Ad argvmentvm transi
Topos Uranos

Seqventiae: synthesis et provocationes

Svmmarivm

Haec lectio partem de seqventiis conclvdit. In vnam catenam dedvctivam colligit qvae qvinqve lectiones argvmenti demonstravervnt: limes seqventiae est limes ad infinitvm Calcvli I, ad nvmeros natvrales restrictvs, et ab eo vnicitatem, algebram limitvm et theorema compressionis hereditate accipit; axioma completvdinis, qvo Calcvlvs I per svpremvm vsvs est, in convergentiam seqventiarvm monotonarvm et circvmscriptarvm, in theorema Bolzani et Weierstrassii et in criterivm Cavchyanvm convertitvr, et hoc postremvm in corpore ordinato Archimedeo axiomati aeqvivalet; et seqventiae limitem, continvitatem et continvitatem vniformem fvnctionvm characterizant, vsqve ad theorema Heine-Cantor. Explicat qvomodo pars in Calcvlo I et in Algebra et Geometria nitatvr, qvod factvm admissvm confirmet (theorema fvndamentale algebrae) et qvid partibvs posterioribvs relinqvat: integrale definitvm, qvod svpremo, svbseqventiis et continvitate vniformi eget, et series, qvae svnt seqventiae svmmarvm partialivm. Probatione finali conclvditvr, initiali parallela, et decem provocationibvs, difficilioribvs qvam problemata lectionvm, qvarvm vnaqvaeqve effectvs plvrivm earvm conivngit.

Proposita discendi

  1. Effectvs partis ordine logico exponere, ostendendo a qvibvs effectibvs Calcvli I et Algebrae et Geometriae qvisqve pendeat et in qvibvs demonstrationibvs hereditas theorematvm de limitibvs, convergentia monotona, svbseqventiae et theorema Bolzani et Weierstrassii itervm adhibeantvr.
  2. Effectvs qvi ab axiomate completvdinis pendent ab iis qvi in qvovis corpore ordinato valent distingvere, et in qvoqve theoremate exsistentiae articvlvm agnoscere in qvo axioma intervenit.
  3. Partem cvm Calcvlo I, cvm Algebra et Geometria et cvm partibvs de integrali definito et de seriebvs conferre.
  4. Problemata non vsitata solvere qvae plvres lectiones conivngvnt: celeritatem convergentiae aestimare, svbseqventias constrvere, decernere qvae hypothesis omitti non possit et fvnctionem vniformiter continvam extendere.

Qvae vnitas consecvta est

Calcvlvs I limitem fvnctionis, cvm variabilis ad infinitvm tendit, pro qvovis dominio svpra non circvmscripto definivit; haec pars nvmeros natvrales pro dominio svmpsit. Seqventia est fvnctio n↦ann \mapsto a_n in iis definita, et eivs limes scribitvr cvm ε\varepsilon et nvmero natvrali NN, hoc ordine qvantificatis:

an→L⇔(∀ε>0)(∃N∈N)(∀n∈N)(n≥N→∣an−L∣<ε)a_n \to L \Leftrightarrow (\forall \varepsilon > 0)(\exists N \in \mathbb{N})(\forall n \in \mathbb{N})\left(n \geq N \rightarrow \abs{a_n - L} < \varepsilon\right)

Si ita est, omne theorema de limitibvs Calcvli I cvivs demonstratio intervallis non vtitvr in seqventiis valet sine nova demonstratione. Inde efficitvr partem non debvisse compvtationem limitvm denvo facere, sed qvaestioni respondere qvam definitio non dirimit: qvando limes exsistat qvi antea non cognoscitvr. Atqvi definitio eadem est in nvmeris rationalibvs et in realibvs, et res a nvmeris pendet in qvibvs limes qvaeritvr; ergo qvodqve theorema exsistentiae partis axiomate completvdinis Algebrae et Geometriae I nititvr, et pars illvd in sermonem seqventiarvm tribvs modis aeqvivalentibvs transtvlit.

Limes et eivs algebra

Lectio de seqventiis et earvm limite seqventiam, nvmeris natvralibvs a 11 incipientibvs, eivsqve limitem definivit, et demonstravit hvnc limitem esse illvm Calcvli I cvm nvmeris natvralibvs pro dominio; praesertim, si fvnctio in omnibvs nvmeris natvralibvs ab vno deinceps definita limitem LL ad infinitvm habet, seqventia valorvm eivs ad LL tendit, qvamqvam conversvm falsvm est. Lemmate inversionis Calcvli I, qvod infinitvm in nihilvm transfert, vnicitatem limitis, algebram limitvm, conservationem signi et inaeqvalitatvm, theorema compressionis et prodvctvm seqventiae circvmscriptae per seqventiam ad nihilvm tendentem hereditate accepit. Praeterea demonstravit qvae Calcvlvs I non continebat: locos transferre vel nvmervm finitvm terminorvm mvtare limitem non alterare, omnem seqventiam convergentem circvmscriptam esse, et qvomodo divergant seqventiae qvae ad infinitvm tendvnt vel oscillant. Inaeqvalitate Bernovlliana et proprietate Archimedea obtinvit, cvm NN expresso, limites ipsivs 1np\frac{1}{n^p}, ipsivs rnr^n secvndvm valorem absolvtvm ipsivs rr, ipsivs an\sqrt[n]{a} et ipsivs nn\sqrt[n]{n}.

Completvdo et eivs facies

Lectio de seqventiis monotonis et nvmero e axiomate completvdinis demonstravit omnem seqventiam crescentem et svpra circvmscriptam ad svpremvm terminorvm svorvm convergere, et decrescentem et infra circvmscriptam ad infimvm; monotonae non circvmscriptae ad infinitvm vel ad minvs infinitvm tendvnt. Hoc modo seqventiae qvibvs Algebra et Geometria I nvmervm ee vt svpremvm definiverat ad evm convergvnt, cvm marginibvs erroris. Fvnctio continva limitem seqventiae conservat, vnde limes recvrsionis an+1=f(an)a_{n + 1} = f(a_n), si exsistit et ff in eo continva est, est pvnctvm fixvm ipsivs ff; si ff crescens est, recvrsio monotona est. Lectio de svbseqventiis et theoremate Bolzani et Weierstrassii ostendit svbseqventias seqventiae limitem habentis ad evndem limitem tendere, ex omni seqventia svbseqventiam monotonam extraxit et inde collegit omnem seqventiam circvmscriptam, in recta vel in plano nvmerorvm complexorvm, svbseqventiam convergentem habere. Limitem svperiorem et inferiorem vt limites svpremorvm et infimorvm cavdarvm definivit, eos per ε\varepsilon characterizavit, cvm maximo et minimo valore adhaerentiae identificavit et demonstravit seqventiam convergere si et solvm si circvmscripta est et ambo congrvvnt. Theoremate Bolzani et Weierstrassii in plano obtinvit modvlvm polynomii minimvm attingere, et lemmate d’Alembert, hoc minimvm esse nihil: theorema fvndamentale algebrae. Lectio de seqventiis Cavchyanis seqventias definivit qvarvm termini inter se appropinqvant, nvllo limite memorato; demonstravit eas in nvmeris realibvs esse ipsas convergentes et, in corpore ordinato Archimedeo, axioma completvdinis aeqvivalere convergentiae omnis seqventiae Cavchyanae, ita vt in nvmeris rationalibvs sint seqventiae Cavchyanae sine limite. Theoremate pvncti fixi pro fvnctionibvs contrahentibvs conclvsa est, cvm dvobvs marginibvs erroris, eivsqve forma per derivatam.

Seqventiae et fvnctiones

Lectio de seqventiis, fvnctionibvs et continvitate vniformi limitem fvnctionis, in pvncto accvmvlationis et ad infinitvm, eivsqve continvitatem per seqventias characterizavit, et criteria non exsistentiae limitis dvabvs seqventiis obtinvit. Continvitatem vniformem definivit, in qva vnvm idemqve δ\delta pro omnibvs pvnctis copiae respondet; demonstravit fvnctiones lipschitzianas, et praesertim eas qvarvm derivata in intervallo circvmscripta est, vniformiter continvas esse, hanc proprietatem per bina seqventiarvm qvarvm differentia ad nihilvm tendit characterizavit et ostendit x2x^2 in nvmeris realibvs, et 1x\frac{1}{x} et sin⁡1x\sin \frac{1}{x} in (0,1)\ioo{0}{1}, tales non esse. Theoremate Bolzani et Weierstrassii theorema Heine-Cantor demonstravit: omnis fvnctio in intervallo clavso et circvmscripto continva vniformiter continva est. Lemmate Stolz-Cesàro conclvsa est, qvod limitem qvotientis incrementis comparatis compvtat, cvm media Cesàro vt corollario, et ordinibvs incrementi logarithmi, potentiarvm, exponentialivm, factorialis et ipsivs nnn^n.

Qvae admittvntvr, qvae demonstrantvr, qvae restant

Ratio partis sic svmmatim reddi potest:

  • Admittvntvr axioma completvdinis Algebrae et Geometriae I, cvm proprietate Archimedea qvae ibi ex eo dedvcitvr; effectvs Algebrae et Geometriae de indvctione, de potentiis, de nvmero ee vt svpremo et de radicibvs ordinis nn nvmerorvm complexorvm; et effectvs Calcvli I de limitibvs, de continvitate, de inaeqvalitate valoris medii et de methodo Newtoni et Raphsoni.
  • Demonstrantvr hereditas theorematvm de limitibvs, tres facies completvdinis earvmqve aeqvivalentia, et qvod Algebra et Geometria admiserat: theorema fvndamentale algebrae, qvod lectio de radicibvs polynomiorvm gradvs svperioris vt factvm admissvm reliqvit et qvo lectio de integratione fvnctionvm rationalivm vsa est vt denominatores in factores resolveret. Impletvr etiam qvod lectio Calcvli I de theoremate Weierstrassii nvntiavit: continvitas vniformis fvnctionvm in intervallo clavso et circvmscripto continvarvm.
  • Qvattvor instrvmenta itervm adhibentvr loco argvmentorvm repetendorvm: hereditas theorematvm de limitibvs, qvae algebram limitvm omnibvs demonstrationibvs praebet; convergentia monotona, in qva omnis demonstratio exsistentiae per svpremvm desinit; svbseqventiae, qvae sinvnt ex seqventia eam portionem eligere qvae convergit; et theorema Bolzani et Weierstrassii, ex qvo criterivm Cavchyanvm, theorema fvndamentale algebrae et theorema Heine-Cantor orivntvr.
  • In postervm relinqvitvr qvod integrali vel seriebvs eget: integrale Riemannianvm et integrabilitas fvnctionvm continvarvm, in parte de integrali definito; series earvmqve criteria convergentiae, in parte de seriebvs nvmericis; convergentia vniformis seqventiarvm fvnctionvm, in parte qvae eam excipit; et incrementvm accvratvm factorialis, cvm formvla Stirlingiana. Hypothesim Archimedeam in aeqvivalentia completvdinis omitti non posse memoratvr vt factvm cvrsvvm posteriorvm, a qvo nihil pendet.

Pictvra qvae svbicitvr tria segmenta in vnam catenam colligit. Qvisqve nodvs colvmnae est effectvs, secvndvm ordinem logicvm nvmeratvs et arcv cvm anvlis svperioribvs conivnctvs qvibvs eivs demonstratio vtitvr; circvm flvitant fvlcra, id est principia et instrvmenta ad qvae catena itervm atqve itervm recvrrit, qvodqve linea continva cvm anvlis qvi ei nitvntvr conivnctvm et linea pvnctata cvm anvlo vbi statvitvr, exceptis iis qvae ex Calcvlo I vel ex Algebra et Geometria provenivnt, qvae vt circvli vacvi pingvntvr. Fvlcro pvlsato omnes anvli qvi eo vtvntvr illvstrantvr, et qvisqve anvlvs ad lectionem remittit in qva demonstratvr.

Fvlcra catenae

  • AAxioma completvdinis. Axioma Algebrae et Geometriae I: omnis copia non vacva nvmerorvm realivm qvae svpra circvmscripta sit svpremvm habet. Ibi ex eo dedvcitvr proprietas Archimedea, secvndvm qvam pro omni nvmero reali est nvmervs natvralis maior; hic, exsistentia infimorvm, vt opposita svpremorvm oppositorvm. In hac vnitate sine demonstratione admittitvr.
  • BLimites Calcvli I. In Calcvlo I demonstrata pro fvnctionibvs in qvavis copia definitis: limes cvm variabilis ad infinitvm tendit, si dominivm svpra circvmscriptvm non est, et limes in pvncto accvmvlationis; vnicitas, algebra limitvm, conservatio signi et inaeqvalitatvm, theorema compressionis, lemma inversionis et continvitas in pvncto. In hac vnitate sine demonstratione admittitvr.
  • CFvnctiones Calcvli I. In Calcvlo I demonstrata: continvitas fvnctionvm elementarivm, comparatio ad infinitvm logarithmi, potentiarvm et exponentialivm, inaeqvalitas valoris medii pro fvnctione derivata circvmscripta et convergentia monotona methodi Newtoni et Raphsoni. In hac vnitate sine demonstratione admittitvr.
  • DAlgebra et Geometria. In Algebra et Geometria demonstrata: inaeqvalitas triangvlaris, principia indvctionis et bonae ordinationis, inaeqvalitas Bernovlliana, svmma progressionis geometricae et svmma telescopica, potentiae exponentis realis, nvmervs ee vt svpremvm eivsqve series, irrationalitas radicvm nvmerorvm natvralivm qvi qvadrata perfecta non svnt et, in nvmeris complexis, modvlvs et radices ordinis nn. In hac vnitate sine demonstratione admittitvr.
  • ETheoremata de limitibvs. Pro seqventiis convergentibvs: vnicitas limitis, algebra limitvm (cvm qvotiente et radice), conservatio signi et inaeqvalitatvm, theorema compressionis et prodvctvm seqventiae circvmscriptae per seqventiam ad nihilvm tendentem; instrvmentvm compvtandi totivs partis. Constitvitvr in: 4. Theoremata de limitibvs in seqventiis valent.
  • FConvergentia monotona. Omnis seqventia crescens et svpra circvmscripta ad svpremvm terminorvm svorvm convergit, et omnis decrescens et infra circvmscripta ad infimvm; monotonae non circvmscriptae ad infinitvm vel ad minvs infinitvm tendvnt: modvs qvo axioma completvdinis in seqventias intrat. Constitvitvr in: 7. Convergentia monotona.
  • GSvbseqventiae. Si loci n1<n2<⋯n_1 < n_2 < \cdots svnt nvmeri natvrales, tvm nk≥kn_k \geq k, svbseqventia svbseqventiae est svbseqventia, et omnis svbseqventia seqventiae limitem habentis ad evndem limitem tendit: modvs retinendi eam portionem seqventiae qvae convergit. Constitvitvr in: 11. Svbseqventiae seqventiae limitem habentis.
  • HBolzano-Weierstrass. Omnis seqventia circvmscripta nvmerorvm realivm svbseqventiam convergentem habet, cvivs limes inter margines manet: theorema exsistentiae ex qvo criterivm Cavchyanvm, theorema fvndamentale algebrae et theorema Heine-Cantor orivntvr. Constitvitvr in: 12. Theorema Bolzani et Weierstrassii.
  1. Segmentvm 1 Limes et eivs algebra

    • Seqventiam eivsqve limitem cvm ε\varepsilon et NN qvantificatis definire, et in eo limitem ad infinitvm Calcvli I agnoscere.
    • A Calcvlo I vnicitatem, algebram limitvm et theorema compressionis accipere, et demonstrare seqventias convergentes circvmscriptas esse.
    • Inaeqvalitate Bernovlliana limites fvndamentales demonstrare, cvm NN expresso.
    1. Limes ad infinitvm ad nvmeros natvrales restrictvs. Nvmeri natvrales svpra circvmscripti non svnt, et an→La_n \to L si et solvm si fvnctio f(n)=anf(n) = a_n, in nvmeris natvralibvs definita, ad LL ad infinitvm tendit sensv Calcvli I; si fvnctio in omnibvs nvmeris natvralibvs n≥n0n \geq n_0 definita satisfacit lim⁡x→∞f(x)=L\lim_{x \to \infty} f(x) = L, seqventia f(n)f(n) ad LL convergit.

      Nititvr: B (Limites Calcvli I), A (Axioma completvdinis). Demonstratvr in: Seqventiae et earvm limes.

    2. Locos transferre et nvmervm finitvm terminorvm mvtare. Pro omni nvmero natvrali kk, an→La_n \to L si et solvm si an+k→La_{n + k} \to L; et si bn=anb_n = a_n pro omni nn a nvmero natvrali N0N_0, dvae seqventiae evndem limitem habent avt nevtra habet.

      Demonstratvr in: Seqventiae et earvm limes.

    3. Omnis seqventia convergens circvmscripta est. Si (an)(a_n) convergit, exsistit K>0K > 0 tale vt ∣an∣≤K\abs{a_n} \leq K pro omni nvmero natvrali nn.

      Nititvr: D (Algebra et Geometria). Demonstratvr in: Seqventiae et earvm limes.

    4. Theoremata de limitibvs in seqventiis valent. Si an→La_n \to L et bn→Mb_n \to M, limes vnicvs est, αan+βbn→αL+βM\alpha a_n + \beta b_n \to \alpha L + \beta M, anbn→LMa_n b_n \to LM, anbn→LM\frac{a_n}{b_n} \to \frac{L}{M} si M≠0M \neq 0, et valent radix, conservatio signi et inaeqvalitatvm, theorema compressionis et prodvctvm seqventiae circvmscriptae per seqventiam ad nihilvm tendentem; lemmate inversionis, qvaeqve assertio est theorema Calcvli I.

      Vtitvr: 1. Limes ad infinitvm ad nvmeros natvrales restrictvs. Nititvr: B (Limites Calcvli I), A (Axioma completvdinis). Demonstratvr in: Seqventiae et earvm limes.

    5. Limites infiniti. Si an→∞a_n \to \infty et bn≥anb_n \geq a_n ab aliqvo loco, tvm bn→∞b_n \to \infty; seqventia qvae ad infinitvm tendit svpra circvmscripta non est et divergit; si an→∞a_n \to \infty, tvm 1an→0\frac{1}{a_n} \to 0; et si an>0a_n > 0 ab aliqvo loco et an→0a_n \to 0, tvm 1an→∞\frac{1}{a_n} \to \infty.

      Vtitvr: 3. Omnis seqventia convergens circvmscripta est. Demonstratvr in: Seqventiae et earvm limes.

    6. Limites fvndamentales. Pro omni reali p>0p > 0, 1np→0\frac{1}{n^p} \to 0; rn→0r^n \to 0 si ∣r∣<1\abs{r} < 1, rn→∞r^n \to \infty si r>1r > 1, et (rn)(r^n) oscillat si r≤−1r \leq -1; pro omni reali a>0a > 0, an→1\sqrt[n]{a} \to 1; et nn→1\sqrt[n]{n} \to 1, cvm 0<nn−1<3n0 < \sqrt[n]{n} - 1 < \frac{3}{\sqrt{n}} pro n≥2n \geq 2.

      Vtitvr: 5. Limites infiniti. Nititvr: D (Algebra et Geometria), A (Axioma completvdinis). Demonstratvr in: Seqventiae et earvm limes.

  2. Segmentvm 2 Completvdo et eivs facies

    • Per axioma completvdinis convergentiam monotonam demonstrare, et cvm ea limitem seqventiarvm nvmeri e et recvrsionvm.
    • Svbseqventias monotonas extrahere, theorema Bolzani et Weierstrassii in recta et in plano demonstrare, et limitem svperiorem et inferiorem characterizare.
    • Theorema fvndamentale algebrae minimo modvli polynomii et lemmate d’Alembert demonstrare.
    • Criterivm Cavchyanvm, eivs aeqvivalentiam cvm completvdine et theorema pvncti fixi pro fvnctionibvs contrahentibvs demonstrare.
    1. Convergentia monotona. Si (an)(a_n) crescens est et svpra circvmscripta, ad svpremvm copiae terminorvm svorvm convergit; si decrescens est et infra circvmscripta, ad infimvm. Si crescens est et svpra non circvmscripta, an→∞a_n \to \infty; seqventia monotona convergit si et solvm si circvmscripta est.

      Vtitvr: 3. Omnis seqventia convergens circvmscripta est. Nititvr: A (Axioma completvdinis), E (Theoremata de limitibvs). Demonstratvr in: Seqventiae monotonae et nvmervs e.

    2. Seqventiae nvmeri e ad e convergvnt. Seqventiae (1+1n)n\left(1 + \frac{1}{n}\right)^n, (1+1n)n+1\left(1 + \frac{1}{n}\right)^{n + 1} et ∑k=0n1k!\sum_{k=0}^{n} \frac{1}{k!} ad ee convergvnt, cvm 0<e−(1+1n)n<3n0 < e - \left(1 + \frac{1}{n}\right)^n < \frac{3}{n} et 0<e−∑k=0n1k!<1n! n0 < e - \sum_{k=0}^{n} \frac{1}{k!} < \frac{1}{n! \, n} pro omni nvmero natvrali nn.

      Nititvr: F (Convergentia monotona), E (Theoremata de limitibvs), D (Algebra et Geometria). Demonstratvr in: Seqventiae monotonae et nvmervs e.

    3. Fvnctio continva limitem seqventiae conservat. Si ff in copia BB definita est et in pvncto bb copiae BB continva, et (an)(a_n) est seqventia terminorvm ex BB cvm an→ba_n \to b, tvm f(an)→f(b)f(a_n) \to f(b).

      Nititvr: B (Limites Calcvli I). Demonstratvr in: Seqventiae monotonae et nvmervs e.

    4. Recvrsiones et pvncta fixa. Si ff copiam BB in se ipsam transfert, an+1=f(an)a_{n + 1} = f(a_n) et an→La_n \to L, cvm LL in BB et ff continva in LL, tvm f(L)=Lf(L) = L; si ff crescens est, recvrsio monotona est; et si ff continva et crescens est in [c,d]\icc{c}{d}, valoribvs in eo, recvrsio convergit, ab omni a1a_1 ex [c,d]\icc{c}{d}, ad minimvm pvnctvm fixvm maivs qvam a1a_1 avt ei aeqvale si a1≤a2a_1 \leq a_2, et ad maximvm pvnctvm fixvm minvs qvam a1a_1 avt ei aeqvale si a1≥a2a_1 \geq a_2.

      Vtitvr: 2. Locos transferre et nvmervm finitvm terminorvm mvtare, 9. Fvnctio continva limitem seqventiae conservat. Nititvr: F (Convergentia monotona), E (Theoremata de limitibvs), D (Algebra et Geometria). Demonstratvr in: Seqventiae monotonae et nvmervs e.

    5. Svbseqventiae seqventiae limitem habentis. Si (nk)(n_k) est seqventia stricte crescens nvmerorvm natvralivm, nk≥kn_k \geq k; si an→La_n \to L, omnis svbseqventia (ank)\left(a_{n_k}\right) ad LL tendit, et idem cvm ∞\infty et −∞-\infty; qvam ob rem seqventia cvm dvabvs svbseqventiis limitvm diversorvm, vel cvm svbseqventia divergente, divergit.

      Nititvr: D (Algebra et Geometria), E (Theoremata de limitibvs). Demonstratvr in: Svbseqventiae, Bolzano-Weierstrass, limites svperior et inferior.

    6. Theorema Bolzani et Weierstrassii. Omnis seqventia nvmerorvm realivm svbseqventiam monotonam habet; ergo omnis seqventia circvmscripta nvmerorvm realivm svbseqventiam convergentem habet, et si c≤an≤dc \leq a_n \leq d pro omni nn, eivs limes in [c,d]\icc{c}{d} est.

      Nititvr: G (Svbseqventiae), F (Convergentia monotona), E (Theoremata de limitibvs), D (Algebra et Geometria). Demonstratvr in: Svbseqventiae, Bolzano-Weierstrass, limites svperior et inferior.

    7. Limites svperior et inferior. Pro seqventia circvmscripta, lim sup⁡n→∞an\limsup_{n \to \infty} a_n et lim inf⁡n→∞an\liminf_{n \to \infty} a_n, limites ipsorvm sup⁡k≥nak\sup_{k \geq n} a_k et inf⁡k≥nak\inf_{k \geq n} a_k, svnt maximvs et minimvs valor adhaerentiae, id est limitvm svbseqventiarvm; et seqventia convergit si et solvm si circvmscripta est et ambo congrvvnt.

      Vtitvr: 3. Omnis seqventia convergens circvmscripta est, 6. Limites fvndamentales. Nititvr: A (Axioma completvdinis), F (Convergentia monotona), G (Svbseqventiae), E (Theoremata de limitibvs), D (Algebra et Geometria). Demonstratvr in: Svbseqventiae, Bolzano-Weierstrass, limites svperior et inferior.

    8. Theorema Bolzani et Weierstrassii in plano. Seqventia nvmerorvm complexorvm convergit si et solvm si eivs partes reales et partes imaginariae convergvnt; et omnis seqventia circvmscripta nvmerorvm complexorvm svbseqventiam convergentem habet, cvivs limes ww satisfacit ∣w∣≤R\abs{w} \leq R si ∣zn∣≤R\abs{z_n} \leq R pro omni nn.

      Nititvr: H (Bolzano-Weierstrass), G (Svbseqventiae), D (Algebra et Geometria). Demonstratvr in: Svbseqventiae, Bolzano-Weierstrass, limites svperior et inferior.

    9. Theorema fvndamentale algebrae. Si PP est polynomivm gradvs n≥1n \geq 1 coefficientibvs complexis, eivs modvlvs sine margine crescit, limites seqventiarvm conservat et minimvm in plano complexo attingit; lemmate d’Alembert, hoc minimvm positivvm non est, et PP saltem vnam radicem complexam habet.

      Vtitvr: 3. Omnis seqventia convergens circvmscripta est, 14. Theorema Bolzani et Weierstrassii in plano. Nititvr: A (Axioma completvdinis), G (Svbseqventiae), D (Algebra et Geometria), E (Theoremata de limitibvs). Demonstratvr in: Svbseqventiae, Bolzano-Weierstrass, limites svperior et inferior.

    10. Criterivm Cavchyanvm. Omnis seqventia convergens Cavchyana est, omnis seqventia Cavchyana circvmscripta est, et seqventia Cavchyana svbseqventiam convergentem habens convergit; ergo seqventia nvmerorvm realivm convergit si et solvm si Cavchyana est.

      Nititvr: H (Bolzano-Weierstrass), G (Svbseqventiae), D (Algebra et Geometria). Demonstratvr in: Seqventiae Cavchyanae.

    11. Completvdo convergentiae seqventiarvm Cavchyanarvm aeqvivalet. Corpvs ordinatvm qvod axiomati completvdinis satisfacit Archimedevm est et in eo omnis seqventia Cavchyana convergit; et corpvs ordinatvm Archimedevm in qvo omnis seqventia Cavchyana convergit axiomati satisfacit, svpremo vt limite bisectionis. In nvmeris rationalibvs svnt seqventiae Cavchyanae sine limite rationali.

      Vtitvr: 16. Criterivm Cavchyanvm. Nititvr: A (Axioma completvdinis), F (Convergentia monotona), G (Svbseqventiae), C (Fvnctiones Calcvli I), D (Algebra et Geometria), E (Theoremata de limitibvs). Demonstratvr in: Seqventiae Cavchyanae.

    12. Theorema pvncti fixi pro fvnctionibvs contrahentibvs. Si II est intervallvm clavsvm et ff transfert II in se ipsvm cvm ∣f(x)−f(y)∣≤q∣x−y∣\abs{f(x) - f(y)} \leq q \abs{x - y}, 0<q<10 < q < 1, tvm ff vnicvm pvnctvm fixvm pp in II habet, et ab omni x0x_0 ex II seqventia xn+1=f(xn)x_{n + 1} = f(x_n) ad pp convergit, cvm ∣xn−p∣≤qn1−q∣x1−x0∣\abs{x_n - p} \leq \frac{q^n}{1 - q} \abs{x_1 - x_0}; svfficit vt ff continva sit in II, valoribvs in II, et derivabilis in eivs interiore cvm ∣f′∣≤q\abs{f'} \leq q.

      Vtitvr: 16. Criterivm Cavchyanvm, 6. Limites fvndamentales, 2. Locos transferre et nvmervm finitvm terminorvm mvtare. Nititvr: D (Algebra et Geometria), C (Fvnctiones Calcvli I), E (Theoremata de limitibvs). Demonstratvr in: Seqventiae Cavchyanae.

  3. Segmentvm 3 Seqventiae et fvnctiones

    • Limitem et continvitatem fvnctionis per seqventias characterizare, et dvabvs seqventiis ostendere limitem non exsistere.
    • Continvitatem vniformem definire, eam in fvnctionibvs lipschitzianis agnoscere et per bina seqventiarvm characterizare.
    • Theoremate Bolzani et Weierstrassii theorema Heine-Cantor demonstrare.
    • Limites qvotientivm lemmate Stolz-Cesàro compvtare et incrementvm seqventiarvm fvndamentalivm ordinare.
    1. Characterizatio limitis et continvitatis per seqventias. Si aa est pvnctvm accvmvlationis dominii AA fvnctionis ff, lim⁡x→af(x)=L\lim_{x \to a} f(x) = L si et solvm si f(xn)→Lf(x_n) \to L pro omni seqventia elementorvm copiae AA ab aa diversorvm qvae ad aa tendit, et idem ad infinitvm si AA svpra circvmscriptvm non est; et ff continva est in pvncto aa copiae AA si et solvm si f(xn)→f(a)f(x_n) \to f(a) pro omni seqventia elementorvm copiae AA qvae ad aa tendit.

      Vtitvr: 9. Fvnctio continva limitem seqventiae conservat, 5. Limites infiniti. Nititvr: B (Limites Calcvli I), A (Axioma completvdinis), E (Theoremata de limitibvs). Demonstratvr in: Seqventiae, fvnctiones et continvitas vniformis.

    2. Fvnctiones lipschitzianae vniformiter continvae svnt. Si ∣f(x)−f(y)∣≤K∣x−y∣\abs{f(x) - f(y)} \leq K \abs{x - y} pro omnibvs xx et yy ex AA, ff vniformiter continva est in AA; praesertim talis est omnis fvnctio in intervallo continva, in eivs interiore derivabilis cvm ∣f′∣≤K\abs{f'} \leq K.

      Nititvr: C (Fvnctiones Calcvli I). Demonstratvr in: Seqventiae, fvnctiones et continvitas vniformis.

    3. Characterizatio continvitatis vniformis per seqventias. Fvnctio ff vniformiter continva est in AA si et solvm si f(xn)−f(yn)→0f(x_n) - f(y_n) \to 0 pro omnibvs binis seqventiis elementorvm copiae AA cvm xn−yn→0x_n - y_n \to 0; ita x2x^2 in nvmeris realibvs, et 1x\frac{1}{x} et sin⁡1x\sin \frac{1}{x} in (0,1)\ioo{0}{1}, continvae svnt nec vniformiter continvae.

      Nititvr: A (Axioma completvdinis), C (Fvnctiones Calcvli I), E (Theoremata de limitibvs). Demonstratvr in: Seqventiae, fvnctiones et continvitas vniformis.

    4. Theorema Heine-Cantor. Omnis fvnctio in intervallo clavso et circvmscripto [a,b]\icc{a}{b}, cvm a<ba < b, continva vniformiter continva est in [a,b]\icc{a}{b}.

      Vtitvr: 9. Fvnctio continva limitem seqventiae conservat. Nititvr: H (Bolzano-Weierstrass), G (Svbseqventiae), E (Theoremata de limitibvs), A (Axioma completvdinis). Demonstratvr in: Seqventiae, fvnctiones et continvitas vniformis.

    5. Lemma Stolz-Cesàro. Si (bn)(b_n) stricte crescens est et svpra non circvmscripta, et an+1−anbn+1−bn→L\frac{a_{n + 1} - a_n}{b_{n + 1} - b_n} \to L, cvm LL reali, tvm anbn→L\frac{a_n}{b_n} \to L; praesertim, si an→La_n \to L, media a1+a2+⋯+ann\frac{a_1 + a_2 + \cdots + a_n}{n} ad LL tendit.

      Vtitvr: 5. Limites infiniti, 2. Locos transferre et nvmervm finitvm terminorvm mvtare. Nititvr: F (Convergentia monotona), D (Algebra et Geometria), E (Theoremata de limitibvs), A (Axioma completvdinis). Demonstratvr in: Seqventiae, fvnctiones et continvitas vniformis.

    6. Ordines incrementi. Si a>1a > 1 et k>0k > 0, tvm ln⁡n≪nk≪an≪n!≪nn\ln n \ll n^k \ll a^n \ll n! \ll n^n, vbi an≪bna_n \ll b_n significat anbn→0\frac{a_n}{b_n} \to 0.

      Vtitvr: 1. Limes ad infinitvm ad nvmeros natvrales restrictvs, 6. Limites fvndamentales. Nititvr: C (Fvnctiones Calcvli I), A (Axioma completvdinis), E (Theoremata de limitibvs). Demonstratvr in: Seqventiae, fvnctiones et continvitas vniformis.

Ad integrale definitvm. Catena ibi consistit vbi integrale incipit. Pars de integrali definito integrale Riemannianvm svmmis earvmqve limitibvs definit, et vt hos limites exsistere sine compvtatione confirmet, eo vtitvr qvod haec pars demonstravit: svprema et infima qvae axioma completvdinis praebet, svbseqventiis et theoremate Heine-Cantor, qvo omnis fvnctio in intervallo clavso et circvmscripto continva integrabilis evadit. Ibi theorema fvndamentale calcvli omni fvnctioni continvae primitivam dabit qvam pars de primitivis confirmare non potvit. Seqventiae in parte de seriebvs redevnt, vbi series est seqventia svmmarvm svarvm partialivm, et criterivm Cavchyanvm ac limites svperior et inferior criteria convergentiae praebent.