Μετάβαση στο περιεχόμενο
Topos Uranos

Περίληψη

Αυτό το μάθημα επεκτείνει την επίλυση τριγώνων, που με τους τριγωνομετρικούς αριθμούς περιοριζόταν στα ορθογώνια τρίγωνα, σε όλα τα τρίγωνα: όταν δίνονται τρία από τα στοιχεία τους, πλευρές ή γωνίες, προσδιορίζει τα υπόλοιπα. Αποδεικνύει ότι το εμβαδόν ενός τριγώνου είναι το μισό του γινομένου δύο πλευρών επί το ημίτονο της γωνίας που σχηματίζουν, συνάγει από αυτό τον νόμο των ημιτόνων και τη σχέση του με την ακτίνα του περιγεγραμμένου κύκλου, αποδεικνύει με συντεταγμένες τον νόμο των συνημιτόνων, που περιέχει το Πυθαγόρειο θεώρημα ως ειδική περίπτωση, και παίρνει από τους δύο τον τύπο του Ήρωνα, που δίνει το εμβαδόν από τις τρεις πλευρές. Με αυτά τα εργαλεία μελετά τις περιπτώσεις επίλυσης, και ιδίως την αμφίσημη περίπτωση, όπου δύο πλευρές και η γωνία που βρίσκεται απέναντι από μία από αυτές προσδιορίζουν κανένα, ένα ή δύο τρίγωνα, ανάλογα με τη διακρίνουσα και τα πρόσημα των ριζών μιας δευτεροβάθμιας εξίσωσης. Τέλος, μετρά τη γωνία δύο διανυσμάτων με το εσωτερικό γινόμενο και δείχνει ότι αυτός ο τύπος και ο νόμος των συνημιτόνων είναι δύο αναγνώσεις του ίδιου γεγονότος· τα προβλήματα εφαρμόζουν αυτά τα αποτελέσματα στις διαμέσους, στη μέτρηση απροσπέλαστων αποστάσεων και στις διαγωνίους ενός παραλληλογράμμου.

Μαθησιακοί στόχοι

  1. Να υπολογίζεται το εμβαδόν ενός τριγώνου από δύο πλευρές και τη γωνία που σχηματίζουν, ή από τις τρεις πλευρές του με τον τύπο του Ήρωνα.
  2. Να αποδεικνύονται ο νόμος των ημιτόνων και ο νόμος των συνημιτόνων, και να αναγνωρίζεται σε ποιον από τους δύο συμφέρει να στηριχθεί κανείς ανάλογα με τα διαθέσιμα δεδομένα.
  3. Να επιλύεται ένα τρίγωνο όταν δίνονται οι τρεις πλευρές του, δύο πλευρές και η περιεχόμενη γωνία, ή μία πλευρά και δύο γωνίες, και να διερευνάται το πλήθος των λύσεων όταν δίνονται δύο πλευρές και η γωνία που βρίσκεται απέναντι από μία από αυτές.
  4. Να υπολογίζεται η γωνία δύο διανυσμάτων με το εσωτερικό γινόμενο, και να εφαρμόζεται η επίλυση τριγώνων σε γεωμετρικά προβλήματα και σε προβλήματα μέτρησης.

Συμβολισμός και προαπαιτούμενα

Στο μάθημα για τους τριγωνομετρικούς αριθμούς το ημίτονο, το συνημίτονο και η εφαπτομένη μιας οξείας γωνίας ορίστηκαν ως λόγοι πλευρών ενός ορθογωνίου τριγώνου, και επεκτάθηκαν έπειτα σε κάθε γωνία μέσω του μοναδιαίου κύκλου. Ένα ορθογώνιο τρίγωνο επιλύεται, επομένως, με αυτούς τους αριθμούς και με το Πυθαγόρειο θεώρημα. Ωστόσο, τα περισσότερα τρίγωνα που εμφανίζονται στη γεωμετρία και στη μέτρηση του εδάφους δεν έχουν καμία ορθή γωνία· σκοπός αυτού του μαθήματος είναι να τα επιλύσει όλα.

Σε ένα τρίγωνο με κορυφές AA, BB και CC, το ίδιο κεφαλαίο γράμμα δηλώνει την κορυφή και το μέτρο της εσωτερικής γωνίας του τριγώνου σε αυτή την κορυφή, και το αντίστοιχο πεζό γράμμα δηλώνει το μήκος της απέναντι πλευράς: το aa είναι το μήκος της πλευράς BCBC, το bb το μήκος της πλευράς CACA και το cc το μήκος της πλευράς ABAB. Το εμβαδόν του τριγώνου συμβολίζεται με SS, και η απόσταση δύο σημείων PP και QQ με d⁡(P,Q)\operatorname{d}(P, Q). Όπως συνηθίζεται στην επίλυση τριγώνων, οι γωνίες εκφράζονται σε μοίρες. Ωστόσο, οι τριγωνομετρικές συναρτήσεις ορίζονται για πραγματικούς αριθμούς, που είναι μέτρα σε ακτίνια· σύμφωνα με τον κανόνα μετατροπής του μαθήματος για τις γωνίες και τη μέτρησή τους, μια γωνία gg μοιρών έχει μέτρο πg180\frac{\pi g}{180} ακτίνια, και υιοθετείται η εξής σύμβαση: το sin⁡g∘\sin g^\circ σημαίνει sin⁡πg180\sin \frac{\pi g}{180}, και το ίδιο ισχύει για τις άλλες συναρτήσεις· για παράδειγμα, cos⁡60∘=cos⁡π3=12\cos 60^\circ = \cos \frac{\pi}{3} = \frac{1}{2}. Με τον ίδιο τρόπο, το τοξοσυνημίτονο, που παίρνει τιμές στο [0,π]\icc{0}{\pi}, επιστρέφει το μέτρο μιας γωνίας σε ακτίνια, το οποίο εκφράζεται σε μοίρες: η ισότητα arccos⁡(−12)=120∘\arccos \left( -\frac{1}{2} \right) = 120^\circ σημαίνει ότι arccos⁡(−12)=2π3\arccos \left( -\frac{1}{2} \right) = \frac{2\pi}{3}, δηλαδή το μέτρο σε ακτίνια μιας γωνίας 120∘120^\circ. Με αυτή τη σύμβαση, ό,τι ακολουθεί ισχύει εξίσου σε ακτίνια, αν το 180∘180^\circ αντικατασταθεί από το π\pi. Δεχόμαστε, όπως στο μάθημα για τις γωνίες και τη μέτρησή τους, ένα γεγονός της στοιχειώδους γεωμετρίας που αυτός ο κύκλος μαθημάτων δεν αποδεικνύει, επειδή δεν αναπτύσσει τη συνθετική γεωμετρία: οι τρεις γωνίες ενός τριγώνου έχουν άθροισμα δύο ορθές.

A+B+C=180∘A + B + C = 180^\circ

Από αυτό έπεται ότι κάθε γωνία ενός τριγώνου βρίσκεται γνησίως μεταξύ 0∘0^\circ και 180∘180^\circ, και ότι το πολύ μία από αυτές είναι ορθή ή αμβλεία. Από τα προηγούμενα μαθήματα αυτής της ενότητας χρησιμοποιούνται, επιπλέον, τα εξής γεγονότα:

  • Το σημείο που βρίσκεται σε απόσταση rr από την αρχή των αξόνων, πάνω στην ημιευθεία που σχηματίζει τη γωνία θ\theta με τον θετικό ημιάξονα των τετμημένων, έχει συντεταγμένες (rcos⁡θ,rsin⁡θ)\left( r \cos \theta, r \sin \theta \right): είναι το σημείο του μοναδιαίου κύκλου που αντιστοιχεί στη θ\theta, πολλαπλασιασμένο επί rr.
  • Η βασική τριγωνομετρική ταυτότητα, sin⁡2θ+cos⁡2θ=1\sin^2 \theta + \cos^2 \theta = 1, και οι συμμετρίες της παραπληρωματικής γωνίας, sin⁡(180∘−θ)=sin⁡θ\sin \left( 180^\circ - \theta \right) = \sin \theta και cos⁡(180∘−θ)=−cos⁡θ\cos \left( 180^\circ - \theta \right) = -\cos \theta.
  • Αν 0∘<θ<180∘0^\circ < \theta < 180^\circ, το ημίτονο της θ\theta είναι θετικό· το συνημίτονο είναι θετικό αν η θ\theta είναι οξεία, μηδέν αν είναι ορθή και αρνητικό αν είναι αμβλεία.
  • Το συνημίτονο είναι γνησίως φθίνον μεταξύ 0∘0^\circ και 180∘180^\circ και παίρνει σε αυτό το διάστημα κάθε τιμή μεταξύ −1-1 και 11 ακριβώς μία φορά· γι’ αυτό, σύμφωνα με το μάθημα για τις αντίστροφες τριγωνομετρικές συναρτήσεις, μια γωνία τριγώνου προσδιορίζεται από το συνημίτονό της, θ=arccos⁡x\theta = \arccos x.

Αντίθετα, το ημίτονο δεν προσδιορίζει μια γωνία τριγώνου: οι γωνίες θ\theta και 180∘−θ180^\circ - \theta έχουν το ίδιο ημίτονο, και η συνάρτηση τοξημίτονο επιστρέφει μόνο την οξεία. Αυτή η ασυμμετρία μεταξύ ημιτόνου και συνημιτόνου θα εξηγήσει, στην προτελευταία παράγραφο, γιατί ορισμένα δεδομένα επιτρέπουν δύο διαφορετικά τρίγωνα.