Μετάβαση στο περιεχόμενο
Topos Uranos

Περίληψη

Αυτό το μάθημα διδάσκει πώς στοιχειοθετούνται πίνακες που διαβάζονται χωρίς κόπο. Ορίζει τι είναι πίνακας, ένα κείμενο που διαβάζεται κατά γραμμές και κατά στήλες, και πότε προτιμάται από μια λίστα ή από ένα σχήμα· παρουσιάζει το περιβάλλον tabular, με τα γράμματα στηλών l, c, r και p{πλάτος}, το σύμβολο & ανάμεσα στα κελιά και το \\ στο τέλος κάθε γραμμής· δείχνει το πλέγμα από κατακόρυφες γραμμές και \hline και εξηγεί γιατί εμποδίζει την ανάγνωση· παρουσιάζει τις γραμμές του booktabs, \toprule, \midrule, \bottomrule, \cmidrule με τις περικοπές του και \addlinespace, μαζί με τους κανόνες των επαγγελματικών πινάκων· στοιχίζει τους αριθμούς δεξιά ή στην υποδιαστολή με τη στήλη S του siunitx και αφαιρεί το πλευρικό διάστημα με @{}· τοποθετεί τις μονάδες στις επικεφαλίδες, σπάει τις μακριές επικεφαλίδες με \makecell και στοιχειοθετεί κείμενο σε στήλες παραγράφου με \raggedright και \arraybackslash· συγκρίνει τα \arraystretch και \tabcolsep με τα διαστήματα του booktabs· και διαβάζει πραγματικά αρχεία καταγραφής των συχνότερων σφαλμάτων, ακόμη και εκείνων που δεν δίνουν καμία προειδοποίηση.

Μαθησιακοί στόχοι

  1. Να αποφασίζεις αν ένα σύνολο δεδομένων παρουσιάζεται ως πίνακας, ως λίστα ή ως σχήμα, και να αιτιολογείς την απόφαση με βάση τον τρόπο που θα τα συμβουλευτεί ο αναγνώστης.
  2. Να στοιχειοθετείς έναν πίνακα με tabular, διαλέγοντας για κάθε στήλη το γράμμα που ταιριάζει στο περιεχόμενό της, και να προβλέπεις τι παράγει ένας δοσμένος πηγαίος κώδικας.
  3. Να ξαναφτιάχνεις έναν πίνακα σε πλέγμα με τις γραμμές του booktabs, χωρίς κατακόρυφες ή διπλές γραμμές και με τις μονάδες στις επικεφαλίδες.
  4. Να στοιχίζεις στήλες αριθμών στην υποδιαστολή με το siunitx, ορίζοντας ένα table-format κατάλληλο για τα δεδομένα, και να προβλέπεις τι συμβαίνει όταν μια τιμή δεν χωράει σε αυτό.
  5. Να διαγιγνώσκεις, από το αρχείο καταγραφής ή από το αποτέλεσμα, τα τυπικά σφάλματα ενός πίνακα και να αναγνωρίζεις εκείνα που μεταγλωττίζονται χωρίς προειδοποίηση.

Τι είναι πίνακας

Ένας πίνακας είναι ένα κείμενο που διαβάζεται προς δύο κατευθύνσεις. Κάθε γραμμή συγκεντρώνει ό,τι γνωρίζουμε για ένα αντικείμενο (ένα χημικό στοιχείο, μια χώρα, ένα έτος)· κάθε στήλη συγκεντρώνει την ίδια ιδιότητα όλων των αντικειμένων (τη μάζα, τον πληθυσμό, την τιμή). Ο αναγνώστης σπάνια τον διαβάζει ολόκληρο: αναζητεί μια γραμμή, διατρέχει μια στήλη, συγκρίνει δύο γειτονικούς αριθμούς. Από αυτό προκύπτει το κριτήριο με το οποίο κρίνεται ένας πίνακας: είναι καλός αν επιτρέπει να βρεθεί μια τιμή και να συγκριθεί με τις γειτονικές της χωρίς το μάτι να σκοντάφτει σε κάτι που δεν είναι πληροφορία.

Αν είναι έτσι, ο πίνακας δεν είναι η φυσική μορφή κάθε συνόλου δεδομένων. Όταν τα δεδομένα έχουν μία μόνο διάσταση (μια σειρά βημάτων, μια απαρίθμηση απαιτήσεων), η κατάλληλη μορφή είναι η λίστα, που διαβάζεται από πάνω προς τα κάτω και δεν χρειάζεται στήλες. Όταν σημασία δεν έχει κάθε τιμή αλλά η μορφή του συνόλου (μια τάση, ένα μέγιστο, η σχέση δύο μεγεθών), η κατάλληλη μορφή είναι το σχήμα, γιατί το μάτι συλλαμβάνει μια κλίση με μια ματιά, ενώ από μια στήλη αριθμών θα την συμπέραινε με κόπο. Ο πίνακας ταιριάζει όταν ο αναγνώστης χρειάζεται τις ίδιες τις τιμές, με τα ψηφία τους, και όταν τα δεδομένα διασταυρώνονται σε δύο εισόδους.

Σε αυτό το μάθημα οι πίνακες στέκονται ελεύθεροι μέσα στο κείμενο, ως ένα ακόμη μπλοκ, ή κεντραρισμένοι με το περιβάλλον center. Στο μάθημα για τα σχήματα και τους πίνακες ως αιωρούμενα αντικείμενα θα πάρουν λεζάντα, αριθμό και θέση στον κατάλογο πινάκων· αυτό που μαθαίνουμε εδώ είναι η στοιχειοθεσία του εσωτερικού τους, που δεν αλλάζει.