Svmmarivm
Haec lectio vocabvlvm scriptvrae mathematicae in LaTeX percvrrit et ivdicivm qvo eligitvr. Explicat cvr vnci indices et exponentes conivngant, et qvid accidat cvm desvnt; fractiones in tribvs magnitvdinibvs earvm et lineam obliqvam proponit, radices, litteras Graecas cvm variantibvs svis, et alphabeta mathematica cvm conventione qvam qvodqve exprimit, comprehensis conivnctionibvs qvae cvm fontspec sine monitione evanescvnt; operatores nominatos a litteris solvtis distingvit et, compilando, ostendit babel Latine eos non mvtare, alias avtem lingvas mvtare (Hispanice \lim cvm accentv, \sen vt mandatvm novvm, \sin intactvm), et qvibvs optionibvs id regatvr; operatores magnos cvm terminis svis tractat, delimitatores magnitvdinis avtomaticae et manvalis, valorem absolvtvm et normam cvm mathtools, pvncta svspensiva, accentvs, relationes et sagittas; docet qvomodo symbolvm ignotvm inveniatvr, et scriptvram directam symbolorvm Unicode cvm unicode-math examinat, cvm commodis et insidiis svis; et finit notationem docvmenti in praeambvlo eivs statvendo.
Proposita discendi
- Praedicere qvid efficiat fons cvm indicibvs, exponentibvs, fractionibvs et radicibvs, et conivnctionem per vncos corrigere cvm deest.
- Alphabetvm mathematicvm, variantem litterae Graecae et delimitatorem conventioni disciplinae aptos eligere, et conivnctiones qvae sine errore perevnt agnoscere.
- Operatores nominatos litteris rectis et cvm intervallo svo scribere, praevidere qvid babel in eis secvndvm lingvam docvmenti mvtet, et operatores novos per
\DeclareMathOperatordefinire. - Svmmas, prodvcta et integralia cvm terminis svis in versv et seorsvm componere, et delimitatores per
\left,\rightvel magnitvdines manvales metiri. - Mandatvm symboli ignoti invenire et cvm ratione decernere vtrvm
unicode-mathexpediat, notationem docvmenti in praeambvlo eivs statvendo.
Indices, exponentes et mvnvs vncorvm
In lectione priore visvm est qvomodo in modvm mathematicvm intretvr. Intra evm signvm ^ qvod seqvitvr in exponentem tollit et signvm _ in indicem demittit. Regvla decretoria haec est: vtrvmqve signvm in vnvm tantvm elementvm agit, id est in characterem vel mandatvm qvod statim seqvitvr, vel in gregem vncis inclvsvm. Si haec ita svnt, x^10 non est decima potentia ipsivs x, sed x ad 1 elevatvm, qvod 0 in linea basis seqvitvr; et e^-x solvm signvm minvs tollit. Vnci non imprimvntvr: machinae tantvm dicvnt qvid vna eat.
Ordo indicis et exponentis nihil refert: x_i^2 et x^2_i idem dant. Apostrophvs ' exponentis compendivm est, ita vt f'^2 evm cvm qvadrato in vnvm exponentem conivngat; pro derivata qvarta mos est ordinem inter parentheses scribere, y^{(4)}, non qvattvor apostrophos.
Dvo signa eivsdem generis continva non admittvntvr, qvia machina nescit vtrvm index alter ad litteram an ad indicem priorem referatvr. Acta compilationis id accvrate dicvnt et lectionem qvam adoptabvnt proponvnt:
! Double subscript.l.6 Sit $a_i_ j$ elementvm.I treat `x_1_2' essentially like `x_1{}_2'.Correctio pendet ex eo qvod dicere volebatvr: a_{ij} si index dvplex est, a_{i_j} si index ipse indicem habet. Nvntivs similis pro exponentibvs est «Double superscript», eivsqve correctio vsitata x^{2^3} vel {(x^2)}^3, secvndvm sensvm.
Argvmentvm oneratvr…