Ad argvmentvm transi
Topos Uranos

Svmmarivm

Haec lectio longitvdinem cvrvae plani definit eamqve per integrale compvtat. Cvrva parametrica est pvnctvm qvod secvndvm dvas fvnctiones continvas movetvr; eivs longitvdo definitvr vt svpremvm longitvdinvm linearvm polygonalivm ei inscriptarvm, qvae additis verticibvs non breviantvr, et cvrva rectificabilis est si id svpremvm exstat. Theorema principale demonstrat, si dvae fvnctiones derivatam continvam habent, cvrvam rectificabilem esse eivsqve longitvdinem integrale celeritatis esse: theorema valoris medii Lagrangii, ad singvlas coordinatas seorsvm adhibitvm, qvodqve latvs lineae polygonalis fere vt terminvm svmmae Riemannianae scribit, et theorema Heine-Cantor differentiam circvmscribit. Ex eo dedvcvntvr longitvdo delineationis et cvrvae polaris, fvnctio longitvdinis arcvs et cvrvatvra, definita vt celeritas qva linea tangens pro vnitate longitvdinis percvrsae vertitvr, qvae pro delineatione cvm ea Calcvli I congrvit. Problemata circvmferentiam, catenariam, cycloidem et spiram metivntvr, et cvrvam continvam ostendvnt qvae longitvdinem non habet.

Proposita discendi

  1. Longitvdinem cvrvae parametricae planae definire vt svpremvm longitvdinvm linearvm polygonalivm ei inscriptarvm, et cvrvas rectificabiles et non rectificabiles agnoscere.
  2. Demonstrare cvrvam derivata continva rectificabilem esse eivsqve longitvdinem integrale celeritatis esse, et formvlas pro delineationibvs et cvrvis polaribvs dedvcere.
  3. Fvnctionem longitvdinis arcvs et cvrvatvram vt celeritatem conversionis lineae tangentis definire, formvlam eivs pro cvrvis parametricis demonstrare et confirmare eam cvm ea Calcvli I pro delineatione congrvere.
  4. Longitvdines et cvrvatvras cvrvarvm classicarvm compvtare, eligendo identitatem vel divisionem intervalli qvae radicem tollvnt.

Cvrvae et lineae polygonales inscriptae

Lectio de angvlis eorvmqve mensvra assvmpsit omnem arcvm circvmferentiae longitvdinem habere, nvmervm π\pi definivit vt dimidivm longitvdinis circvmferentiae radii 11 et nvntiavit longitvdinem arcvs per lineas polygonales inscriptas definiri et per integrale compvtari. Haec lectio id promissvm pro amplo cvrvarvm genere praestat. Sicvt lectio de qvaestione areae pro area fecit, convenit primvm statvere qvid metiamvr: longitvdo segmenti est distantia inter eivs extrema, et cvrva per lineas polygonales approximatvr qvarvm vertices in ea iacent. Hic minimvm de cvrvis parametricis svfficit; earvm stvdivm generale, in spatio et cvm proprietatibvs geometricis, Calcvlo III reservatvr.

DefinitioCvrva parametrica plana

Sit a<ba < b. Cvrva parametrica plana in [a,b]\icc{a}{b} est par fvnctionvm xx et yy in [a,b]\icc{a}{b} continvarvm; scribitvr γ(t)=(x(t),y(t))\gamma(t) = (x(t), y(t)), pvnctvm plani in qvo cvrva instanti tt versatvr. Pro pvncto vel vectore A=(p,q)A = (p, q) scribitvr ∣A∣=p2+q2\abs{A} = \sqrt{p^2 + q^2}, eivs norma, ex lectione de vectoribvs in plano, ita vt ∣A−B∣\abs{A - B} sit distantia inter pvncta AA et BB. Si xx et yy in tt derivabiles svnt, vector γ′(t)=(x′(t),y′(t))\gamma'(t) = (x'(t), y'(t)) est velocitas cvrvae in tt, eivsqve norma celeritas:

∣γ′(t)∣=x′(t)2+y′(t)2\abs{\gamma'(t)} = \sqrt{x'(t)^2 + y'(t)^2}

Delineatio fvnctionis continvae ff in [a,b]\icc{a}{b} est cvrva γ(t)=(t,f(t))\gamma(t) = (t, f(t)); circvmferentia radii RR circa originem descripta est cvrva γ(t)=(Rcos⁡t,Rsin⁡t)\gamma(t) = (R \cos t, R \sin t) in [0,2π]\icc{0}{2\pi}. Cvrva plvs est qvam copia pvnctorvm svorvm: cvrva (cos⁡2t,sin⁡2t)(\cos 2t, \sin 2t) in [0,2π]\icc{0}{2\pi} eandem circvmferentiam bis percvrrit, eivsqve longitvdo dvpla erit.

DefinitioLongitvdo cvrvae

Sint γ\gamma cvrva parametrica plana in [a,b]\icc{a}{b} et P={t0,t1,…,tn}P = \{t_0, t_1, \ldots, t_n\} partitio intervalli [a,b]\icc{a}{b}, sensv lectionis de integrali Riemanniano, cvm Δtk=tk−tk−1\Delta t_k = t_k - t_{k - 1}. Linea polygonalis inscripta partitionis PP est ea qvae ordine pvncta γ(t0),γ(t1),…,γ(tn)\gamma(t_0), \gamma(t_1), \ldots, \gamma(t_n) conivngit, eivsqve longitvdo est svmma longitvdinvm latervm eivs:

L(γ,P)=∑k=1n∣γ(tk)−γ(tk−1)∣L(\gamma, P) = \sum_{k=1}^{n} \abs{\gamma(t_k) - \gamma(t_{k - 1})}

Cvrva rectificabilis est si copia nvmerorvm L(γ,P)L(\gamma, P), pro omnibvs partitionibvs PP intervalli [a,b]\icc{a}{b}, svpra circvmscripta est. Qvo casv eivs svpremvm, qvod per axioma completvdinis exstat, ex lectione de generibvs nvmerorvm, est longitvdo cvrvae, L(γ)L(\gamma).

Littera est ea svmmarvm inferiorvm hvivs partis, sed eivs argvmentvm primvm est cvrva, non fvnctio, et in hac lectione svmmae inferiores non occvrrvnt. Svpremvm svmitvr, non limes, qvia linea polygonalis inscripta nvmqvam longior est qvam cvrva: lemma qvod mox venit id probabile reddit, et theorema rectificationis, infra demonstrandvm, ostendet, pro cvrvis derivata continva, svpremvm etiam limitem esse cvm norma ad 00 tendit, qvomodo id Algebra et Geometria descripsit.

LemmaLinea polygonalis partitione svbtiliore non breviatvr

Sint γ\gamma cvrva parametrica plana in [a,b]\icc{a}{b}, et PP et QQ partitiones intervalli [a,b]\icc{a}{b} cvm P⊆QP \subseteq Q. Tvm L(γ,P)≤L(γ,Q)L(\gamma, P) \leq L(\gamma, Q). Praesertim ∣γ(b)−γ(a)∣≤L(γ,Q)\abs{\gamma(b) - \gamma(a)} \leq L(\gamma, Q) pro omni partitione QQ. Vertice addito, vnvm latvs dvobvs mvtatvr qvae cvm eo triangvlvm efficivnt.

Demonstratio

  1. ∣γ(tk)−γ(tk−1)∣≤∣γ(c)−γ(tk−1)∣+∣γ(tk)−γ(c)∣→L(γ,P)≤L(γ,P∪{c})\abs{\gamma(t_k) - \gamma(t_{k - 1})} \leq \abs{\gamma(c) - \gamma(t_{k - 1})} + \abs{\gamma(t_k) - \gamma(c)} \rightarrow \resaltar{L(\gamma, P) \leq L(\gamma, P \cup \{c\})}

    Sit primvm Q=P∪{c}Q = P \cup \{c\}, cvm tk−1<c<tkt_{k - 1} < c < t_k. Latera dvarvm linearvm polygonalivm congrvvnt praeter id qvod γ(tk−1)\gamma(t_{k - 1}) cvm γ(tk)\gamma(t_k) conivngit, qvod in linea partitionis QQ dvobvs mvtatvr; theorema inaeqvalitatis triangvlaris, ex lectione de vectoribvs in plano, ad tria pvncta adhibitvm, inaeqvalitatem dat.

  2. L(γ,P)≤L(γ,Q),∣γ(b)−γ(a)∣=L(γ,{a,b})≤L(γ,Q)L(\gamma, P) \leq \resaltar{L(\gamma, Q)}, \qquad \abs{\gamma(b) - \gamma(a)} = L(\gamma, \{a, b\}) \leq \resaltar{L(\gamma, Q)}

    Si QQ habet mm pvncta plvra qvam PP, singvla addvntvr; per indvctionem in mm, qvaeqve additio casvm praecedentem ad partitionem adhvc obtentam adhibet, et inaeqvalitates conivngvntvr. Partitio {a,b}\{a, b\} in omni partitione QQ continetvr, eivsqve linea polygonalis est segmentvm a γ(a)\gamma(a) ad γ(b)\gamma(b).

Longitvdo est proprietas percvrsvs, non modi qvo eivs instantia nvmerantvr: si cvrva eodem ordine, vel contrario, alio parametro percvrritvr, lineae polygonales inscriptae eaedem svnt.

PropositioLongitvdo a parametrisatione non pendet

Sint γ\gamma cvrva parametrica plana in [a,b]\icc{a}{b}, c<dc < d, et φ\varphi fvnctio in [c,d]\icc{c}{d} stricte monotona cvivs imago est [a,b]\icc{a}{b}. Tvm cvrva γ∘φ\gamma \circ \varphi, in [c,d]\icc{c}{d}, rectificabilis est si et solvm si γ\gamma rectificabilis est, et qvo casv ambae eandem longitvdinem habent.

Demonstratio

  1. Q↦φ(Q)={φ(u0),…,φ(un)}Q \mapsto \varphi(Q) = \{\varphi(u_0), \ldots, \varphi(u_n)\}

    Fvnctio φ\varphi iniectiva est, qvia stricte monotona est, eivsqve imago est [a,b]\icc{a}{b}: est biiectio ex [c,d]\icc{c}{d} in [a,b]\icc{a}{b}, crescens vel decrescens. Per theorema de fvnctionibvs monotonis qvarvm imago intervallvm est, ex lectione de continvitate fvnctionvm elementarivm, φ\varphi continva est, et per theorema de compositione fvnctionvm continvarvm, ex lectione de limite et continvitate, coordinatae cvrvae γ∘φ\gamma \circ \varphi in [c,d]\icc{c}{d} continvae svnt: est cvrva parametrica plana. Si φ\varphi crescens est, φ(c)\varphi(c) et φ(d)\varphi(d) svnt minimvs et maximvs eivs valorvm, nempe aa et bb; si decrescens est, svnt bb et aa. Itaqve, si Q={u0,…,un}Q = \{u_0, \ldots, u_n\} est partitio intervalli [c,d]\icc{c}{d}, pvncta φ(uk)\varphi(u_k) partitionem intervalli [a,b]\icc{a}{b} efficivnt, eodem ordine si φ\varphi crescens est et contrario si decrescens est; et omnis partitio intervalli [a,b]\icc{a}{b} sic obtinetvr, ex partitione qvam eivs praeimagines efficivnt.

  2. L(γ∘φ,Q)=L(γ,φ(Q))→L(γ∘φ)=L(γ)L(\gamma \circ \varphi, Q) = L(\gamma, \varphi(Q)) \rightarrow \resaltar{L(\gamma \circ \varphi) = L(\gamma)}

    Latera lineae polygonalis partitionis QQ pro γ∘φ\gamma \circ \varphi svnt segmenta qvae γ(φ(uk−1))\gamma(\varphi(u_{k - 1})) cvm γ(φ(uk))\gamma(\varphi(u_k)) conivngvnt, qvae svnt latera lineae polygonalis partitionis φ(Q)\varphi(Q) pro γ\gamma, eodem ordine vel contrario percvrsa; svmmae congrvvnt. Dvae copiae longitvdinvm linearvm polygonalivm aeqvales svnt: simvl circvmscriptae svnt, idemqve svpremvm habent.