Περίληψη
Αυτό το μάθημα ανοίγει την τέταρτη ενότητα του κύκλου μαθημάτων, που είναι αφιερωμένη στις εφαρμογές του ολοκληρώματος. Το ολοκλήρωμα ορίστηκε για να μετρήσει το εμβαδόν κάτω από μια γραφική παράσταση· αυτή η ενότητα το χρησιμοποιεί για να μετρήσει περισσότερα (το εμβαδόν μεταξύ δύο καμπυλών και το εμβαδόν ενός πολικού χωρίου, τον όγκο ενός στερεού, το μήκος μιας καμπύλης και την καμπυλότητά της) και για να το υπολογίσει με φραγμένο σφάλμα όταν δεν είναι γνωστή μια παράγουσα. Παρουσιάζει την πορεία της ενότητας, της οποίας η μέθοδος είναι πάντα η ίδια: καθορίζουμε τις εύλογες απαιτήσεις για το μέγεθος, το εγκλωβίζουμε ανάμεσα σε απλά κομμάτια των οποίων το μέτρο είναι γνωστό, αναγνωρίζουμε σε αυτά τα μέτρα κάτω και άνω αθροίσματα και περνάμε στο όριο με το κριτήριο ολοκληρωσιμότητας ή με το θεώρημα του Νταρμπού. Ανασυνθέτει την ιστορία αυτών των ιδεών, από τη σφαίρα και τον κύλινδρο του Αρχιμήδη και τα βαρέλια του Κέπλερ ως την ευθειοποίηση των καμπυλών, την κυκλοειδή του Χόιχενς και τους κανόνες των Νεύτωνα, Κόουτς και Σίμπσον· διατυπώνει το πρόβλημα που τη διατρέχει, το να ξέρουμε πότε ένα μέγεθος είναι το όριο των μεγεθών των προσεγγίσεών του, και δείχνει με μια σκάλα που πλησιάζει μια διαγώνιο ότι το εμβαδόν είναι τέτοιο όριο, ενώ το μήκος όχι. Κλείνει δείχνοντας τη θέση της ενότητας στον κύκλο μαθημάτων και πού χρησιμοποιούνται αυτές οι εφαρμογές σε άλλους κύκλους μαθημάτων του ιστότοπου και στην επιστήμη και την τεχνική.
Μαθησιακοί στόχοι
- Να περιγράφει την πορεία της ενότητας και να εξηγεί τι μετρά ή υπολογίζει κάθε μάθημα και ποιο αποτέλεσμα της ενότητας για το ορισμένο ολοκλήρωμα, του Λογισμού I ή της Άλγεβρας και γεωμετρίας χρησιμοποιεί.
- Να εξηγεί την κοινή μέθοδο της ενότητας, να διακρίνει σε κάθε περίπτωση τι είναι ορισμός και τι θεώρημα, και να αναγνωρίζει γιατί ένα μέγεθος δεν είναι πάντα το όριο των μεγεθών των προσεγγίσεών του.
- Να τοποθετεί στο ιστορικό τους πλαίσιο τα αποτελέσματα της ενότητας, από τον Αρχιμήδη και τον Κέπλερ ως τον Χόιχενς, τον Κόουτς και τον Σίμπσον, και να διακρίνει τη σειρά με την οποία ανακαλύφθηκαν από τη σειρά με την οποία αποδεικνύονται.
- Να επισημαίνει τη θέση της ενότητας στον κύκλο μαθημάτων και πού εμφανίζονται τα εμβαδά, οι όγκοι, τα μήκη και η αριθμητική ολοκλήρωση σε άλλους κύκλους μαθημάτων και σε επιστημονικές και τεχνικές εφαρμογές.
Αρχική αξιολόγηση
Πριν διατρέξουμε την ενότητα, αξίζει να μετρήσουμε το σημείο εκκίνησης. Αυτή η αυτοαξιολόγηση δεν βαθμολογείται: χρησιμεύει για να ξέρουμε πού να σταθούμε. Οι τέσσερις πρώτες ερωτήσεις αφορούν, με τη σειρά, τα τέσσερα μαθήματα περιεχομένου της ενότητας, μία για το καθένα, και μετρούν μια δεξιότητα (τον υπολογισμό του εμβαδού μεταξύ δύο γραφικών παραστάσεων που τέμνονται, την επιλογή της κατάλληλης μεθόδου για τον όγκο ενός στερεού εκ περιστροφής, την απλοποίηση με μια ταυτότητα της ολοκληρωτέας συνάρτησης ενός μήκους, την πρόβλεψη του πόσα υποδιαστήματα εξασφαλίζουν ένα δοσμένο σφάλμα), όχι μια διατύπωση που απομνημονεύεται· οι ίδιες δεξιότητες μετρώνται ξανά στο τέλος, στο μάθημα της σύνθεσης, με άλλα δεδομένα. Οι πέντε τελευταίες ελέγχουν όσα η ενότητα θεωρεί γνωστά από την ενότητα για το ορισμένο ολοκλήρωμα, από τον Λογισμό I και από την Άλγεβρα και γεωμετρία: το όριο των αθροισμάτων Ρίμαν, την αλλαγή μεταβλητής στο ορισμένο ολοκλήρωμα, το θεώρημα μέσης τιμής του Λαγκράνζ, την καμπυλότητα μιας γραφικής παράστασης και το εμβαδόν ενός κυκλικού τομέα.
Πριν ξεκινήσεις την ενότητα, μέτρησε το σημείο εκκίνησής σου. Είναι μια σύντομη αυτοαξιολόγηση: δεν βαθμολογείται και το αποτέλεσμα αποθηκεύεται μόνο στον περιηγητή σου.
Ερώτηση 1Ποιο είναι το εμβαδόν του χωρίου που περιέχεται μεταξύ των γραφικών παραστάσεων των και για ;
Είναι η απόλυτη τιμή του : αν δεν χωριστεί το διάστημα στο σημείο τομής, το κομμάτι όπου η διαφορά είναι αρνητική αφαιρείται αντί να προστίθεται, και .Είναι το εμβαδόν του κλειστού χωρίου μεταξύ των δύο σημείων τομής, στο · το ζητούμενο χωρίο φτάνει ως το , και στο προσθέτει ακόμη .Είναι το εμβαδόν κάτω από την παραβολή στο : λείπει η αφαίρεση, σε κάθε κομμάτι, της τεταγμένης της γραφικής παράστασης που βρίσκεται από κάτω.Οι γραφικές παραστάσεις τέμνονται όπου , δηλαδή στο και στο · στο η ευθεία βρίσκεται πάνω από την παραβολή, και στο , κάτω από αυτήν. Από το πόρισμα του εμβαδού μεταξύ δύο γραφικών παραστάσεων που τέμνονται, το εμβαδόν είναι .Επανάληψη: Εμβαδά και μέση τιμή μιας συνάρτησης
Ερώτηση 2Το χωρίο κάτω από τη γραφική παράσταση της για περιστρέφεται γύρω από τον άξονα των τεταγμένων. Ποιος είναι ο όγκος του στερεού που παράγει;
Είναι ο όγκος με δίσκους , ο όγκος του στερεού που παράγει το χωρίο όταν περιστρέφεται γύρω από τον άξονα των τετμημένων, όχι γύρω από τον άξονα των τεταγμένων.Λείπει ο παράγοντας : ο φλοιός ακτίνας έχει ως ανάπτυγμα ένα ορθογώνιο με βάση , το μήκος της περιφέρειάς του, όχι .Η παράγουσα της είναι η , όχι η : στην ολοκλήρωση κατά παράγοντες, .Με δίσκους θα έπρεπε να λύσουμε, , και να ολοκληρώσουμε την · με κυλινδρικούς φλοιούς, με το θεώρημα του όγκου με κυλινδρικούς φλοιούς, από το μάθημα για τους όγκους στερεών, που απαιτεί μια συνάρτηση συνεχή και μη αρνητική στο , με , ο όγκος είναι · επειδή επιπλέον το συνημίτονο είναι γνησίως φθίνον εκεί, το θεώρημα της ισοδυναμίας ροδελών και φλοιών, από το ίδιο μάθημα, εξασφαλίζει ότι οι δίσκοι δίνουν τον ίδιο αριθμό. Η ολοκλήρωση κατά παράγοντες δίνει την παράγουσα , και .Επανάληψη: Όγκοι στερεών
Ερώτηση 3Ποιο είναι το μήκος της γραφικής παράστασης της για ;
Είναι το : ξεχάστηκε το κάτω από τη ρίζα. Ο αριθμός αυτός είναι μικρότερος από το , την οριζόντια πρόοδο της καμπύλης, και καμία καμπύλη δεν είναι κοντύτερη από τη χορδή που ενώνει τα άκρα της.Είναι το : ολοκληρώθηκε η χωρίς την τετραγωνική ρίζα.Η ρίζα του θεωρήθηκε ίση με · η ρίζα ενός αθροίσματος δεν είναι το άθροισμα των ριζών, και η ταυτότητα είναι αυτή που απλοποιεί τη ρίζα.Η παράγωγος είναι συνεχής στο , και , με εκεί. Από το πόρισμα του μήκους γραφικής παράστασης, το μήκος είναι , και από το θεώρημα της παράγουσας της τέμνουσας, του μαθήματος για τα τριγωνομετρικά ολοκληρώματα, ισούται με .Επανάληψη: Μήκος τόξου και καμπυλότητα
Ερώτηση 4Το προσεγγίζεται με τον κανόνα των τραπεζίων . Η δεύτερη παράγωγος της , , είναι αύξουσα και θετική στο , οπότε εκεί. Ποιο είναι το μικρότερο για το οποίο το φράγμα του θεωρήματος του σφάλματος των κανόνων του μέσου σημείου και των τραπεζίων, με , εξασφαλίζει ;
Είναι ο αριθμός που δίνει η σταθερά , εκείνη του κανόνα του μέσου σημείου· η σταθερά του κανόνα των τραπεζίων είναι , και το φράγμα του είναι το διπλάσιο.Η φράχτηκε από την τιμή της στο , που είναι · το φράγμα πρέπει να ισχύει σε όλο το διάστημα, και η αυξάνεται έως στο .Χρησιμοποιήθηκε το αντί για το : το σφάλμα του κανόνα των τραπεζίων μειώνεται όπως το τετράγωνο του εύρους υποδιαστήματος, και γι' αυτό αρκεί ένα πολύ μικρότερο .Με , το φράγμα είναι , και η ισοδυναμεί με , ποσότητα ίση περίπου με . Αφού και , το μικρότερο είναι .Επανάληψη: Αριθμητική ολοκλήρωση
Ερώτηση 5Από προηγούμενες ενότητεςΠοιο είναι το όριο του όταν ;
Είναι το όριο του : στο κάθε υποδιάστημα έχει μήκος , όχι , και λείπει η διαίρεση με .Κάθε όρος τείνει στο , αλλά το πλήθος τους αυξάνεται: το άθροισμα των όρων είναι ένας μέσος όρος τιμών του ημιτόνου, που δεν μηδενίζεται. Ούτε αλληλοαναιρούνται πρόσημα, γιατί το διατρέχει μισή στροφή, όπου το ημίτονο δεν είναι αρνητικό.Διαιρέθηκε το με το ολοκλήρωμα του ημιτόνου, αντί να διαιρεθεί το ολοκλήρωμα με αυτό: το άθροισμα Ρίμαν στο έχει τον παράγοντα , και το δοσμένο είναι φορές αυτό.Το άθροισμα είναι το άθροισμα Ρίμαν του ημιτόνου στο με την ομοιόμορφη διαμέριση σε υποδιαστήματα και τα δεξιά άκρα· το ημίτονο είναι συνεχές και, συνεπώς, ολοκληρώσιμο, και από το πόρισμα των αθροισμάτων Ρίμαν με ομοιόμορφες διαμερίσεις τείνει στο . Το δοσμένο άθροισμα είναι το ίδιο αυτό άθροισμα διαιρεμένο με .Επανάληψη: Το ολοκλήρωμα του Ρίμαν
Ερώτηση 6Από προηγούμενες ενότητεςΠόσο είναι το ;
Η ολοκληρωτέα συνάρτηση δεν είναι αρνητική στο , οπότε ούτε το ολοκλήρωμα μπορεί να είναι: χάθηκε το πρόσημο της , που αντισταθμίζει την αντεστραμμένη σειρά των νέων ορίων, από έως .Είναι το : λείπει ο παράγοντας , γιατί το είναι το μισό του .Είναι το , το εμβαδόν ενός τεταρτημορίου του κύκλου ακτίνας : παραλείφθηκε ο παράγοντας .Με , με παράγωγο , η ολοκληρωτέα συνάρτηση είναι , και το θεώρημα της αλλαγής μεταβλητής στο ορισμένο ολοκλήρωμα δίνει .Ερώτηση 7Από προηγούμενες ενότητεςΈστω για . Υπάρχει ένα ίδιο στο στο οποίο οι δύο συντεταγμένες να ικανοποιούν ταυτόχρονα το συμπέρασμα του θεωρήματος μέσης τιμής του Λαγκράνζ, δηλαδή και ;
Στο ικανοποιείται η πρώτη εξίσωση, αλλά , όχι .Στο ικανοποιείται η δεύτερη εξίσωση, αλλά το είναι μεγαλύτερο από .Το θεώρημα του Λαγκράνζ αφορά πραγματικές συναρτήσεις: εφαρμοσμένο σε κάθε συντεταγμένη, δίνει ένα σημείο για την καθεμία, και τίποτα δεν τα υποχρεώνει να συμπίπτουν.Το θεώρημα μέσης τιμής του Λαγκράνζ εφαρμόζεται σε κάθε συντεταγμένη χωριστά, που είναι πραγματική συνάρτηση, και δίνει ένα σημείο για την καθεμία: μόνο στο , και στο μόνο στο . Το μάθημα για το μήκος τόξου πρέπει να χειριστεί αυτά τα δύο διαφορετικά σημεία.Επανάληψη: Θεωρήματα των Φερμά, Ρολ, Λαγκράνζ και Κωσί
Ερώτηση 8Από προηγούμενες ενότητεςΠοια είναι η ακτίνα καμπυλότητας της γραφικής παράστασης της στο σημείο ;
Είναι η ακτίνα καμπυλότητας στην κορυφή, όπου · στο η κλίση ισούται με , και ο παράγοντας τη μεγαλώνει.Είναι η καμπυλότητα , όχι η ακτίνα· η ακτίνα καμπυλότητας είναι .Το υψώθηκε στη δύναμη αντί για .Αφού και , από τον ορισμό της καμπυλότητας και της ακτίνας καμπυλότητας, , και η ακτίνα είναι το αντίστροφό της.Επανάληψη: Καμπυλότητα και ακτίνα καμπυλότητας
Ερώτηση 9Από προηγούμενες ενότητεςΠοιο είναι το εμβαδόν του χωρίου των σημείων με πολικές συντεταγμένες με και ;
Λείπει ο παράγοντας : ο τομέας είναι το κλάσμα του κύκλου, του οποίου το εμβαδόν είναι , και .Είναι το μήκος του τόξου, , όχι το εμβαδόν του τομέα.Η γωνία μετρήθηκε σε μοίρες, · ο τύπος απαιτεί τη γωνία σε ακτίνια.Είναι ο κυκλικός τομέας ακτίνας και επίκεντρης γωνίας ακτινίων· από το θεώρημα του μήκους τόξου και του εμβαδού του τομέα, το εμβαδόν του είναι .
Φόρτωση του περιεχομένου…
Ολοκληρώθηκε
Συνδεθείτε για να αποθηκεύσετε την πρόοδό σας