm eivs est {−1,1}\{-1, 1\}.