Svmmarivm
Lectio de derivatis svccessivis et differentiali dvo facta demonstravit qvae haec lectio conivngit: polynomivm valoribvs derivatarvm svarvm in pvncto determinatvr, et recta tangens fvnctionem derivabilem approximat cvm errore qvi prae incremento variabilis neglegibilis est. Polynomivm Taylorianvm ordinis fvnctionis in pvncto , , est polynomivm gradvs non maioris qvam qvod in easdem derivatas habet ac vsqve ad ordinem . Formvla Tayloriana cvm residvo Peani demonstrat, hypothesibvs exactis ( derivatis in intervallo aperto et ea ordinis in pvncto), errorem prae neglegibilem esse, et vnicvm polynomivm gradvs non maioris qvam esse qvod hac proprietate praeditvm sit. Ex vnicitate algebra evolvtionvm oritvr: svmmae, prodvcta, compositiones, qvotientes et primitivae evolvtionvm notarvm novas evolvtiones praebent derivatis non compvtatis, et earvm coefficientes derivatas in pvncto praebent. Per eas limites fvnctionvm et seqventiarvm compvtantvr qvos aeqvivalentiae non attingvnt et qvos regvla Hospitalii nonnisi mvltis derivationibvs solvit. Lectio proxima errori marginem dabit.
Proposita discendi
- Polynomivm Taylorianvm definire et demonstrare id vnicvm polynomivm gradvs non maioris qvam esse cvivs differentia a fvnctione prae neglegibilis est.
- Formvlam Taylorianam cvm residvo Peani hypothesibvs svis exactis demonstrare, et agnoscere eivs conversam falsam esse.
- Evolvtiones fvnctionvm elementarivm obtinere et, algebra evolvtionvm adhibita, eas svmmarvm, prodvctorvm, compositionvm, qvotientivm et primitivarvm earvm.
- Per evolvtiones limites fvnctionvm et seqventiarvm, ordines infinitesimorvm et derivatas in pvncto compvtare.
Polynomivm Taylorianvm
Corollarivm de derivatis svccessivis polynomii, ex lectione de derivatis svccessivis et differentiali, polynomivm ex valoribvs derivatarvm svarvm in restitvit, et ea lectio nvntiavit eandem svmmam, trvncatam et fvnctioni qvae polynomivm non est adhibitam, polynomivm Taylorianvm esse. Theorema qvo differentiale pars principalis incrementi est, ex eadem lectione, dicit, si derivabilis in est, incrementvm a differre qvantitate qvae prae neglegibilis est: recta tangens est polynomivm gradvs non maioris qvam cvivs error, cvm comparatvs, ad tendit. Haec lectio rectam polynomio gradvs non maioris qvam mvtat, et error cvm comparatvr. Adhibentvr comparationes definitionis comparationis fvnctionvm, ex lectione de infinitesimis et infinitis aeqvivalentibvs, cvm meta : «prope » significat in intervallo perforato centri , et qvia pro , cvm comparare sensvm habet. Vt in definitione comparationis seqventiarvm, ex lectione de criteriis convergentiae svbtilioribvs, aeqvalitas vt significat , et idem cvm ; potentia valet , etiam in . Vt in lectione de derivatis svccessivis, fvnctiones in intervallo aperto definitae habentvr. Primvm, dvo lemmata de translationibvs et polynomiis.
Sint fvnctio in intervallo aperto definita, nvmervs realis et intervallvm apertvm eorvm cvm in , et sit pro in . Si vicibvs derivabilis est in , tvm vicibvs derivabilis est in et . Si vicibvs derivabilis est in et vicibvs derivabilis in pvncto , cvm in , tvm vicibvs derivabilis est in et . Variabilem transferre derivatas non mvtat: fvnctio interior derivatam habet.
Demonstratio
Sit pvnctvm ipsivs tale vt derivabilis sit in . Fvnctio interior derivabilis est in , derivata , et eivs valores in in iacent; per theorema regvlae catenae, ex lectione de regvla catenae, derivabilis est in .
Si in pro aliqvo minore qvam ordo derivationis svppositvs, articvlvs svperior, ad loco ipsivs adhibitvs, derivatam ordinis proxime maioris praebet in qvoqve pvncto in qvo derivabilis est in : in toto , vel solvm in si . Indvctio in , a incipiens, ambas assertiones praebet.
Sint nvmervs realis et polynomivm gradvs non maioris qvam . Tvm exstant nvmeri , et vna tantvm eorvm electio, tales vt
pro omni nvmero reali , et svnt qvotientes , pro . Scribendo , qvaeqve potentia ipsivs in potentias ipsivs evolvitvr; derivatae in deinde vt in compvtantvr, variabili translata.
Demonstratio
Sit . Per binomivm Newtonianvm, ex lectione de combinatoria et binomio Newtoniano, cvm et vt addendis, qvaeqve potentia est svmma mvltiplicivm potentiarvm cvm ; colligendo, per linearitatem theorematis de proprietatibvs svmmationis, ex lectione de svmmationibvs, progressionibvs et indvctione, terminos cvivsqve potentiae ipsivs , obtinentvr .
Sit , ita vt pro omni reali . Per corollarivm de derivatis svccessivis polynomii, ex lectione de derivatis svccessivis et differentiali, infinite derivabile est et eivs derivatae in eivs coefficientes praebent.
Per lemma de derivatis translationis, cvm loco ipsivs et , derivata ordinis ipsivs in est ea ipsivs in . Ergo qvaelibet scriptvra ipsivs in potentiis ipsivs coefficientes envntiati habet: vnici svnt.
Sint fvnctio in intervallo aperto definita, nvmervs integer et pvnctvm ipsivs in qvo vicibvs derivabilis est. Polynomivm Taylorianvm ordinis fvnctionis in pvncto est
et residvvm Taylorianvm ordinis est differentia , pro in . Si nec de pvncto dvbivm est, scribitvr et .
Polynomivm Taylorianvm gradvm non maiorem qvam habet, et minorem si ; ideo dicitvr «ordinis ». Id ordinis est constans , et id ordinis , , est recta tangens. Per lemma de polynomiis in potentiis ipsivs minvs , ad adhibitvm, cvivs coefficientes svnt , derivatae ipsivs in cvm iis ipsivs vsqve ad ordinem congrvvnt, et si polynomivm gradvs non maioris qvam est, tvm , pro omni . Residvvm fvnctionis non est confvndendvm cvm residvo seriei, ex lectione de seriebvs nvmericis earvmqve convergentia, qvo haec lectio non vtitvr. Exempli gratia, per theorema de derivatis ordinis potentiarvm et exponentialis, omnes derivatae ipsivs valent in , et . Derivatae svccessivae cosinvs svnt sinvs mvtato signo, cosinvs mvtato signo, sinvs et cosinvs, et qvaternae redevnt, per propositionem de derivatis ordinis sinvs et cosinvs; in valent , , et , et ideo : haec est parabola lectionis de theoremate compressionis, qvae nvntiavit theorema Taylorianvm definitvrvm esse qvantvm cosinvs ei similis sit. Qvaestio est qvam prope iaceat , et vt ei satisfiat, definitione opvs est.
Sint et fvnctiones prope definitae, et nvmervs integer. Fvnctiones et contactvm ordinis habent in si cvm ad tendit. Evolvtio ordinis fvnctionis in pvncto est aeqvalitas
vbi est polynomivm gradvs non maioris qvam qvod contactvm ordinis cvm in habet; est pars polynomialis evolvtionis.
Evolvtio ordinis eas ordinis minoris praebet: si et pars polynomialis in potentiis ipsivs scribitvr, vt lemma de polynomiis in potentiis ipsivs minvs permittit, qvisqve terminvs cvm est , qvia eivs qvotiens per est , qvi ad tendit; et est , qvia eivs qvotiens per est eivs qvotiens per per mvltiplicatvs. Per propositionem de proprietatibvs comparationis, ex lectione de infinitesimis et infinitis aeqvivalentibvs, per indvctionem in nvmervm addendorvm adhibitam, satis est hos terminos a parte polynomiali avferre.
Si polynomivm gradvs non maioris qvam est et cvm ad tendit, omnes coefficientes ipsivs nvlli svnt. Itaqve fvnctio svmmvm vnam evolvtionem ordinis in habet. Si aliqvis coefficiens in potentiis ipsivs non nvllvs esset, primvs eorvm qvotienti per potentiam ipsivs limitem a diversvm daret.
Demonstratio
Per lemma de polynomiis in potentiis ipsivs minvs , . Ponamvs aliqvem non nvllvm esse, et sit minimvs nvmerorvm inter et cvm , qvi exstat qvia finiti svnt. Pro , qvotiens per polynomivm est, et per corollarivm de limite polynomii et fvnctionis rationalis, ex lectione de algebra limitvm, ad svvm valorem in tendit.
Cetervm idem qvotiens est qvotiens per , qvi per hypothesim ad tendit, per mvltiplicatvs, qvod ad tendit si et valet si ; per theorema de limite prodvcti, ad tendit. Per theorema de vnicitate limitis, ex lectione de limite fvnctionvm vnivs variabilis realis, , contra electionem ipsivs . Ergo omnes nvlli svnt.
Si et , differentia polynomivm gradvs non maioris qvam est, et per propositionem de proprietatibvs comparationis prae neglegibilis est. Ex iis qvae svpra dicta svnt, polynomivm nvllvm est.
Argvmentvm oneratvr…