Περίληψη
Το μάθημα για το πολυώνυμο του Τέιλορ απέδειξε ότι το υπόλοιπο είναι αμελητέο ως προς το όταν το τείνει στο , αλλά επισήμανε ότι μια ισοδυναμία δεν είναι φράγμα: δεν λέει πόσο είναι το σφάλμα για ένα δοσμένο . Το παρόν μάθημα δίνει τρεις ακριβείς εκφράσεις του υπολοίπου. Η έκφραση του Λαγκράνζ το γράφει ως τον όρο του πολυωνύμου που ακολουθεί, με την παράγωγο τάξης υπολογισμένη σε ένα άγνωστο ενδιάμεσο σημείο· η έκφραση του Κωσί, με άλλη κατανομή των παραγόντων, που φράσσει καλύτερα το σφάλμα όταν το ενδιάμεσο σημείο μπορεί να βρίσκεται κοντά στο · και η ολοκληρωτική μορφή, που απαιτεί τη συνέχεια αυτής της παραγώγου, το γράφει χωρίς άγνωστα σημεία. Και οι τρεις προκύπτουν από μία και την ίδια βοηθητική συνάρτηση και από τα θεωρήματα μέσης τιμής του Κωσί και του Λαγκράνζ, ή από την ολοκλήρωση κατά παράγοντες. Με αυτές εκπληρώνονται οι υποσχέσεις του Λογισμού I: η σταθερά στο σφάλμα της εφαπτομένης ευθείας, η εξήγηση των σφαλμάτων του διαφορικού, το φράγμα του σφάλματος της παραβολής του συνημιτόνου, οι ανισότητες της εκθετικής με τα πολυώνυμά της, μια ρητή μορφή του κριτηρίου των παραγώγων ανώτερης τάξης και η τετραγωνική σύγκλιση της μεθόδου Νεύτωνα-Ράφσον. Τα προβλήματα προσεγγίζουν τιμές με εγγυημένο σφάλμα και επιλέγουν την τάξη που το εξασφαλίζει.
Μαθησιακοί στόχοι
- Να αποδεικνύεις τους τύπους του Τέιλορ με τα υπόλοιπα του Λαγκράνζ, του Κωσί και σε ολοκληρωτική μορφή, με τις ακριβείς παραδοχές τους.
- Να φράσσεις το υπόλοιπο για να προσεγγίζεις τιμές με εγγυημένο σφάλμα και να επιλέγεις την τάξη του πολυωνύμου που εξασφαλίζει μια δοσμένη ακρίβεια.
- Να συνάγεις από το υπόλοιπο το φράγμα του σφάλματος της εφαπτομένης ευθείας και μια μορφή του κριτηρίου των παραγώγων ανώτερης τάξης που ισχύει σε ολόκληρο ένα διάστημα.
- Να αποδεικνύεις την τετραγωνική σύγκλιση της μεθόδου Νεύτωνα-Ράφσον κοντά σε απλή ρίζα και να εκτιμάς με αυτήν το πλήθος των απαιτούμενων επαναλήψεων.
Τα υπόλοιπα του Λαγκράνζ και του Κωσί
Το μάθημα για το πολυώνυμο του Τέιλορ καθόρισε τον συμβολισμό που ακολουθεί: αν η ορίζεται σε ένα ανοικτό διάστημα και είναι φορές παραγωγίσιμη σε ένα σημείο του , το πολυώνυμο του Τέιλορ τάξης είναι το , και το υπόλοιπο είναι το , για στο · με γράφονται και . Το θεώρημα του τύπου του Τέιλορ με υπόλοιπο του Πεάνο, από εκείνο το μάθημα, λέει ότι, αν και η είναι επιπλέον φορές παραγωγίσιμη στο , τότε όταν το τείνει στο : ένας ισχυρισμός για ένα όριο. Για να βρεθεί μια τιμή του υπολοίπου σε κάθε , η ιδέα είναι να σταθεροποιηθεί το και να μετακινηθεί το σημείο στο οποίο γίνεται το ανάπτυγμα.
Έστω ένας ακέραιος, ένα ανοικτό διάστημα, μια συνάρτηση φορές παραγωγίσιμη στο και ένα σημείο του , και έστω η συνάρτηση που ορίζεται στο από τον τύπο που ακολουθεί:
Τότε η είναι παραγωγίσιμη στο , , για κάθε του , και για κάθε του :
Ο αριθμός είναι το υπόλοιπο στο του πολυωνύμου του Τέιλορ τάξης αναπτυγμένου στο κινητό σημείο . Κατά την παραγώγιση ως προς , κάθε όρος παράγει δύο προσθετέους, που αλληλοαναιρούνται με εκείνους των γειτονικών όρων, και μένει μόνο ο τελευταίος.
Απόδειξη
Με , οι όροι με δείκτη μηδενίζονται λόγω του παράγοντα , και ο όρος με δείκτη είναι . Με , το άθροισμα είναι , από τον ορισμό του πολυωνύμου του Τέιλορ και του υπολοίπου, από το μάθημα για το πολυώνυμο του Τέιλορ.
Έστω ένας ακέραιος με . Επειδή η είναι φορές παραγωγίσιμη στο , η συνάρτηση είναι παραγωγίσιμη στο . Από την πρόταση των δυνάμεων με ακέραιο εκθέτη, από το μάθημα για τους κανόνες παραγώγισης, και το θεώρημα του κανόνα της αλυσίδας, από το μάθημα για τον κανόνα της αλυσίδας, η παράγωγος του ως προς είναι , με , και στο · το θεώρημα του κανόνα του γινομένου, από το μάθημα για τους κανόνες παραγώγισης, δίνει την παράγωγο του όρου με δείκτη . Η παράγωγος του όρου με δείκτη είναι .
Έστω για . Η παράγωγος του όρου με δείκτη είναι , και η παράγωγος του όρου με δείκτη είναι . Από το θεώρημα της παραγώγου γραμμικού συνδυασμού, από το μάθημα για τους κανόνες παραγώγισης, και το θεώρημα του τηλεσκοπικού αθροίσματος, από το μάθημα για τα αθροίσματα, τις προόδους και την επαγωγή, η παράγωγος του αθροίσματος είναι · επειδή το δεν εξαρτάται από το , προκύπτει η .
Η βοηθητική συνάρτηση ισούται με το ζητούμενο υπόλοιπο στο και με στο , και η παράγωγός της περιέχει μόνο την παράγωγο τάξης . Ένα θεώρημα μέσης τιμής μεταξύ και μετατρέπει αυτή την πληροφορία σε μια ισότητα για το υπόλοιπο. Η σύνθεση της ενότητας για τις εφαρμογές των παραγώγων, του Λογισμού I, προανήγγειλε ότι το υπόλοιπο θα φρασσόταν με τα θεωρήματα του Ρολ και του Κωσί: το θεώρημα μέσης τιμής του Κωσί, που αποδείχθηκε με το θεώρημα του Ρολ, δίνει τη μορφή του Λαγκράνζ.
Έστω ένας ακέραιος, ένα ανοικτό διάστημα, ένα σημείο του και μια συνάρτηση φορές παραγωγίσιμη στο . Για κάθε του διαφορετικό από το , υπάρχει ένας αριθμός γνησίως μεταξύ και τέτοιος ώστε:
Το υπόλοιπο έχει τη μορφή του όρου του πολυωνύμου που ακολουθεί, με την παράγωγο υπολογισμένη σε ένα άγνωστο σημείο αντί για το . Το θεώρημα μέσης τιμής του Κωσί συγκρίνει τη βοηθητική συνάρτηση με τη δύναμη , που επίσης μηδενίζεται στο .
Απόδειξη
Έστω η βοηθητική συνάρτηση του λήμματος, με αυτό το , και για στο , παραγωγίσιμη από την πρόταση των δυνάμεων με ακέραιο εκθέτη και τον κανόνα της αλυσίδας. Έστω ο μικρότερος και ο μεγαλύτερος από τους αριθμούς και · επειδή το είναι διάστημα, . Από το θεώρημα σύμφωνα με το οποίο η παραγωγισιμότητα συνεπάγεται συνέχεια, από το μάθημα για την παράγωγο ως όριο, οι και είναι συνεχείς στο , και είναι παραγωγίσιμες στο . Το θεώρημα μέσης τιμής του Κωσί, από το μάθημα για τα θεωρήματα των Φερμά, Ρολ, Λαγκράνζ και Κωσί, δίνει ένα στο με την ισότητα που ακολουθεί.
Αν , τότε και , και η ισότητα είναι αυτή που ακολουθεί. Αν , τότε και , και η ισότητα λέει , που πολλαπλασιασμένη επί είναι η ίδια. Και στις δύο περιπτώσεις, το βρίσκεται γνησίως μεταξύ και .
Από το λήμμα, , και · επιπλέον, , και . Με την αντικατάσταση, τα πρόσημα των δύο μελών αλληλοαναιρούνται.
Επειδή , ο παράγοντας δεν είναι μηδενικός· διαιρούμε με αυτόν και με , και επειδή , προκύπτει ο τύπος.
Με , ο τύπος λέει : είναι το θεώρημα μέσης τιμής του Λαγκράνζ, και ο τύπος του Τέιλορ με υπόλοιπο του Λαγκράνζ το επεκτείνει σε όλες τις τάξεις. Το σημείο εξαρτάται από το και από το , και εν γένει δεν είναι γνωστό· το λυμένο πρόβλημα «Το ενδιάμεσο σημείο μιας ρητής συνάρτησης» το υπολογίζει σε μια περίπτωση. Οι παραδοχές είναι ισχυρότερες από εκείνες του υπολοίπου του Πεάνο, που απαιτεί μόνο παραγώγους στο και την παράγωγο τάξης στο , αλλά δεν περιλαμβάνουν τη συνέχεια της . Για , ο ίδιος τύπος προκύπτει από το λήμμα του επαναλαμβανόμενου θεωρήματος του Κωσί, από το μάθημα για την αριθμητική ολοκλήρωση, με το στη θέση του , στο , με και · η βοηθητική συνάρτηση αποφεύγει την επανάληψη και χειρίζεται ταυτόχρονα τις δύο πλευρές του .
Με τις παραδοχές του τύπου του Τέιλορ με υπόλοιπο του Λαγκράνζ, για κάθε του διαφορετικό από το υπάρχει ένας αριθμός γνησίως μεταξύ και τέτοιος ώστε:
Το θεώρημα μέσης τιμής του Λαγκράνζ, εφαρμοσμένο απευθείας στη βοηθητική συνάρτηση, δίνει μια άλλη μορφή του υπολοίπου, στην οποία η απόσταση του από το εμφανίζεται χωριστά.
Απόδειξη
Έστω , και όπως στην παραπάνω απόδειξη. Η συνάρτηση είναι συνεχής στο και παραγωγίσιμη στο , και το θεώρημα μέσης τιμής του Λαγκράνζ, από το μάθημα για τα θεωρήματα των Φερμά, Ρολ, Λαγκράνζ και Κωσί, δίνει ένα στο με . Αν , αυτή είναι η ισότητα που ακολουθεί· αν , λέει , που πολλαπλασιασμένη επί είναι η ίδια.
Από το λήμμα, το πρώτο μέλος είναι , και · πολλαπλασιάζουμε επί .
Τα δύο σημεία είναι, εν γένει, διαφορετικά. Αν γραφεί , με , το υπόλοιπο του Κωσί είναι : έχει τον παράγοντα , που είναι μικρός όταν το βρίσκεται κοντά στο , ακριβώς εκεί όπου ένα φράγμα της μπορεί να είναι κακό. Το λυμένο πρόβλημα «Το υπόλοιπο του Κωσί εκεί όπου του Λαγκράνζ δεν αρκεί» αξιοποιεί αυτή τη διαφορά. Για να φραχθεί το σφάλμα, αντίθετα, αρκεί σχεδόν πάντοτε η μορφή του Λαγκράνζ.
Έστω ένας ακέραιος, ένα ανοικτό διάστημα, και σημεία του και μια συνάρτηση φορές παραγωγίσιμη στο . Αν είναι ένας αριθμός τέτοιος ώστε για κάθε γνησίως μεταξύ και , τότε:
Ένα φράγμα της παραγώγου τάξης μεταξύ και δίνει ένα φράγμα του σφάλματος, χωρίς να είναι γνωστό το ενδιάμεσο σημείο.
Απόδειξη
Αν , το υπόλοιπο είναι μηδενικό, επειδή , και η ανισότητα λέει . Αν , το σημείο του τύπου του Τέιλορ με υπόλοιπο του Λαγκράνζ βρίσκεται γνησίως μεταξύ και , και σε αυτό ισχύει το φράγμα της παραγώγου.
Αν το φράγμα ισχύει σε ολόκληρο ένα διάστημα που περιέχει το , το φράγμα του σφάλματος ισχύει για όλα τα αυτού του διαστήματος ταυτόχρονα, και η τάξη επιλέγεται ώστε το φράγμα να είναι μικρότερο από την επιθυμητή ακρίβεια, όπως στο λυμένο πρόβλημα «Επτά ψηφία του συνημιτόνου σε ένα όγδοο της περιστροφής». Το πρόσημο του υπολοίπου διαβάζεται επίσης στον τύπο του Λαγκράνζ. Για παράδειγμα, από το θεώρημα των παραγώγων τάξης των δυνάμεων και της εκθετικής, από το μάθημα για τις παραγώγους ανώτερης τάξης και το διαφορικό, όλες οι παράγωγοι της είναι , και . Αν , το υπόλοιπο είναι με , και επειδή η εκθετική είναι γνησίως αύξουσα, . Επομένως, για κάθε και κάθε ακέραιο :
και αν επιπλέον , λύνοντας ως προς προκύπτει . Με και προκύπτει . Η πρώτη ανισότητα είναι εκείνη που το μάθημα για τη μονοτονία πέτυχε παραγωγίζοντας διαδοχικές ανισότητες, όταν προανήγγειλε ότι αυτά τα πολυώνυμα ήταν του Τέιλορ και ότι το σφάλμα τους θα μελετιόταν εδώ· η δεύτερη λέει πόσο τους λείπει.
Φόρτωση του περιεχομένου…
Ολοκληρώθηκε
Συνδεθείτε για να αποθηκεύσετε την πρόοδό σας