Svmmarivm
Haec lectio svbseqventias tractat, qvae formantvr infinitis terminis seqventiae eo ordine qvo apparent electis, et cvm eis novam faciem axiomatis completvdinis, post svpremvm et convergentiam monotonam: theorema Bolzani et Weierstrassii, secvndvm qvod omnis seqventia circvmscripta svbseqventiam convergentem habet. Id demonstrat in recta, lemmate qvod ex qvalibet seqventia svbseqventiam monotonam extrahit, et in plano nvmerorvm complexorvm, per coordinatas. Limites svperiorem et inferiorem definit vt limites svpremorvm et infimorvm cavdarvm seqventiae, eos per et characterizat, ostendit eos esse maximvm et minimvm limitvm svbseqventiarvm, et seqventiam circvmscriptam convergere si et solvm si congrvvnt. Postremo theorema fvndamentale algebrae demonstrat, qvod Algebra et Geometria admiserat: modvlvs polynomii in plano minimvm attingit, et lemma d’Alembert impedit ne id minimvm positivvm sit.
Proposita discendi
- Svbseqventias agnoscere, demonstrare eas seqventiae convergentis evndem limitem habere ac ipsam, et svbseqventiis vti ad ostendendvm seqventiam divergere.
- Theorema Bolzani et Weierstrassii in recta et in plano demonstrare, et explicare cvr circvmscriptio omitti non possit.
- Limites svperiores et inferiores compvtare, eos per et characterizare et eos cvm limitibvs svbseqventiarvm et cvm convergentia conferre.
- Theorema fvndamentale algebrae demonstrare per theorema Bolzani et Weierstrassii in plano et lemma d’Alembert.
Svbseqventiae
Vt ostenderet divergere, lectio de seqventiis et earvm limite seorsvm terminos eivs loci paris inspexit, omnes aeqvales, et eos loci imparis, aeqvales; et lectio de seqventiis monotonis et nvmero e recvrsionem investigavit seqventias et separando. Vtroqve casv infiniti termini seqventiae eligvntvr, ordine eorvm non mvtato, et ex eis nova seqventia formatvr.
Sit seqventia. Si est seqventia nvmerorvm natvralivm stricte crescens, id est , seqventia cvivs terminvs -tvs est svbseqventia ipsivs appellatvr et scribitvr .
Locis et , qvi stricte crescvnt, seqventiae et lectionis de seqventiis monotonis svbseqventiae ipsivs svnt: ea terminorvm loci imparis et ea terminorvm loci paris. Item est, pro nvmero natvrali fixo, seqventia , locis ; et omnis seqventia svbseqventia svi ipsivs est. Contra, svbseqventia non est, qvia locos repetit, nec , qvae eos pertvrbat. Littera loci nihil refert; id tantvm interest, vt loci electi stricte crescant.
Si est seqventia nvmerorvm natvralivm stricte crescens, tvm pro omni nvmero natvrali . Si praeterea est alia seqventia nvmerorvm natvralivm stricte crescens, loci qvoqve stricte crescvnt, ita vt svbseqventia svbseqventiae ipsivs sit svbseqventia ipsivs . Prima assertio indvctio est: qvisqve locvs evm qvi antecedit saltem vno svperat.
Demonstratio
Pro , nvmervs natvralis saltem est. Si , cvm sit nvmervs natvralis maior qvam , saltem est, qvia inter dvos nvmeros natvrales consecvtivos nvlli alii svnt.
Cvm stricte crescat, qvotiescvmqve , per indvctionem in : si , tvm . Si , tvm , et ideo . Terminvs -tvs svbseqventiae ipsivs locis est .
Si , omnis svbseqventia ipsivs ad convergit. Si , omnis svbseqventia ad tendit, et si , ad . Nvmervs natvralis qvi pro seqventia respondet etiam pro svbseqventia respondet, qvia .
Demonstratio
Sit , et sit responsio definitionis limitis pro , qvae ab et a seqventia pendet. Si , per lemma locorvm, , et terminvs in fascia est.
Si , idem argvmentvm, cvm definitione seqventiarvm qvae ad infinitvm tendvnt, ex lectione de seqventiis et earvm limite, et margine loco provocationis , dat pro ; casvs ad hvnc redigitvr per seqventiam .
Si seqventia dvas svbseqventias limitibvs diversis habet, vel svbseqventiam divergentem, tvm divergit. Si ad convergeret, omnes eivs svbseqventiae ad convergerent.
Demonstratio
Si ad nvmervm convergeret, per theorema svperivs omnis svbseqventia ad convergeret. Dvae svbseqventiae limitibvs et darent , per vnicitatem limitis, et nvlla svbseqventia divergens esset.
Pro , svbseqventiae loci paris et loci imparis ad et ad tendvnt, et corollarivm argvmentvm lectionis de seqventiis et earvm limite complectitvr. Seqventia , qvae percvrrit, svbseqventias constantes limitibvs , et habet, locis , et , et divergit. Contrario sensv, si svbseqventiae loci paris et loci imparis ad evndem nvmervm tendvnt, seqventia ad tendit, per argvmentvm tertii articvli problematis solvti «Recvrsio cvm fvnctione decrescente» lectionis de seqventiis monotonis, qvod responsiones dvarvm svbseqventiarvm in vnam conivngit; problema propositvm «Pares, impares et mvltipla trivm» ostendit qvomodo tres svbseqventiae conivngantvr.
Argvmentvm oneratvr…