Περίληψη
Αυτό το μάθημα ορίζει τις ακολουθίες ως συναρτήσεις ορισμένες στους φυσικούς αριθμούς και το όριό τους με ένα και έναν φυσικό , ποσοδεικτούμενα με αυτή τη σειρά. Δείχνει ότι αυτό το όριο είναι το όριο του Λογισμού I όταν η μεταβλητή τείνει στο άπειρο, για μια συνάρτηση με πεδίο ορισμού το , και ότι γι’ αυτό η μοναδικότητα, η άλγεβρα των ορίων, η διατήρηση του προσήμου και των ανισοτήτων και το θεώρημα της παρεμβολής ισχύουν για τις ακολουθίες χωρίς νέα απόδειξη: ελέγχεται ότι οι διατυπώσεις του Λογισμού I δεν χρησιμοποιούν διαστήματα. Αν μια συνάρτηση έχει όριο στο άπειρο, η ακολουθία των τιμών της στους φυσικούς έχει το ίδιο όριο, αλλά το αντίστροφο είναι ψευδές. Αποδεικνύεται, αντίθετα, ό,τι δεν περιείχε ο Λογισμός I: ότι κάθε συγκλίνουσα ακολουθία είναι φραγμένη, ότι οι πρώτοι όροι δεν επηρεάζουν το όριο, και η συμπεριφορά των ακολουθιών που τείνουν στο άπειρο ή ταλαντεύονται. Με την ανισότητα του Μπερνούλι προκύπτουν τα βασικά όρια, εκείνα των , , και , με ένα ρητά δοσμένο σε κάθε περίπτωση.
Μαθησιακοί στόχοι
- Να γράφεται με ποσοδείκτες ο ορισμός του ορίου ακολουθίας, να βρίσκεται ένα ρητά δοσμένο για κάθε και να συνδέεται αυτό το όριο με το όριο όταν η μεταβλητή τείνει στο άπειρο.
- Να αποδεικνύεται ότι κάθε συγκλίνουσα ακολουθία είναι φραγμένη, και να αιτιολογείται με το λήμμα της αντιστροφής ότι τα θεωρήματα ορίων του Λογισμού I ισχύουν για τις ακολουθίες.
- Να διακρίνονται οι συγκλίνουσες ακολουθίες, εκείνες που τείνουν στο άπειρο ή στο μείον άπειρο και οι ταλαντευόμενες, και να αποδεικνύονται τα κριτήρια σύγκρισης και των αντιστρόφων.
- Να αποδεικνύονται τα όρια των , , και με την ανισότητα του Μπερνούλι, και να συνδυάζονται με την άλγεβρα των ορίων και το θεώρημα της παρεμβολής.
Ακολουθίες
Πολλές διαδικασίες του Λογισμού I παρήγαν έναν αριθμό σε κάθε στάδιο: οι προσεγγίσεις της μεθόδου Νεύτωνα-Ράφσον, τα άκρα των διαστημάτων της διχοτόμησης ή τα αθροίσματα με τα οποία η Άλγεβρα και γεωμετρία I προσέγγισε τον αριθμό . Σε όλες αυτές μετράει τι συμβαίνει με αυτούς τους αριθμούς όταν το στάδιο προχωρεί χωρίς τέλος, και όχι οι τιμές μιας συνάρτησης πραγματικής μεταβλητής. Το αντικείμενο που τις περιγράφει είναι η ακολουθία.
Ακολουθία πραγματικών αριθμών είναι μια συνάρτηση ορισμένη στο σύνολο των φυσικών, με πραγματικές τιμές. Η τιμή της στον φυσικό γράφεται και λέγεται -οστός όρος· ολόκληρη η ακολουθία γράφεται . Γενικότερα, μια ακολουθία μπορεί να είναι ορισμένη στους ακεραίους , για έναν σταθερό ακέραιο .
Όπως στο μάθημα για τους φυσικούς αριθμούς και τα αξιώματα του Πεάνο, οι φυσικοί αρχίζουν από το : , και μια ακολουθία που αρχίζει από το ανήκει σε εκείνες που ορίζονται από το . Μια ακολουθία δίνεται με έναν τύπο, όπως ή , ή με μια αναδρομική σχέση, που ορίζει τους πρώτους όρους και έναν κανόνα για να προκύπτει κάθε όρος από όσους βρίσκονται πριν από αυτόν. Για παράδειγμα, οι και δίνουν , και με επαγωγή , επειδή · και οι με δίνουν την ακολουθία Φιμπονάτσι, , που δεν έχει τόσο απλό τύπο. Το γράφημα μιας ακολουθίας είναι το σύνολο των μεμονωμένων σημείων , όχι μια καμπύλη. Δεν πρέπει να συγχέεται η ακολουθία με το σύνολο των τιμών της: η διατρέχει άπειρες φορές τις τιμές και , και το σύνολο των τιμών της είναι .
Φόρτωση του περιεχομένου…
Ολοκληρώθηκε
Συνδεθείτε για να αποθηκεύσετε την πρόοδό σας