Svmmarivm
Haec lectio explicat qvid sit LaTeX et cvr viri docti eo vtantvr. Proficiscitvr a compositione typographica, arte singvlas litteras, singvlos versvs singvlasqve paginas disponendi, et a propriis textvvm doctorvm postvlatis; lingvam notationis cvm programmate scriptorio aeqvo animo comparat; narrat cvr Donaldvs Knvth TeX creaverit et qvomodo Leslie Lamport svper eo LaTeX exstrvxerit, cvivs principivm est argvmentvm a forma separare; tres machinas distingvit qvibvs hodie compilatvr, pdfLaTeX, XeLaTeX et LuaLaTeX, et cvr hic cvrsvs LuaLaTeX eligat demonstrat; ostendit qvalis sit fons et qvomodo in docvmentvm PDF convertatvr; vsvm eivs in disciplinis percvrrit, a mathematica et physica vsqve ad philosophiam et philologiam; et in finibvs eivs desinit, vt sciatvr qvando programma scriptorivm svfficiat.
Proposita discendi
- Explicare qvid sit compositio typographica et cvr textvs docti eam magis qvam alii postvlent.
- Lingvam notationis cvm programmate scriptorio comparare, commoda et impendia vtrivsqve indicando.
- TeX a LaTeX distingvere et exemplo explicare qvid sit argvmentvm a forma separare.
- Machinam docvmento aptam eligere secvndvm lingvas, scriptvras typosqve eivs.
- Praedicere qvid fons brevis efficiat, ad spatia, paragraphos et adnotationes attendendo.
Compositio typographica
Omnis textvs impressvs vel in tabvla lvcida lectvs compositvs est: aliqvis, avt aliqvid, statvit qvo loco accvrate qvaeqve littera cadat. Compositio typographica est svmma harvm sententiarvm: qvis typvs et qvae magnitvdo adhibeantvr, vbi qvisqve versvs desinat et qvomodo spativm inter eivs verba distribvatvr vt aeqvetvr, qvae verba divisione per syllabas frangantvr et qvo loco, qvando dvae litterae in ligatvram confvndantvr, qvomodo intervallvm inter qvaedam litterarvm paria temperetvr, vbi qvaeqve pagina abrvmpatvr, qva altitvdine notae ponantvr et qvomodo titvli ordinentvr. Per saecvla haec fvit ars compositoris, qvi versvs ex typis plvmbeis formabat; hodie programma eam exseqvitvr, sed sententiae eaedem manent.
Bona paragraphvs non animadvertitvr: ocvlvs versvs percvrrit neqve in intervalla inaeqvalia neqve in divisiones absvrdas offendit. Id avtem efficere non est leve, qvia qvaeqve sententia seqventes condicionat: locvs vbi primvs versvs desinit determinat qvo verbo secvndvs incipiat, et sic vsqve ad finem paragraphi.
Methodvs simplex qvemqve versvm tot verbis implet qvot capit et ad seqventem transit, nvmqvam retrorsvm respiciens. Si verbvm longvm in fine tertii versvs non capitvr, is versvs magnis spatiis inter verba relinqvitvr, qvamqvam satis fvisset verbvm breve e secvndo versv transferre vt id vitaretvr. Methodvs qvam Knvth et Michael Plass ad TeX excogitavervnt aliter procedit: omnes paragraphi interrvptiones possibiles simvl considerat et eam conivnctionem eligit qvae spatia in vniverso optime distribvit. Inde seqvitvr vt versvs pavlo minvs plenvs maneat qvam admittebat, si seqventes eo meliores fivnt.
Textvs docti hanc cvram magis qvam alii postvlant. Formvlas continent, qvarvm compositio propriis regvlis paret (spativm circa signvm aeqvalitatis non est id qvod comma circvmdat, et index inferior certa proportione minvitvr); ad se ipsos sine fine remittvnt, sectionibvs, theorematis, figvris aeqvationibvsqve nvmeratis qvae nvmero svo citantvr; notas paginae imae et indicationes bibliographicas accvmvlant qvae stilvm vniformem seqvi debent; saepe plvres lingvas plvresqve scriptvras miscent; et plervmqve longi svnt, ita vt neglegentia per centvm paginas repetita manv corrigi non possit. Si haec ita se habent, expedit compositionem systemati committere qvod eam regvlis expressis absolvat et avctori permittat vt iis qvae dicit operam det.
Notatio et programma scriptorivm
Dvo svnt modi petendi a programmate vt textvm componat. In programmate scriptorio, vt Microsoft Word vel LibreOffice Writer, avctor in tabvla lvcida paginam videt qvalis imprimetvr, eamqve directo mvtat: verbvm seligit et in litteras inclinatas convertit, marginem trahit, maiorem magnitvdinem titvlo eligit. Hic modvs locvtione Anglica describi solet, qvae Latine sonat: qvod vides, id accipis.
In lingva notationis, contra, avctor plicam textvs simplicis scribit, in qvam notas interponit qvae dicvnt qvid qvaeqve res sit avt qvomodo tractanda: hoc verbvm efferri, hvnc versvm titvlvm sectionis esse, hvnc locvm citationem esse. Programma deinde eam plicam legit et docvmentvm compositvm efficit. Paginae interretiales sic scribvntvr, in HTML; LaTeX est lingva notationis ad docvmenta impressa egregia efficienda excogitata.
Comparatio, vt ivsta sit, agnoscere debet qvid vterqve modvs melivs faciat. Programma scriptorivm responsvm statim praebet, vix vllam praeviam disciplinam postvlat, instrvmentvm est qvod pleriqve cvm qvibvs laboratvr norvnt, et eivs ratio mvtationvm vestigandarvm vsitatvm recognitionis instrvmentvm est in mvltis officinis librariis et officiis. Lingva notationis contra praebet plicas textvs simplicis qvas qvodvis programma etiam post qvadraginta annos aperire poterit, qvae parvm spatii occvpant et qvarvm versiones versv post versvm comparantvr; strvctvram expressam, ex qva indices, nvmeratio et remissiones mvtvae sponte orivntvr; vniformitatem qvae a diligentia avctoris non pendet; et compositionem formvlarvm paragraphorvmqve qvam programmata scriptoria non attingvnt. Impendivm eivs aeqve manifestvm est: notae discendae svnt, effectvs non videtvr nisi compilatione facta, et error scribendi compilationem sistere potest.
TeX et LaTeX
Donaldvs Knvth et TeX
Donaldvs Knvth, professor informaticae in Vniversitate Stanfordiensi, inde ab anno 1968 volvmina magni operis svi de arte programmandi edebat. Circa annvm 1977, cvm plagvlas probationis novae editionis secvndi volvminis accepisset, arte photographica compositas qvae typis plvmbeis svccesserat, eas mvlto deteriores qvam primae editionis ivdicavit, praesertim in formvlis. Pro eo vt sorti cederet, ipse programma compositionis scribere constitvit qvod libris mathematicis qvalitatem optimae typographiae traditae redderet, et cvivs effectvs in qvovis compvtatro idem esset. Prima TeX versio anno 1978 prodiit; Knvth eam initio decennii seqventis ex integro rescripsit atqve etiam programma METAFONT excogitavit, qvo typos Computer Modern delineavit.
Nomen e Graeco dvcitvr: litterae eivs svnt maivscvlae tav, epsilon et chi, initivm vocabvli τέχνη, qvod simvl artem et technicam significat, et ideo vltima littera non vt x pronvntiatvr. Knvth TeX absolvtvm declaravit et nihil in eo nisi errorvm correctiones admittit: inde a versione 3, nvmervs versionis ad π accedit, et qvaeqve correctio ei vnam cifram addit. Haec stabilitas vna ex virtvtibvs eivs est, qvia docvmentvm ante decennia scriptvm hodie eodem effectv compilatvr.
TeX avtem lingva est hvmilis gradvs: mandata eivs primitiva de capsis, de spatiis elasticis et de poenis loqvvntvr ob versvm hoc vel illo loco abrvptvm. Avctori qvi tantvm commentationem scribere vvlt, onvs immodicvm esset qvemqve titvlvm et qvamqve notam his verbis programmare. TeX igitvr macra definire sinit, mandata nova qvae in alia simpliciora explicantvr, et fere omnis eivs vervs vsvs per collectiones macrorvm transit.
Leslie Lamport et LaTeX: argvmentvm a forma separatvm
Initio annorvm octogesimorvm saecvli vicesimi, Leslie Lamport, informaticvs praesertim ob opera de systematis distribvtis notvs, svper TeX collectionem macrorvm scripsit qvam LaTeX appellavit, cvivs prima versio anno 1984 divvlgata est; anno 1986 librvm manvalem edidit, cvi titvlvs est LaTeX: A Document Preparation System. Inde ab anno 1994 versionem vigentem, LaTeX2e appellatam, coetvs volvntariorvm cvrat, qvi LaTeX Project nominatvr.
Sententia praecipva LaTeX est vt avctor argvmentvm notet, non formam. Non scribit «hvnc versvm litteris crassis et maiore magnitvdine», sed «hoc est titvlvs sectionis», per \section{Effecta}; non scribit «hoc verbvm litteris inclinatis», sed «hoc verbvm effertvr», per \emph{hypothesin}. Qvalis sit titvlvs sectionis, vtrvm nvmervm ferat et qvanto intervallo a textv distet, decernit classis docvmenti, initio declarata, vna cvm mandatis qvae avctor in praeambvlo addit. Inde seqvitvr vt species totivs docvmenti vno loco mvtetvr, et vt idem textvs secvndvm normas dvarvm diversarvm ephemeridvm componi possit, nvllo corporis versv tacto.
In fonte seqventi nvlla est indicatio magnitvdinis, typi vel nvmeri: tantvm dicitvr qvid qvisqve versvs sit. Nvmerationem sectionis et svbsectionis, magnitvdinem et crassitvdinem titvlorvm earvm, et litteras inclinatas verbi elati classis docvmenti decernit.
Si postea sectio ante hanc inseritvr, nvmervs eivs sponte ab vno ad dvo transit, et idem fit svbsectioni et omni remissioni qvae eas citat.
Machinae: pdfLaTeX, XeLaTeX et LvaLaTeX
LaTeX est collectio macrorvm, non programma: machina eget, programmate e familia TeX qvod ea exseqvatvr et docvmentvm efficiat. Hodie tres adhibentvr, et omnes tres idem LaTeX intellegvnt; differvnt qvomodo textvm legant et qvibvs typis vti possint.
- pdfLaTeX machina pdfTeX vtitvr, qvam Hàn Thế Thành elaboravit vt plicam PDF directo efficeret. Velox est et late diffvsa, atqve in Overleaf machina praedefinita. Typi avtem eivs svnt formae classicae TeX, singvli non plvs qvam 256 characteres continentes, ita vt typos in systemate indvctos directo non oneret, et Graece, Cyrillice aliisve scriptvris scribere codificationes fascicvlosqve pecvliares postvlet; sine iis littera Graeca compilationem errore sistit.
- XeLaTeX machina XeTeX vtitvr, a Ionathan Kew creata, qvae textvm in
Unicodelegit, norma qvae cviqve characteri omnivm scriptvrarvm nvmervm attribvit, et qvemvis typvm OpenType systematis per fascicvlvm fontspec onerat. LuaLaTeXmachinaLuaTeXvtitvr, qvae idem atqve XeTeX praebet qvod adUnicodeet typos attinet, et praeterea lingvam programmandiLuacomplectitvr, qva fascicvli in compositionem intervenire possvnt. Distribvtiones hodiernae eam cvm bibliothecaHarfBuzzexercent, qvae scriptvras format qvarvm litterae conivngvntvr vel componvntvr, vt Arabica vel Devanagarica.
Hic cvrsvs LuaLaTeX adhibet. Rationes ex svpra dictis seqvvntvr: directo in Unicode scribit, ita vt locvs Platonis Graece polytonice scriptvs, cvm accentibvs et spiritibvs svis, ita vt est clavibvs scribatvr; typis systematis vtitvr, etiam iis qvos vniversitas vel ephemeris postvlat; Latinam, Graecam aliasqve lingvas in eodem docvmento componit, qvamqve cvm propriis regvlis divisionis verborvm; et, fascicvlis idoneis adhibitis, scriptvras admittit qvae a dextra ad sinistram cvrrvnt, vt Arabicam, vel qvae verba spatiis non separant, vt Sinicam et Iaponicam. Ergo vna machina omnibvs docvmentis cvrsvs svfficit qvi simvl ad scientias et ad litteras hvmaniores spectat. Vnicvm eivs impendivm prae pdfLaTeX est compilatio pavlo tardior, qvae in docvmentis vsitatae magnitvdinis vix sentitvr.
Fons seqvens fontspec onerat, typvm eligit qvi litteras Graecas continet, et per babel Latinam vt lingvam principalem et Graecam antiqvam vt lingvam secvndariam declarat. Verba Graeca directo svis characteribvs scribvntvr.
\documentclass{article}\usepackage{fontspec}\usepackage[latin]{babel}\babelprovide[import]{ancientgreek}\setmainfont{Linux Libertine O}\begin{document}Aristoteles \emph{Metaphysica} hac sententia incipit:\foreignlanguage{ancientgreek}{πάντες ἄνθρωποι τοῦ εἰδέναι ὀρέγονται φύσει.}Traditio Latina eam sic reddidit:omnes homines natvra scire desiderant.\end{document}Locvm per \foreignlanguage notare speciem litterarvm non mvtat: indicat qva lingva locvs scriptvs sit, vt eivs regvlae divisionis verborvm et consvetvdines adhibeantvr. Cvm Latina hic lingva principalis sit, sententia Latina nvlla nota eget; in docvmento alia lingva scripto, notaretvr per \foreignlanguage{latin}. Per pdfLaTeX hic idem fons non compilaretvr: fontspec XeLaTeX vel LuaLaTeX postvlat.
Fons, compilatio et PDF
Docvmentvm LaTeX est plica textvs simplicis cvm extensione .tex. Dvabvs partibvs constat. Praeambvlvm a primo versv, \documentclass{article}, qvi classem docvmenti declarat, vsqve ad \begin{document} pertinet; in eo fascicvli per \usepackage onerantvr et sententiae de forma statvvntvr. Corpvs a \begin{document} vsqve ad \end{document} pertinet et textvm continet. Mandata a virgvla inversa incipivnt, et qvod accipivnt inter vncos cvrvos scribitvr.
Hic fons docvmentvm integrvm est: compilatvr nvllo addito, et initivm erit docvmentorvm cvrsvs.
Sectio nvmervm vnvm accipit, qvamvis non scriptvm, et titvlvs eivs typo et magnitvdine vtitvr qvos classis article statvit.
Cyclvs laboris tria tempora habet: fons scribitvr, compilatvr, effectvs legitvr. Compilare est machinam in plicam exercere, in hoc cvrsv mandato lualatex, qvod fontem legit et plicam PDF eodem nomine scribit. Ivxta eam plicae avxiliares manent, inter qvas vna cvm extensione .log, commentarivs, vbi machina errores et monita annotat, et altera cvm extensione .aux, vbi nvmeros sectionvm paginarvmqve servat. Qvam ob rem index capitvm vel remissio mvtva non nisi post alteram compilationem recte apparet: in prima machina annotat qvo qvaeqve res pervenerit; in altera his notis vtitvr. Re vera mandatvm manv non scribitvr: editor id globvlo presso exseqvitvr. In hoc cvrsv laboratvr cvm Texmaker, in compvtatro proprio, vel cvm Overleaf, in navigatro; lectio seqvens hoc ambitvm parat.
Fons non componitvr sicvt scribitvr, et tres regvlae fere omnes primas admirationes explicant. Primvm, plvra spatia continva tantvm valent qvantvm vnvm, et finis versvs vt spativm valet: machina spativm svo arbitrio distribvit, et spativm qvod avctor scribit tantvm indicat ibi verbvm desinere. Deinde, vnvs vel plvres versvs vacvi paragraphvm clavdvnt et alteram incipivnt. Postremo, signvm % adnotationem incipit: machina omnia qvae seqvvntvr vsqve ad finem versvs neglegit, ipso fine versvs inclvso.
Fons seqvens consvlto neglegenter scriptvs est. Effectvs dvas paragraphos spatiis aeqvalibvs habet, et nota qvae signvm adnotationis seqvitvr non apparet.
Si haec ita se habent, ad signvm centesimae imprimendvm non satis est id scribere: virgvla inversa praeponenda est, sic: \%. Idem fit ceteris characteribvs qvos LaTeX propriis mvneribvs reservat, vt vncis cvrvis vel signo dollarii.
LaTeX in disciplinis doctis
In mathematica, in physica et in magna parte informaticae, LaTeX norma est: ephemerides proprias classes docvmentorvm praebent vt avctores commentationes forma sva tradant, et arXiv, repositorivm vbi harvm disciplinarvm commentationes ante editionem divvlgantvr, fontes LaTeX accipit et ipsvm compilat. Ratio est compositio formvlarvm, qvam nvllvm alivd systema tam parvo labore aeqvat, et nvmeratio avtomatica theorematvm aeqvationvmqve. Oeconomia qvoqve, statistica, ars machinalis et chemia eo magna ex parte vtvntvr.
Erraret tamen qvi crederet LaTeX solarvm scientiarvm exactarvm esse. In philosophia, in philologia classica et in historia, virtvtes eivs aliae svnt, neqve minores. Editiones criticae, qvae textvm antiqvvm apparatv comitantvr qvi lectiones variantes codicvm in notis ad nvmeros versvvm relatis consignat, in LaTeX fascicvlos pecvliares habent, vt reledmac, qvi versvs nvmerant, plvres notarvm gradvs ordinant et remissiones earvm servant cvm textvs mvtatvr. Graeca polytonica et Latina recte scribvntvr et dividvntvr, vt vidimvs. Notae paginae imae, qvae in commentatione hvmaniore centenae esse possvnt, sponte nvmerantvr et in pagina sva collocantvr. Et bibliographia, per BibLaTeX, semel vt copia datorvm scribitvr et secvndvm stilvm qvemcvmqve petitvm citatvr, sive avctoris et anni scientiarvm socialivm, sive nvmericvm scientiarvm, sive notarvm paginae imae litterarvm hvmaniorvm, vna optione mvtata.
Fines LaTeX
LaTeX avtem vera impendia habet, et expedit ea nosse anteqvam adhibeatvr. Via discendi ardva est: primae hebdomades saepe qvaerere cogvnt qvomodo fiat qvod in programmate scriptorio vno ictv fit. Nvntii errorvm eivs, a TeX hereditate accepti, saepe obscvri svnt et interdvm versvm posteriorem ei qvi errorem continet indicant; lectio proxima hvivs vnitatis eos legere docet. Compositio paginarvm libere designatarvm, vt tabvlae pvblicae vel commentarii illvstrati, in qvibvs qvodqve elementvm manv ponitvr, laboriosior est qvam in programmate paginis disponendis. Neqve omnes ad qvos mittitvr id accipivnt: havd pavcae ephemerides hvmaniores, officinae librariae et officia plicam programmatis scriptorii postvlant, et per eivs rationem mvtationvm vestigandarvm recognoscvnt.
Vnde criterivm simplex seqvitvr. Epistvla brevis, acta, formvla vel textvs qvem alivs in programmate scriptorio recognoscet melivs in programmate scriptorio scribitvr. Docvmentvm longvm, cvm strvctvra, formvlis, citationibvs, notis, plvribvs lingvis vel longa vita ante se, qvod per annos corrigendvm et itervm edendvm erit, melivs in LaTeX scribitvr.
Problemata solvta
Problemata seqventia non postvlant vt dicta memoria repetantvr, sed vt adhibeantvr: primvm postvlat vt accvrate praedicatvr qvid fons efficiat, secvndvm vt statvatvr qva machina qvibvsqve typis docvmentvm egeat, tertivm vt in fonte sine hac cvra scripto argvmentvm a forma separetvr.
Sine compilatione accvrate praedicere textvm qvem corpvs seqvens efficit, qvot paragraphos habeat et qvid cviqve signo centesimae accidat.
Compositio typographica decernit vbi qvaeqve littera cadat.Bona paragraphvs non animadvertitvr.Fere 50 % lectorvmdiscrimen non sentivnt. Hoc ver%bvm integrvm manet.Solvtio
Tres primi versvs nvllvm versvm vacvvm inter se habent: vnam paragraphvm facivnt. Spatia repetita et ea qvae in initio secvndi versvs svnt ad vnvm redigvntvr, et qvisqve finis versvs vt spativm valet. Prima paragraphvs dicit: «Compositio typographica decernit vbi qvaeqve littera cadat. Bona paragraphvs non animadvertitvr.»
Seqvvntvr dvo versvs vacvi. Vnvs satis est ad paragraphvm clavdendam, et alter nihil addit: neqve paragraphvs vacva neqve spativm maivs exsistit. Incipit igitvr altera paragraphvs.
In versv
Fere 50 % lectorvm, signvm centesimae non imprimitvr: adnotationem incipit. Machina «lectorvm» et etiam finem versvs abicit; tantvm spativm ante signvm scriptvm manet, et versvs seqvens ab eo pergit.In «ver», signvm centesimae verbo adhaeret: finem versvs abicit nvllo spatio relicto, et machina spatia initio versvs seqventis omittit. Inde seqvitvr vt «ver» et «bvm» in vnvm verbvm coalescant.
Altera paragraphvs dicit: «Fere 50 discrimen non sentivnt. Hoc verbvm integrvm manet.» Avctor centesimas scribere volebat et dimidiam sententiam amisit, nvllo errore a machina indicato; vt signvm imprimeret, scribere debebat
\%.
Stvdiosa philosophiae dissertationem Latine scriptam de Phaedone componit. Locos Platonis Graece polytonice et locos commentatorvm Latinorvm citat, et vniversitas eivs typvm certvm postvlat, in compvtatro eivs vt plicam OpenType indvctvm, qvi litteras Graecas non continet. Statvere qva machina egeat et qvid praeterea declarare debeat vt docvmentvm integrvm prodeat.
Solvtio
pdfLaTeX dvabvs cavsis inter se independentibvs reicitvr: typos OpenType systematis directo non onerat, et littera Graeca in
Unicodescripta compilationem eivs sistit nisi codificationes typiqve pecvliares parantvr. Prima satis est ad eam exclvdendam, qvia typvs vniversitatis necessarivs est.XeLaTeX et
LuaLaTeXUnicodelegvnt et typos systematis per fontspec onerant: cvm vtralibet, typvs vniversitatis in praeambvlo per\setmainfontdeclaratvr. CvrsvsLuaLaTeXadhibet.Machina avtem non svfficit. Si typvs litteras Graecas non continet,
LuaLaTeXsine errore compilat, sed verba Graeca in PDF non apparent: machina id tantvm in commentario notat, monitis generisMissing character. Vitivm non in compilatione cernitvr, sed in effectv legendo.Ergo Graecis alter typvs attribvendvs est qvi ea contineat. Per babel Graeca antiqva vt lingva declaratvr per
\babelprovide[import]{ancientgreek}et typvs ei attribvitvr per\babelfont[ancientgreek]{rm}{GFS Didot}; qvisqve locvs Graecvs per\foreignlanguagenotatvr.Latina, cvm lingva dissertationis sit, vt lingva principalis optione
latinbabel declaratvr, vt verba eivs, etiam in locis commentatorvm, secvndvm regvlas Latinas dividantvr; alphabetvm Latinvm, qvod typvs vniversitatis continet, nvllo alio typo eget.Svmma:
LuaLaTeX, typvs vniversitatis vt principalis, typvs cvm Graecis polytonicis ad locos Graecos, et Latina Graecaqve antiqva vt lingvae declaratae.
Avctor initivm secvndae sectionis commentationis sic scripsit. Indicare qvae notae formam pro argvmento exprimant, eas ita rescribere vt tantvm dicant qvid qvaeqve res sit, et explicare qvid lvcri fiat si ephemeris postea petit vt vocabvla Graeca sine litteris inclinatis appareant.
{\Large\bfseries 2. Effecta}\\[6pt]Vt Aristoteles in \textit{Metaphysica} affirmat, cvpiditassciendi est \textit{natvralis}; vocabvlvm Graecvm est \textit{φύσει}.\\\vspace{12pt}{\large\bfseries 2.1. Exemplar}\\Solvtio
Primvs versvs manv statvit magnitvdinem, crassitvdinem, nvmervm et intervallvm eivs qvod re vera titvlvs sectionis est. Svbstitvitvr per
\section{Effecta}, et nvmervm classis ponit; manv scriptvs, discreparet simvl ac sectio prior insereretvr.In eo fonte
\textitter apparet, tribvs mvneribvs diversis: titvlvm operis, verbvm elatvm et vocabvlvm Graecvm notat. Qvod omnia tria hodie litteris inclinatis imprimvntvr, est congrventia formae, non identitas argvmenti.Qvodqve mvnvs propriam notam accipit. Verbo elato est
\emph{natvralis}; ceteris dvobvs in praeambvlo mandata nova definivntvr, exempli gratia\newcommand{\opus}[1]{\textit{#1}}et altervm simile,\terminus, qvae in corpore adhibentvr vt\opus{Metaphysica}et\terminus{φύσει}.Virgvlae inversae geminae, qvae finem versvs cogvnt, et spativm verticale manv additvm separationem inter paragraphos imitantvr. Tollvntvr: versvs vacvvs paragraphvm clavdit, et intervallvm classis decernit. Titvlvs svbsectionis scribitvr
\subsection{Exemplar}.Si ephemeris vocabvla Graeca sine litteris inclinatis petit, satis est vnvm praeambvli versvm mvtare, evm qvi
\terminusdefinit, et mvtatio ad omnia vocabvla commentationis pervenit, titvlis opervm et verbis elatis non tactis. Cvm fonte originali, omnes litterae inclinatae singillatim recognoscendae essent, et in qvoqve casv statvendvm cvi mvneri responderent.
Exercitationes in linea
In his exercitationibvs codex in qvadro scribitvr et navigatrvm evm statim recenset: vncos, ambitvs et qvod qvaeqve exercitatio postvlat inspicit, neqve evm compilat. Recensione svperata, expedit codicem in Texmaker transcribere et compilare, qvia solvs effectvs compilatvs ostendit qvid revera imprimatvr.
Qvadrvm tantvm textvm docvmenti Hispanice scripti continet; recensio hvnc ipsvm textvm qvaerit, itaqve vt est servandvs est. Id perficere donec docvmentvm integrvm sit qvod per LuaLaTeX compiletvr: classis article, fascicvli fontspec et babel cvm lingva Hispanica, qvae lingva textvs est, et initivm finisqve corporis. Textvs non mvtatvr.
Navigator codicem tvvm statim inspicit, neqve compilat neqve aestimat. Vt effectvm vervm videas, evm in Texmaker compila.
Indicivm
Docvmentvm dvabvs partibvs constat: praeambvlo, qvod a classe incipit et fascicvlos onerat, et corpore, qvod textvm continet.
Solvtionem vide
\documentclass{article}\usepackage{fontspec}\usepackage[spanish]{babel}\begin{document}\section{Introducción}La composición tipográfica decide dónde cae cada letra.\end{document}Fragmentvm seqvens, e commentatione Hispanica svmptvm, dicit qvalis qvisqve versvs videri debeat, non qvid sit. Id ita rescribere vt argvmentvm notet: primvs titvlvs sectio est et secvndvs svbsectio, ambae a classe nvmeratae, et «qvé es» («qvid sit») locvtio elata est. Textvs non mvtatvr (recensio verba Hispanica qvaerit), et fines versvvm coacti evanescvnt.
Navigator codicem tvvm statim inspicit, neqve compilat neqve aestimat. Vt effectvm vervm videas, evm in Texmaker compila.
Indicivm
De qvoqve versv te interroga qvid sit (titvlvs sectionis, svbsectionis, locvtio elata) et mandatvm qvaere qvod id dicit; cetera omnia classis decernit.
Solvtionem vide
\section{Marcado y procesador de textos}En un lenguaje de marcado, el autor dice \emph{qué es} cada cosa.\subsection{El procesador de textos}El autor ve la página tal como se imprimirá.Problemata proposita
Cviqve problemati indicivm est, qvod non nisi post conatvm aperire expedit, et responsvm, qvod indicio aperto apparet.
Praedicere qvem textvm corpvs seqvens efficiat, in qvo \LaTeX et \TeX svnt mandata qvae signa LaTeX et TeX imprimvnt. Discrimen inter dvos versvs explicare et correctionem primi proponere.
Scribo cvm \LaTeX iam per annvm.Vtor \LaTeX{} et \TeX\ cotidie.Indicivm
Te interroga vbi desinat nomen mandati ex litteris formati, et qvid machina faciat de spatio qvod id seqvitvr: nvm pars textvs est an mandati?
Responsvm
Vna paragraphvs: «Scribo cvm LaTeXiam per annvm. Vtor LaTeX et TeX cotidie.» Nomen mandati in primo charactere desinit qvi littera non est, et spatia qvae id seqvvntvr in lectione eivs absorbentvr; in secvndo versv vnci vacvi et virgvla inversa spatio secvta mandatvm clavdvnt et spativm servant. Primvs versvs corrigitvr per \LaTeX{} iam vel per virgvlam inversam spatio secvtam.
De qvoqve docvmento seqventi statvere qvibvs machinis sine praeparationibvs pecvliaribvs compilari possit, et sententiam probare: dissertatio mathematica Latine scripta, typo praedefinito LaTeX composita; editio tractatvs Graeci cvm notis Latinis, qvae typo OpenType in systemate indvcto vti debet; et commentatio Latina qvae fontes Arabice et Hindice scriptos citat. Deinde explicare cvr cvrsvs vnam machinam omnibvs adhibeat.
Indicivm
De qvoqve docvmento dvo te interroga: vtrvm typo systematis egeat, et vtrvm scriptvras ab alphabeto Latino diversas contineat qvae in Unicode legendae sint et nonnvmqvam litteras svas conivngere vel componere debeant.
Responsvm
Dissertatio mathematica tres machinas admittit. Editio Graeca XeLaTeX vel LuaLaTeX postvlat, propter typvm systematis et propter Graeca in Unicode. Commentatio cvm Arabicis et Hindicis item XeLaTeX vel LuaLaTeX postvlat, propter Unicode, propter litteras qvae conivngvntvr et componvntvr et, in Arabicis, propter scriptvram a dextra ad sinistram. LuaLaTeX omnibvs tribvs svfficit, et vna machina omnes fontes cvrsvs eodem modo compilantvr.
De qvoqve casv statvere vtrvm LaTeX an programma scriptorivm conveniat, et sententiam criterio probare qvod consvetvdo non sit: epistvla dvarvm paginarvm ad officivm missa; dissertatio dvcentarvm paginarvm cvm formvlis, figvris nvmeratis et centvm qvinqvaginta indicationibvs bibliographicis; commentatio ad ephemeridem historicam qvae tantvm plicas programmatis scriptorii accipit et per rationem mvtationvm vestigandarvm recognoscit; et commentarii scholarvm cvm citationibvs Graecis, qvos avctor per plvres annos amplificabit.
Indicivm
In qvoqve casv considera amplitvdinem et strvctvram docvmenti, qvamdiv victvrvm sit et qvis alivs plicam eivs legere vel mvtare debeat, non solvm effectvm impressvm.
Responsvm
Epistvla, in programmate scriptorio: brevis est, sine strvctvra et sine vita posteriore. Dissertatio, in LaTeX: amplitvdo, formvlae et remissiones eivs nvmeratione avtomatica et bibliographia vt copia datorvm ivvantvr. Commentatio, in programmate scriptorio, qvia is ad qvem mittitvr id imponit. Commentarii, in LaTeX: longa vita, strvctvra crescens et Graeca textvi simplici et Unicode favent.