Ad argvmentvm transi
Topos Uranos

Svmmarivm

Haec lectio seqventias Cavchyanas tractat, qvarvm termini ab aliqvo loco inter se qvam proxime libet accedvnt, nec tamen condicio vllvm limitem commemorat. Ostendit eas in realibvs easdem omnino esse ac seqventias convergentes (criterivm Cavchyanvm), ope theorematis Bolzani et Weierstrassii, et inde vltimam faciem axiomatis completvdinis in hac parte proponit: in corpore ordinato Archimedeo axioma svpremi aeqvivalet convergentiae omnis seqventiae Cavchyanae. Rationales, qvi Archimedei svnt nec completi, seqventias Cavchyanas sine limite rationali habent. Postremo ostendit seqventias contrahentes Cavchyanas esse et, inde, theorema pvncti fixi pro fvnctionibvs contrahentibvs, cvm margine erroris qvi ante iterationem cognoscitvr; margo derivatae, per theorema valoris medii, contractionem agnoscere sinit et solvtiones aeqvationvm qvae operationibvs algebraicis non solvvntvr approximare.

Proposita discendi

  1. Seqventias Cavchyanas definire, ostendere eas in realibvs easdem esse ac convergentes, et criterio vti ad convergentiam confirmandam sine limite cognito.
  2. Ostendere in corpore ordinato Archimedeo axioma completvdinis aeqvivalere convergentiae seqventiarvm Cavchyanarvm, distingvendo qvid in vtraqve directione svpponatvr, et explicare cvr rationales eam non impleant.
  3. Ostendere seqventias contrahentes Cavchyanas esse, et theorema pvncti fixi pro fvnctionibvs contrahentibvs, cvm dvobvs eivs marginibvs erroris.
  4. Contractionem per marginem derivatae agnoscere, inaeqvalitate valoris medii adhibita, et formam aeqvationis eligere cvivs iteratio convergit.

Condicio Cavchyana

Vt per definitionem ostendatvr an→La_n \to L, oportet LL antea cognoscere. Theorema convergentiae monotonae, ex lectione de seqventiis monotonis et nvmero e, et theorema Bolzani et Weierstrassii, ex lectione de svbseqventiis et theoremate Bolzani et Weierstrassii, limitem esse confirmant sine eo compvtando, sed primvm tantvm de seqventiis monotonis valet, altervm avtem limitem alicvivs svbseqventiae praebet, non seqventiae ipsivs. Si seqventia convergit, eivs termini ad limitem accedvnt et ideo inter se accedvnt; condicio infra posita hoc posterivs exprimit, qvod de solis terminis loqvitvr.

DefinitioSeqventia Cavchyana

Seqventia (an)(a_n) nvmerorvm realivm Cavchyana dicitvr si pro omni ε>0\varepsilon > 0 exsistit nvmervs natvralis NN talis vt ∣am−an∣<ε\abs{a_m - a_n} < \varepsilon pro omnibvs natvralibvs mm et nn qvi non svnt minores qvam NN:

(∀ε>0)(∃N∈N)(∀m,n∈N)(m≥N∧n≥N→∣am−an∣<ε)(\forall \varepsilon > 0)(\exists N \in \mathbb{N})(\forall m, n \in \mathbb{N})\left(m \geq N \wedge n \geq N \rightarrow \abs{a_m - a_n} < \varepsilon\right)

Vt in definitione limitis, NN post ε\varepsilon eligitvr, et ab eo et a seqventia pendet, non avtem a mm neqve a nn. Scripto m=n+pm = n + p, condicio dicit, pro n≥Nn \geq N, differentiam ∣an+p−an∣\abs{a_{n + p} - a_n} minorem esse qvam ε\varepsilon pro omni natvrali pp simvl. Non svfficit vt qvaeqve differentia an+p−ana_{n + p} - a_n, fixo pp, ad 00 tendat: problema solvtvm «Differentiae ad nihilvm tendentes in seqventia non Cavchyana» seqventiam divergentem cvm ea proprietate exhibet.

PropositioOmnis seqventia convergens Cavchyana est

Si an→La_n \to L, seqventia (an)(a_n) Cavchyana est. Dvo termini qvi a LL minvs qvam ε2\frac{\varepsilon}{2} distant inter se minvs qvam ε\varepsilon distant.

Demonstratio

  1. ∣am−an∣≤∣am−L∣+∣L−an∣<ε2+ε2=ε\abs{a_m - a_n} \leq \abs{a_m - L} + \abs{L - a_n} < \frac{\varepsilon}{2} + \frac{\varepsilon}{2} = \resaltar{\varepsilon}

    Sit ε>0\varepsilon > 0, et sit NN responsio definitionis limitis provocationi ε2\frac{\varepsilon}{2} data. Si mm et nn non svnt minores qvam NN, inaeqvalitas triangvlaris, ex lectione de recta reali, cvm LL vt pvncto intermedio, condicionem Cavchyanam cvm eodem NN praebet.

PropositioOmnis seqventia Cavchyana circvmscripta est

Si (an)(a_n) Cavchyana est, exsistit aliqvod M>0M > 0 tale vt ∣an∣≤M\abs{a_n} \leq M pro omni natvrali nn. Ab aliqvo loco omnes termini prope vnvm ex eis iacent; ante evm locvm nvmervs finitvs est.

Demonstratio

  1. n≥N→∣an∣≤∣an−aN∣+∣aN∣<1+∣aN∣n \geq N \rightarrow \abs{a_n} \leq \abs{a_n - a_N} + \abs{a_N} < \resaltar{1 + \abs{a_N}}

    Provocatione ε=1\varepsilon = 1, exsistit nvmervs natvralis NN talis vt ∣an−aN∣<1\abs{a_n - a_N} < 1 pro omni n≥Nn \geq N; pro his nn, inaeqvalitas triangvlaris terminvm circvmscribit.

  2. M=max⁡(∣a1∣,…,∣aN−1∣,1+∣aN∣),∣an∣≤MM = \max\left(\abs{a_1}, \ldots, \abs{a_{N - 1}}, 1 + \abs{a_N}\right), \qquad \resaltar{\abs{a_n} \leq M}

    Termini loci minoris qvam NN nvmero finiti svnt. Maximvs nvmerorvm infra positorvm, qvi exsistit qvia nvmero finiti svnt, non minor est valore absolvto cvivsqve termini loci minoris qvam NN, nec minor qvam 1+∣aN∣1 + \abs{a_N}, qvi ceteros circvmscribit.

LemmaSeqventia Cavchyana svbseqventiam convergentem habens convergit

Si (an)(a_n) Cavchyana est et aliqva eivs svbseqventia (ank)\left(a_{n_k}\right) ad LL convergit, tvm an→La_n \to L. Terminvs svbseqventiae longinqvvs prope LL iacet, et omnes termini post locvm Cavchyanvm prope evm iacent.

Demonstratio

  1. k≥max⁡(N,K)→nk≥N,∣ank−L∣<ε2\dato{k}{k \geq \max(N, K) \rightarrow n_k \geq N, \qquad \abs{a_{n_k} - L} < \frac{\varepsilon}{2}}

    Sit ε>0\varepsilon > 0. Sit NN responsio condicionis Cavchyanae provocationi ε2\frac{\varepsilon}{2} data, et KK responsio definitionis limitis svbseqventiae eidem provocationi data. Eligitvr kk non minor qvam NN et qvam KK; per lemma de locis svbseqventiae, ex lectione de svbseqventiis, nk≥k≥Nn_k \geq k \geq N.

  2. n≥N→∣an−L∣≤∣an−ank∣+∣ank−L∣<ε2+ε2=εn \geq N \rightarrow \abs{a_n - L} \leq \abs{a_n - a_{n_k}} + \abs{a_{n_k} - L} < \frac{\varepsilon}{2} + \frac{\varepsilon}{2} = \resaltar{\varepsilon}

    Si n≥Nn \geq N, condicio Cavchyana ad locos nn et nkn_k applicatvr, et inaeqvalitas triangvlaris, cvm anka_{n_k} vt pvncto intermedio, limitem praebet; nvmervs natvralis NN a solis ε\varepsilon et seqventia pendet.

TheoremaCriterivm Cavchyanvm

Seqventia nvmerorvm realivm convergit si et solvm si Cavchyana est. Vna directio est propositio de seqventiis convergentibvs; altera circvmscriptionem, theorema Bolzani et Weierstrassii et lemma svperivs conivngit.

Demonstratio

  1. m≥N∧n≥N→∣am−an∣<εm \geq N \wedge n \geq N \rightarrow \resaltar{\abs{a_m - a_n} < \varepsilon}

    Si (an)(a_n) convergit, Cavchyana est, per propositionem secvndvm qvam omnis seqventia convergens Cavchyana est: pro qvoqve ε>0\varepsilon > 0 est NN cvm condicione infra posita.

  2. ∣an∣≤M,ank→L,an→L\abs{a_n} \leq M, \qquad a_{n_k} \to L, \qquad \resaltar{a_n \to L}

    Si (an)(a_n) Cavchyana est, circvmscripta est, per propositionem svperiorem. Per theorema Bolzani et Weierstrassii, ex lectione de svbseqventiis, svbseqventiam (ank)\left(a_{n_k}\right) habet qvae ad nvmervm LL convergit, et per lemma tota seqventia ad LL convergit.

Criterivm ostendit seqventiam convergere sine limite eivs nominato, vt theorema convergentiae monotonae, sed sine monotonia postvlata. Eivs condicio postvlat vt omnes termini a NN inter se comparentvr, et in vsv confirmatvr margine ∣am−an∣≤cn\abs{a_m - a_n} \leq c_n, pro omni m>nm > n, cvm cn→0c_n \to 0; vltimvm capvt talem marginem pro seqventiis contrahentibvs obtinet. Lectio de seriebvs nvmericis earvmqve convergentia criterivm seqventiae svmmarvm partialivm seriei applicabit, cvivs limes fere nvmqvam cognoscitvr. Problema propositvm «Criterivm Cavchyanvm in plano» id ad seqventias nvmerorvm complexorvm extendit.