Svmmarivm
Haec lectio primitivas fvnctionvm rationalivm invenit, qvae svnt qvotientes dvorvm polynomiorvm. Divisio problema ad fractionem propriam redvcit; theorema factorizationis in realibvs denominatorem scribit vt prodvctvm factorvm linearivm et factorvm qvadraticorvm sine radicibvs realibvs; et decompositio in fractiones partiales fractionem in svmmam fractionvm partialivm convertit, qvarvm vnaqvaeqve primitivam notam habet. Cvrsvs Algebra et Geometria eam decompositionem admisit cvm factores qvadratici adsvnt; hic eivs exsistentia et vnicitas demonstrantvr, ope identitatis Bezovtianae polynomiorvm. Inde fit vt omnis fvnctio rationalis in qvoqve intervallo sine radicibvs denominatoris primitivam habeat ex fvnctione rationali, logarithmis et arcotangentibvs compositam. Lectio conclvditvr methodo Hermite-Ostrogradski, qvae partem rationalem primitivae obtinet sine integratione et sine cognitione radicvm denominatoris.
Proposita discendi
- Identitatem Bezovtianam pro polynomiis inter se primis demonstrare et, ea adhibita, exsistentiam et vnicitatem decompositionis in fractiones partiales cvm factoribvs qvadraticis irredvcibilibvs.
- Qvamqve fractionem partialem integrare, in nvmeratore mvltiplvm derivatae denominatoris separando, et qvamqve primitivam cvm intervallis in qvibvs valet dare.
- Methodvm Hermite-Ostrogradski adhibere, cvm maximo commvni divisore ipsorvm et , vt pars rationalis primitivae obtineatvr sine radicibvs ipsivs inveniendis.
- Agnoscere qvando divisio, simplificatio avt svbstitvtio calcvlvm ante decompositionem breviorem reddant.
Fvnctiones rationales et fractiones propriae
Fvnctio rationalis est qvotiens dvorvm polynomiorvm cvm coefficientibvs realibvs, vbi nvllvm non est, vt in lectione de fractionibvs algebraicis et fractionibvs partialibvs. Eivs dominivm radices reales ipsivs exclvdit, qvae nvmero finitae svnt. Si eae svnt , dominivm est vnio intervallorvm apertorvm qvae ab eis separantvr, et per propositionem de primitivis in vnione intervallorvm apertorvm disivnctorvm, ex lectione de primitivis, qvaeqve primitiva in vnoqvoqve eorvm constantem propriam habet. Si radices reales non habet, dominivm est et vna constans svfficit.
Si fractio impropria est, id est si gradvs ipsivs non est minor qvam gradvs ipsivs , algorithmvs divisionis, ex lectione de algebra polynomiorvm, dat , vbi nvllvm est vel gradvs minoris qvam , et tvm in dominio. Polynomivm primitivam in habet, per linearitatem et primitivas potentiarvm; restat fractio propria .
Denominator factorizatvr theoremate factorizationis in realibvs, ex lectione de radicibvs polynomiorvm gradvs svperioris: omne polynomivm reale gradvs est prodvctvm coefficientis svi principalis per factores , vbi realis est, et per factores qvadraticos monicos in realibvs irredvcibiles, id est cvm . Factoribvs aeqvalibvs in potentias collectis:
vbi est coefficiens principalis, factores inter se diversi svnt, vnvsqvisqve linearis vel qvadraticvs irredvcibilis, et exponentes svnt nvmeri natvrales non nvlli. Illa lectio theorema ex theoremate fvndamentali algebrae demonstravit (omne polynomivm gradvs cvm coefficientibvs complexis saltem vnam radicem complexam habet), qvod sine demonstratione admisit. Hic qvoqve admittitvr, vt in cvrsv Algebra et Geometria; demonstrabitvr in lectione de svbseqventiis et theoremate Bolzano-Weierstrass. Praeterea radicibvs cvivsqve factoris vtemvr: solam radicem habet, qvae realis est; factor qvadraticvs irredvcibilis dvas radices complexas conivgatas et habet, qvae reales non svnt, et aeqvalis est ipsi , vt in demonstratione illivs theorematis visvm est.
Argvmentvm oneratvr…