Svmmarivm
Haec lectio partem de integrali definito conclvdit. In vnam catenam dedvctivam colligit qvae sex lectiones argvmenti demonstravervnt: area figvrae cvrvae, qvae initio definita non erat, inter svmmas rectangvlorvm per defectvm et per excessvm inclvditvr; axioma completvdinis nvmervm dat qvi illas ab his separat, integrale, et criterivm integrabilitatis Riemannianvm decernit qvando vnicvs sit; continvitas vniformis partis svperioris efficit vt omnis fvnctio in intervallo clavso et circvmscripto continva integrabilis sit; linearitas, additivitas, monotonia et theoremata valoris medii integralivm algebram integralis praebent; et theorema fvndamentale calcvli et regvla Barrovii hoc integrale, per svmmas definitvm, cvm integrali indefinito primae partis, per derivatas definito, conivngvnt. Explicat qvomodo pars Calcvlo I, Algebrae et Geometriae et dvabvs partibvs svperioribvs nitatvr, qvae earvm promissa expleat et qvid partibvs posterioribvs relinqvat: applicationes integralis, integralia impropria et series. Conclvditvr probatione finali, initiali parallela, et decem provocationibvs, difficilioribvs qvam problemata lectionvm, qvarvm vnaqvaeqve effectvs plvrivm earvm conivngit.
Proposita discendi
- Effectvs partis ordine logico exponere, declarando ex qvibvs effectibvs Calcvli I, Algebrae et Geometriae et partivm svperiorvm qvisqve pendeat et in qvibvs demonstrationibvs lemma partitionis svbtilioris, criterivm integrabilitatis Riemannianvm et regvla Barrovii itervm adhibeantvr.
- Distingvere qvae per svmmas demonstrantvr, sine derivatis, ab iis qvae theoremate fvndamentali calcvli egent, et in qvoqve theoremate exsistentiae articvlvm agnoscere in qvo axioma completvdinis vel continvitas vniformis intervenit.
- Partem conferre cvm Calcvlo I, cvm partibvs de primitivis et de seqventiis et cvm partibvs de applicationibvs integralis, de integralibvs impropriis et de seriebvs.
- Problemata non vsitata solvere qvae plvres lectiones conivngvnt: partitionem vel fvnctionem per intervalla constantem eligere qvae approximet, decernere qvae hypothesis omitti non possit, integrale per symmetriam vel orthogonalitatem compvtare et limitem seqventiae integralivm investigare.
Qvae vnitas consecvta est
Calcvlvs I tertiam ex qvaestionibvs svis antiqvis propositam reliqvit, aream figvrae cvrvae, vno tantvm vestigio: vt velocitas et linea tangens, area id esse deberet ad qvod approximationes qvaedam accedvnt. Pars pro approximationibvs svmmas rectangvlorvm svmpsit, per defectvm et per excessvm, et integrale fvnctionis circvmscriptae in intervallo clavso definivit vt nvmervm qvi svmmas inferiores a svperioribvs separat:
Si hoc ita est, integrale exsistit cvm dvo margines congrvvnt, et qvaestio praecipva partis non fvit qvomodo compvtaretvr, sed qvando exsistat et qvas proprietates habeat nvmervs sine formvla definitvs. Atqvi cvrsvs iam alivd integrale habebat, id primae partis, per derivatas definitvm, et nihil antea efficiebat vt dvo de eisdem fvnctionibvs loqverentvr; ideo pars eo pervenit vt demonstraret vbi congrvant. Vnde catena qvinqve segmenta habet: aream vt qvaestionem, definitionem eivsqve criterivm, fvnctiones integrabiles, proprietates et conivnctionem dvorvm integralivm.
Area vt qvaestio
Lectio de qvaestione areae animadvertit aream figvrae cvrvae nondvm definitam esse, et cvm postvlatis laboravit qvibvs qvaevis definitio rationabilis satisfacere debet: area rectangvli, monotonia et additivitas. His positis, omnis area possibilis inter svmmas rectangvlorvm in figvra contentorvm et svmmas rectangvlorvm eam tegentivm manet; et lemma de nvmero inter dvas seqventias inclvso dicit, si differentia earvm svmmarvm ad nihilvm tendat, inter eas vnvm tantvm nvmervm locvm habere. Sic demonstravit, methodo exhavstionis et svmma progressionis geometricae, qvadratvram parabolae Archimedis, sesqvitertivm triangvli inscripti, et areas svb , et compvtavit per svmmas nvmerorvm natvralivm, qvadratorvm et cvborvm, et aream svb per limitem notabilem exponentialis. Omnes eae areae condicionales svnt: valent si area exsistit et postvlatis satisfacit.
Definitio eivsqve criterivm
Lectio de integrali Riemanniano eas svmmas in definitionem convertit. Pro fvnctione circvmscripta partitiones definivit, earvm normam et svmmas et , cvm infimis et svpremis qvae axioma completvdinis praebet; lemma partitionis svbtilioris ostendit pvncta addere svmmam inferiorem non minvere neqve svperiorem avgere, et, per partitionem svbtiliorem commvnem, omnem svmmam inferiorem minorem esse qvam omnem svmmam svperiorem vel aeqvalem. Integrale inferivs et svperivs definivit, et fvnctionem integrabilem vt eam in qva congrvvnt. Criterivm integrabilitatis Riemannianvm integrabilitatem eo redvcit vt, pro qvoqve , partitio inveniatvr cvm , et eivs forma per seqventias partitionvm praeterea valorem integralis vt limitem svmmarvm dat; eo adhibito, lectio ex definitione integralia constantis, ipsivs et ipsivs compvtavit, et demonstravit aream svb delineatione, si postvlatis satisfacit, integrale esse, ita vt area sic definiatvr. Theorema Darbovxii statvit svmmas Riemannianas, qvibvslibet pvnctis intermediis, ad integrale tendere norma ad nihilvm tendente, et vicissim; praesertim svmmas partitionvm aeqvabilivm.
Fvnctiones integrabiles
Lectio de fvnctionibvs integrabilibvs criterivm adhibvit. Fvnctiones monotonae integrabiles svnt, qvia fasciae qvae dvas earvm svmmas separant vnam colvmnam efficivnt; item continvae in intervallo clavso et circvmscripto, qvia theorema Heine-Cantor idem pro toto intervallo dat et, membris eo brevioribvs, oscillatio in qvoqve membro exigva est; et integrabiles svnt circvmscriptae nvmero finito discontinvitatvm, qvarvm integrale non mvtatvr si valores earvm in nvmero finito pvnctorvm mvtantvr. Fvnctio Dirichletiana, contra, integrabilis non est: propter densitatem rationalivm et irrationalivm, eivs integrale inferivs in est et svperivs . Deniqve compositio fvnctionis integrabilis cvm continva integrabilis est, et inde integrabiles fivnt valor absolvtvs et qvadratvm fvnctionis integrabilis.
Proprietates
Lectio de proprietatibvs integralis definiti linearitatem ex svmmis Riemannianis et theoremate Darbovxii obtinvit; additivitatem respectv intervalli, partitionibvs qvae pvnctvm incisionis continent et, conventionibvs pro terminis aeqvalibvs vel permvtatis adhibitis, pro tribvs pvnctis qvovis ordine; et monotoniam, cvm marginibvs . Ex compositione cvm fvnctionibvs continvis integrabilitatem valoris absolvti, prodvcti, maximi et minimi dedvxit, et inaeqvalitatem ; demonstravit inaeqvalitatem Cavchy-Schwarz, integrale termino variabili Lipschitzianvm esse et dvo theoremata valoris medii integralivm: primvm per theorema Weierstrassii et theorema valoris intermedii, secvndvm per formam Bonnetianam, svmmis et sine theoremate fvndamentali, ea forma qva criteria convergentiae integralivm impropriorvm egebvnt.
Dvo integralia conivncta
Lectio de theoremate fvndamentali calcvli demonstravit integrale termino variabili fvnctionis in qvoqve intervallo clavso integrabilis continvvm esse et, in qvoqve pvncto vbi fvnctio continva est, derivabile, derivata ei aeqvali. Inde efficitvr omnem fvnctionem in qvovis intervallo continvam primitivam habere. Regvla Barrovii integrale fvnctionis integrabilis compvtat per qvamlibet fvnctionem continvam cvivs derivata in interiore integrandvm sit, integrando continvo non posito: theorema valoris medii Lagrangii, in qvoqve membro partitionis, differentiam valorvm in extremis inter svmmas inferiorem et svperiorem inclvdit. Pro fvnctionibvs continvis, eadem regvla ex corollario de fvnctionibvs eadem derivata praeditis Calcvli I oritvr. Ea adhibita, mvtatio variabilis et integratio per partes ad integrale definitvm hypothesibvs accvratis transevnt; et per primitivam fvnctionis continvae et regvlam catenae integrale terminis variabilibvs derivatvr. Lectio de artibvs ad integralia definita per svmmas demonstravit translationem et reflexionem integrale servare, et inde regvlam fvnctionvm parivm et imparivm, regvlam integralis per periodvm et reflexionem circa pvnctvm medivm, qvae qvaedam integralia sine primitiva compvtat; per regvlam Barrovii inversionem variabilis obtinvit, relationes orthogonalitatis sinvvm et cosinvvm et, per redvctionem potentiarvm sinvs primae partis, valores integralivm Wallisianorvm, prodvctvm Wallisianvm et ordinem magnitvdinis .
Qvae admittvntvr, qvae demonstrantvr, qvae restant
Ratio partis sic svmmatim reddi potest:
- Admittvntvr axioma completvdinis Algebrae et Geometriae I, cvm proprietate Archimedea qvae ibi ex eo dedvcitvr; effectvs Algebrae et Geometriae de svmmationibvs, de progressionibvs, de radicibvs et de fvnctionibvs trigonometricis; effectvs Calcvli I de continvitate, de theorematis circvmscriptionis, Weierstrassii et valoris intermedii, de regvlis derivandi et de theoremate valoris medii Lagrangii; et effectvs dvarvm partivm svperiorvm de primitivis, de limitibvs seqventiarvm et de continvitate vniformi.
- Demonstrantvr exsistentia integralis omnis fvnctionis continvae, monotonae vel circvmscriptae nvmero finito discontinvitatvm, eivs proprietates et eivs conivnctio cvm primitivis. Sic plvra promissa explentvr: Calcvli I, qvi integrale vt limitem svmmarvm arearvm rectangvlorvm nvntiavit, qvaestionem Archimedis et theorema fvndamentale corollario de fvnctionibvs eadem derivata praeditis fvndatvm; lectionis de primitivis, secvndvm qvod omnis fvnctio in intervallo continva primitivam habet, qvo fit vt primitivae integralivm cyclicorvm lectionis de integratione per partes exsistant; lectionis de integralibvs trigonometricis, cvm relationibvs orthogonalitatis; et lectionis de seqventiis, fvnctionibvs et continvitate vniformi, qvae nvntiavit theorema Heine-Cantor fvnctiones continvas integrabiles redditvrvm esse.
- Tria instrvmenta itervm adhibentvr loco argvmentorvm repetendorvm: lemma partitionis svbtilioris, qvo svmmae partitionvm diversarvm comparantvr; criterivm integrabilitatis Riemannianvm, qvo integrabilitas fvnctionvm monotonarvm, continvarvm et compositarvm, additivitas et theorema Darbovxii confirmantvr; et regvla Barrovii, qva integralia dvarvm vltimarvm lectionvm compvtantvr, exceptis iis qvae symmetria sine primitiva dat.
- In postervm relinqvitvr qvod integrale adhibet vel extendit: areae inter cvrvas, volvmina, longitvdines et integratio nvmerica, in parte proxima; integrale in intervallis non circvmscriptis et fvnctionvm non circvmscriptarvm, in parte de integralibvs impropriis; et comparatio seriei cvm integrali, in parte de seriebvs nvmericis. Characterisatio Lebesgviana fvnctionvm integrabilivm memoratvr vt factvm cvrsvvm posteriorvm, a qvo nihil pendet.
Pictvra qvae svbicitvr qvinqve segmenta in vnam catenam colligit. Qvisqve nodvs colvmnae est effectvs, secvndvm ordinem logicvm nvmeratvs et arcv cvm anvlis svperioribvs conivnctvs qvibvs eivs demonstratio vtitvr; circvm flvitant fvlcra, id est principia et instrvmenta ad qvae catena itervm atqve itervm recvrrit, qvodqve linea continva cvm anvlis qvi ei nitvntvr conivnctvm et linea pvnctata cvm anvlo vbi statvitvr, exceptis iis qvae ex Calcvlo I, ex Algebra et Geometria vel ex partibvs svperioribvs provenivnt, qvae vt circvli vacvi pingvntvr. Fvlcro pvlsato omnes anvli qvi eo vtvntvr illvstrantvr, et qvisqve anvlvs ad lectionem remittit in qva demonstratvr.
Fvlcra catenae
- AAxioma completvdinis. Axioma Algebrae et Geometriae I: omnis copia non vacva nvmerorvm realivm qvae svpra circvmscripta sit svpremvm habet. Ibi ex eo dedvcitvr proprietas Archimedea; hic qvodqve infimvm et qvodqve svpremvm svmmarvm dat, et integralia inferivs et svperivs. In hac vnitate sine demonstratione admittitvr.
- BAlgebra et Geometria. Demonstrata in Algebra et Geometria: proprietates svmmationis, svmma telescopica, svmmae nvmerorvm natvralivm et qvadratorvm, svmma progressionis geometricae, inaeqvalitas triangvlaris, principivm bonae ordinationis, radices nvmerorvm positivorvm, densitas rationalivm et proprietates et formvlae additionis sinvs et cosinvs. In hac vnitate sine demonstratione admittitvr.
- CCalcvlvs I. Demonstrata in Calcvlo I: continvitas fvnctionvm elementarivm et compositionis, limes notabilis exponentialis, theoremata circvmscriptionis, Weierstrassii et valoris intermedii, regvlae derivandi et regvla catenae, theorema valoris medii Lagrangii et corollarivm de fvnctionibvs eadem derivata praeditis. In hac vnitate sine demonstratione admittitvr.
- DSeqventiae. Ex parte de seqventiis: theoremata de limitibvs pro seqventiis (vnicitas, algebra limitvm et theorema compressionis), limites et , fvnctiones Lipschitzianae, qvae vniformiter continvae svnt, et theorema Heine-Cantor. In hac vnitate sine demonstratione admittitvr.
- EPrimitivae. Ex parte de primitivis: dvae primitivae fvnctionis in intervallo constante differvnt; primitivae potentiarvm, fvnctionvm exponentialivm et fvnctionvm trigonometricarvm; mvtatio variabilis, integratio per partes, redvctio potentiarvm sinvs et primitivae prodvctorvm sinvvm et cosinvvm. In hac vnitate sine demonstratione admittitvr.
- FPartitio svbtilior. Pvnctis partitioni additis, svmma inferior non minvitvr et svperior non avgetvr; per partitionem svbtiliorem commvnem, omnis svmma inferior minor est qvam omnis svmma svperior vel aeqvalis: modvs svmmas partitionvm diversarvm comparandi. Constitvitvr in: 5. Lemma partitionis svbtilioris.
- GCriterivm Riemannianvm. Fvnctio circvmscripta integrabilis est si et solvm si pro qvoqve aliqva partitio satisfacit ; et si , dvae svmmae ad integrale tendvnt: modvs vsitatvs integrabilitatem in parte confirmandi. Constitvitvr in: 7. Criterivm integrabilitatis Riemannianvm.
- HRegvla Barrovii. Si integrabilis est in et , continva in , satisfacit in , tvm : instrvmentvm compvtandi dvarvm vltimarvm lectionvm. Constitvitvr in: 26. Regvla Barrovii.
Segmentvm 1 Area vt qvaestio
- Postvlata statvere qvibvs area satisfacere debet eamqve inter svmmas rectangvlorvm per defectvm et per excessvm inclvdere.
- Qvadratvram parabolae methodo exhavstionis demonstrare.
- Areas svb potentiis et svb exponentiali compvtare per svmmas qvarvm differentia ad nihilvm tendit.
Nvmervs inter dvas seqventias inclvsvs. Si pro omni nvmero natvrali et , tvm et , neqve vllvs alivs nvmervs easdem inaeqvalitates explet; si et limitem commvnem habent, is limes est.
Nititvr: D (Seqventiae). Demonstratvr in: Qvaestio areae.
Qvadratvra parabolae. Si segmentvm parabolae basis aream habet qvae postvlatis satisfacit (rectangvli, monotoniae et additivitatis), ea area est , cvm , sesqvitertivm areae triangvli inscripti, qvae metitvr: triangvli per stadia inscripti progressionem geometricam rationis efficivnt.
Vtitvr: 1. Nvmervs inter dvas seqventias inclvsvs. Nititvr: B (Algebra et Geometria), D (Seqventiae). Demonstratvr in: Qvaestio areae.
Areae svb potentiis. Si regiones svb , et in areas habent qvae postvlatis satisfacivnt, valent , et ; svmmae inferior et svperior cvm membris aeqvalibvs per svmmas nvmerorvm natvralivm, qvadratorvm et cvborvm compvtantvr.
Vtitvr: 1. Nvmervs inter dvas seqventias inclvsvs. Nititvr: B (Algebra et Geometria), D (Seqventiae). Demonstratvr in: Qvaestio areae.
Area svb exponentiali. Si regio svb in aream habet qvae postvlatis satisfacit, valet : svmmae progressiones geometricae rationis svnt, et limes earvm commvnis ex limite notabili exponentialis oritvr.
Vtitvr: 1. Nvmervs inter dvas seqventias inclvsvs. Nititvr: B (Algebra et Geometria), C (Calcvlvs I), D (Seqventiae). Demonstratvr in: Qvaestio areae.
Segmentvm 2 Definitio eivsqve criterivm
- Svmmas inferiorem et svperiorem fvnctionis circvmscriptae definire easqve per lemma partitionis svbtilioris comparare.
- Per axioma completvdinis integralia inferivs et svperivs et fvnctionem integrabilem definire.
- Criterivm integrabilitatis Riemannianvm demonstrare eoqve integralia ex definitione compvtare.
- Theorema Darbovxii de svmmis Riemannianis demonstrare.
Lemma partitionis svbtilioris. Si circvmscripta est in et partitiones svnt, ; qvam ob rem pro qvibvsvis dvabvs partitionibvs et .
Nititvr: A (Axioma completvdinis). Demonstratvr in: Integrale Riemannianvm.
Ordo integralivm inferioris et svperioris. Integrale inferivs, svpremvm svmmarvm inferiorvm, et svperivs, infimvm svperiorvm, satisfacivnt ; fvnctio integrabilis est si dvo congrvvnt, et is nvmervs est .
Nititvr: A (Axioma completvdinis), F (Partitio svbtilior). Demonstratvr in: Integrale Riemannianvm.
Criterivm integrabilitatis Riemannianvm. Fvnctio in circvmscripta integrabilis est si et solvm si pro omni exsistit partitio cvm ; si seqventia partitionvm satisfacit , fvnctio integrabilis est et et ad tendvnt.
Vtitvr: 6. Ordo integralivm inferioris et svperioris, 1. Nvmervs inter dvas seqventias inclvsvs. Nititvr: F (Partitio svbtilior), A (Axioma completvdinis), D (Seqventiae). Demonstratvr in: Integrale Riemannianvm.
Tria integralia ex definitione. Partitionibvs aeqvabilibvs qvae criterio per seqventias satisfacivnt, , et .
Vtitvr: 3. Areae svb potentiis. Nititvr: G (Criterivm Riemannianvm), B (Algebra et Geometria), D (Seqventiae). Demonstratvr in: Integrale Riemannianvm.
Area svb delineatione est integrale. Si integrabilis est in , valores negativos non svmit et regio svb eivs delineatione aream habet qvae postvlatis satisfacit, ea area est ; ideo area eivs regionis vt integrale definitvr.
Vtitvr: 6. Ordo integralivm inferioris et svperioris. Nititvr: A (Axioma completvdinis). Demonstratvr in: Integrale Riemannianvm.
Theorema Darbovxii. Fvnctio circvmscripta integrabilis est si et solvm si eivs svmmae Riemannianae ad nvmervm tendvnt norma ad tendente, et is nvmervs est integrale; praesertim .
Vtitvr: 6. Ordo integralivm inferioris et svperioris. Nititvr: G (Criterivm Riemannianvm), F (Partitio svbtilior), A (Axioma completvdinis), B (Algebra et Geometria). Demonstratvr in: Integrale Riemannianvm.
Segmentvm 3 Fvnctiones integrabiles
- Per criterivm Riemannianvm demonstrare fvnctiones monotonas et continvas integrabiles esse, has per theorema Heine-Cantor.
- Nvmervm finitvm discontinvitatvm admittere et ostendere fvnctionem Dirichletianam integrabilem non esse.
- Demonstrare compositionem cvm fvnctione continva integrabilitatem servare.
Fvnctiones monotonae integrabiles svnt. Fvnctio in monotona circvmscripta et integrabilis est, et partitione aeqvabili membrorvm, .
Nititvr: G (Criterivm Riemannianvm), A (Axioma completvdinis), B (Algebra et Geometria), D (Seqventiae). Demonstratvr in: Fvnctiones integrabiles.
Fvnctiones continvae integrabiles svnt. Omnis fvnctio in continva integrabilis est, et : si membra minora svnt qvam continvitatis vniformis, oscillatio in vnoqvoqve exigva est.
Nititvr: G (Criterivm Riemannianvm), D (Seqventiae), C (Calcvlvs I), A (Axioma completvdinis), B (Algebra et Geometria). Demonstratvr in: Fvnctiones integrabiles.
Fvnctiones circvmscriptae nvmero finito discontinvitatvm. Fvnctio in circvmscripta et continva praeterqvam in nvmero finito pvnctorvm integrabilis est; et si cvm fvnctione integrabili congrvit praeterqvam in nvmero finito pvnctorvm, integrabilis est et .
Vtitvr: 12. Fvnctiones continvae integrabiles svnt, 6. Ordo integralivm inferioris et svperioris. Nititvr: G (Criterivm Riemannianvm), F (Partitio svbtilior), A (Axioma completvdinis), B (Algebra et Geometria). Demonstratvr in: Fvnctiones integrabiles.
Fvnctio Dirichletiana non est integrabilis. Propter densitatem rationalivm et irrationalivm, qvodqve membrvm partitionis pvncta continet vbi valet et pvncta vbi valet ; eivs integrale inferivs in est et svperivs .
Vtitvr: 6. Ordo integralivm inferioris et svperioris. Nititvr: B (Algebra et Geometria), A (Axioma completvdinis). Demonstratvr in: Fvnctiones integrabiles.
Compositio cvm fvnctione continva. Si integrabilis est in , valoribvs in , et continva est in , tvm integrabilis est in ; exempli gratia, et .
Nititvr: G (Criterivm Riemannianvm), D (Seqventiae), C (Calcvlvs I), A (Axioma completvdinis). Demonstratvr in: Fvnctiones integrabiles.
Segmentvm 4 Proprietates
- Linearitatem, additivitatem respectv intervalli et monotoniam integralis demonstrare, cvm eivs marginibvs.
- Integrabilitatem prodvcti et inaeqvalitatem Cavchy-Schwarz demonstrare.
- Demonstrare integrale termino variabili Lipschitzianvm esse et dvo theoremata valoris medii integralivm.
Linearitas integralis. Si et integrabiles svnt in et realis est, et item svnt, cvm et .
Vtitvr: 10. Theorema Darbovxii. Nititvr: B (Algebra et Geometria). Demonstratvr in: Proprietates integralis definiti.
Additivitas respectv intervalli. Si , fvnctio circvmscripta integrabilis est in si et solvm si est in et in , et ; cvm et , aeqvalitas pro tribvs pvnctis qvovis ordine valet.
Vtitvr: 6. Ordo integralivm inferioris et svperioris. Nititvr: G (Criterivm Riemannianvm), F (Partitio svbtilior), A (Axioma completvdinis), B (Algebra et Geometria). Demonstratvr in: Proprietates integralis definiti.
Monotonia integralis. Si et integrabiles svnt et in , tvm ; praesertim, si in , tvm .
Vtitvr: 6. Ordo integralivm inferioris et svperioris, 8. Tria integralia ex definitione, 16. Linearitas integralis. Nititvr: A (Axioma completvdinis). Demonstratvr in: Proprietates integralis definiti.
Integrale termino variabili Lipschitzianvm est. Si integrabilis est in , cvm , et in est, fvnctio satisfacit et continva est.
Vtitvr: 17. Additivitas respectv intervalli, 18. Monotonia integralis. Nititvr: D (Seqventiae). Demonstratvr in: Proprietates integralis definiti.
Valor absolvtvs et integrabilitas prodvcti. Si et integrabiles svnt in , etiam , , et integrabiles svnt, et .
Vtitvr: 15. Compositio cvm fvnctione continva, 16. Linearitas integralis, 18. Monotonia integralis. Nititvr: C (Calcvlvs I). Demonstratvr in: Proprietates integralis definiti.
Inaeqvalitas Cavchy-Schwarz. Si et integrabiles svnt in , : integrale ipsivs pro nvllo reali negativvm est.
Vtitvr: 20. Valor absolvtvs et integrabilitas prodvcti, 16. Linearitas integralis, 18. Monotonia integralis. Demonstratvr in: Proprietates integralis definiti.
Theorema primvm valoris medii integralivm. Si continva est in et integrabilis est et valores negativos non svmit, exsistit in cvm .
Vtitvr: 12. Fvnctiones continvae integrabiles svnt, 20. Valor absolvtvs et integrabilitas prodvcti, 18. Monotonia integralis, 16. Linearitas integralis. Nititvr: C (Calcvlvs I). Demonstratvr in: Proprietates integralis definiti.
Theorema secvndvm valoris medii integralivm. Si monotona est in et integrabilis est, exsistit in cvm ; dedvcitvr ex forma Bonnetiana, svmmatione per partes demonstrata, sine theoremate fvndamentali.
Vtitvr: 11. Fvnctiones monotonae integrabiles svnt, 20. Valor absolvtvs et integrabilitas prodvcti, 19. Integrale termino variabili Lipschitzianvm est, 18. Monotonia integralis, 16. Linearitas integralis, 17. Additivitas respectv intervalli. Nititvr: C (Calcvlvs I), D (Seqventiae), B (Algebra et Geometria). Demonstratvr in: Proprietates integralis definiti.
Segmentvm 5 Dvo integralia conivncta
- Theorema fvndamentale calcvli demonstrare et exsistentiam primitivae omnis fvnctionis in intervallo continvae.
- Regvlam Barrovii demonstrare integrando continvo non posito, et mvtationem variabilis et integrationem per partes ad integrale definitvm transferre.
- Integralia sine primitiva compvtare per paritatem, periodicitatem et reflexionem, et relationes orthogonalitatis et prodvctvm Wallisianvm demonstrare.
Theorema fvndamentale calcvli. Si integrabilis est in qvoqve intervallo clavso et circvmscripto in intervallo contento et in est, fvnctio continva est in , et in qvoqve pvncto vbi continva est derivabilis est, cvm .
Vtitvr: 19. Integrale termino variabili Lipschitzianvm est, 18. Monotonia integralis, 8. Tria integralia ex definitione, 17. Additivitas respectv intervalli, 16. Linearitas integralis. Nititvr: C (Calcvlvs I). Demonstratvr in: Theorema fvndamentale calcvli.
Omnis fvnctio in intervallo continva primitivam habet. Si continva est in intervallo qvovis et in est, fvnctio primitiva est ipsivs in , et ceterae svnt fvnctiones , cvm reali.
Vtitvr: 24. Theorema fvndamentale calcvli, 12. Fvnctiones continvae integrabiles svnt. Nititvr: E (Primitivae). Demonstratvr in: Theorema fvndamentale calcvli.
Regvla Barrovii. Si integrabilis est in et continva est in , cvm in , tvm , continva non posita: theorema valoris medii Lagrangii in qvoqve membro inter svmmas inferiorem et svperiorem inclvdit.
Vtitvr: 6. Ordo integralivm inferioris et svperioris. Nititvr: C (Calcvlvs I), B (Algebra et Geometria), A (Axioma completvdinis). Demonstratvr in: Theorema fvndamentale calcvli.
Regvla Barrovii pro fvnctionibvs continvis. Si continva est in , eadem aeqvalitas ex corollario de fvnctionibvs eadem derivata praeditis oritvr, vt Calcvlvs I nvntiavit: et integrale termino variabili constante differvnt.
Vtitvr: 25. Omnis fvnctio in intervallo continva primitivam habet. Nititvr: C (Calcvlvs I). Demonstratvr in: Theorema fvndamentale calcvli.
Mvtatio variabilis et integratio per partes in integrali definito. Si continva est et integrabilis, , neqve iniectivam esse oportet; et si et integrabiles svnt, .
Vtitvr: 25. Omnis fvnctio in intervallo continva primitivam habet, 12. Fvnctiones continvae integrabiles svnt, 20. Valor absolvtvs et integrabilitas prodvcti, 16. Linearitas integralis, 17. Additivitas respectv intervalli. Nititvr: H (Regvla Barrovii), E (Primitivae), C (Calcvlvs I). Demonstratvr in: Theorema fvndamentale calcvli.
Derivata integralis terminis variabilibvs. Si continva est et et derivabiles svnt in , fvnctio satisfacit .
Vtitvr: 25. Omnis fvnctio in intervallo continva primitivam habet, 17. Additivitas respectv intervalli. Nititvr: C (Calcvlvs I). Demonstratvr in: Theorema fvndamentale calcvli.
Translatio, paritas, periodvs et reflexio. Svmmae ipsivs et ipsivs eaedem svnt ac svmmae ipsivs ; inde si par est et si impar est, integrale per periodvm ab initio eivs non pendet, et .
Vtitvr: 17. Additivitas respectv intervalli, 16. Linearitas integralis. Nititvr: A (Axioma completvdinis), B (Algebra et Geometria). Demonstratvr in: Artes ad integralia definita.
Inversio variabilis. Si et continva est in , tvm .
Vtitvr: 28. Mvtatio variabilis et integratio per partes in integrali definito, 16. Linearitas integralis, 17. Additivitas respectv intervalli. Demonstratvr in: Artes ad integralia definita.
Relationes orthogonalitatis. Pro nvmeris natvralibvs et , , et integralia ipsivs et ipsivs in valent si et si .
Vtitvr: 30. Translatio, paritas, periodvs et reflexio, 12. Fvnctiones continvae integrabiles svnt, 27. Regvla Barrovii pro fvnctionibvs continvis, 16. Linearitas integralis. Nititvr: E (Primitivae), B (Algebra et Geometria), C (Calcvlvs I). Demonstratvr in: Artes ad integralia definita.
Prodvctvm Wallisianvm. Integralia satisfacivnt et et decrescvnt; inde et .
Vtitvr: 8. Tria integralia ex definitione, 25. Omnis fvnctio in intervallo continva primitivam habet, 27. Regvla Barrovii pro fvnctionibvs continvis, 18. Monotonia integralis. Nititvr: H (Regvla Barrovii), E (Primitivae), D (Seqventiae), B (Algebra et Geometria). Demonstratvr in: Artes ad integralia definita.
Ad applicationes integralis. Catena ibi consistit vbi integrale adhiberi incipit. Pars proxima eo definit aream regionis inter dvas cvrvas et valorem medivm fvnctionis, volvmen solidi vt integrale arearvm lamellarvm eivs et longitvdinem cvrvae vt limitem linearvm polygonalivm inscriptarvm, et ad svmmas hvivs partis redit vt trapeziis et parabolis integralia approximet qvorvm primitiva ignota est, cvm margine erroris. Pars de integralibvs impropriis integrale ad intervalla non circvmscripta et ad fvnctiones non circvmscriptas extendit, vt limitem integralivm hvivs partis; ibi theorema secvndvm valoris medii criteria Dirichletiana et Abeliana dabit, et ordo magnitvdinis integralivm Wallisianorvm integrale Gavssianvm et formvlam Stirlingianam.
Argvmentvm oneratvr…