Svmmarivm
Haec lectio qvartam et vltimam cvrsvs vnitatem doctrinae aperit, metatheoriae dicatam. Tres eivs lectiones proponit et filvm qvo conectvntvr: dvae vnitates priores, svper eadem lingva, dvas notiones eivs qvod ex praemissis datis seqvitvr constrvxervnt, dedvctionem et conseqventiam semanticam , et haec vnitas demonstrat eas congrvere, primvm pro praemissis finitis (firmitas, lemma Kalmarii et completvdo), deinde pro praemissis qvibvslibet (theorema compactitatis et completvdo fortis), et postremo tertiam viam conseqventiae decernendae praebet, methodvm resolvtionis, qvam qvoqve firmam et completam esse demonstrat. Explicat cvr compactitas ante completvdinem fortem demonstretvr, non contra; dvobvs exemplis ostendit qvaestiones qvibvs neqve inqvisitio dedvctionvm neqve tabvla veritatis per se respondere potest; definit qvid ex tribvs vnitatibvs prioribvs svmatvr et consilia ad eam discendam dat.
Proposita discendi
- Ordinem trivm vnitatis lectionvm describere, explicare qvibvs eventis cvivsqve lectionis seqvens vtatvr, et rationem reddere cvr compactitas argvmento semantico ante completvdinem fortem demonstretvr.
- Dvas cvrsvs facies distingvere, dedvcibilitatem , exsistentialem et finitam, et conseqventiam semanticam , vniversalem svper infinitas aestimationes, et firmitatem et completvdinem in tribvs earvm gradibvs envntiare.
- Explicare cvr congrventia vtrivsqve relationis non singillatim, sed metatheorematibvs statvi possit, et agnoscere qvibvs instrvmentis vnitatvm priorvm (indvctionibvs, demonstratione per casvs, theorematibvs dedvctionis, lemmate coincidentiae, formis conivnctivis) qvaeqve demonstratio vtetvr.
- Dedvctiones de dedvctionibvs et argvmenta semantica vnitatis legere, in vnaqvaqve illatione distingvendo de qva relatione agatvr, et stvdivm a probatione initiali ordinare.
Probatio initialis
Anteqvam vnitas percvrratvr, pvnctvm vnde proficiscaris statvere prodest. Haec probatio est svi ipsivs exploratio: nvlli censvrae svbicitvr, et vnicvm eivs propositvm est discendi cvrsvm dirigere. Qvindecim eivs qvaestiones dvorvm genervm svnt. Sex primae ad ea pertinent qvae vnitas ex prioribvs nota esse ponit: definitionem conseqventiae semanticae eivsqve redvctionem ad insatisfactibilitatem, valorem negationis conivnctae, lemma coincidentiae, finitatem dedvctionis et demonstrationem per casvs; qvi in aliqva earvm erraverit, bene faciet si, anteqvam pergat, lectionem qvam qvaestio indicat repetat. Novem reliqvae tres hvivs vnitatis lectiones ordine percvrrvnt, ternae in singvlas. Qvi nvmqvam metatheoriam systematis logici stvdvit, eas recte responsvrvm se exspectare non debet, neqve id refert: qvodqve responsvm, rectvm necne, rem explicat et lectionem qvae eam tractat indicat. Eaedem facvltates in fine itervm metivntvr, in lectione synthesis.
Antequam vnitatem incipias, pvnctvm vnde proficisceris metire. Brevis est sui ipsivs probatio: non aestimatvr, et eivs exitvs in solo tvo navigatro servatvr.
Qvaestio 1Ex vnitatibvs prioribvsQvid significat ?
Haec est , relatio syntactica vnitatis de dedvctione. Vtramqve relationem congrvere id ipsvm est qvod haec vnitas demonstrat; eas ab initio pro eadem habere est svmere qvod demonstrandvm est.Haec est satisfactibilitas classis . Cvm et exstat aestimatio qvae vtramqve satisfacit, nec tamen ex seqvitvr: id prohibet aestimatio qvae valorem ipsi et valorem ipsi tribvit.Conseqventia plvribvs praemissis simvl egere potest: , et nevtra praemissa per se conseqventiam habet.Haec est definitio conseqventiae semanticae: envntiatvm vniversale de aestimationibvs, qvod nvllas dedvctiones memorat. Si vacva est, dicit validam esse; si insatisfactibilis est, valet pro omni .Qvaestio 2Ex vnitatibvs prioribvsQvod ex seqventibvs envntiatis aeqvivalet ipsi ?
Non svfficit: satisfactibilis est, et ex non seqvitvr. Conseqventia ad impossibilitatem conclvsionis falsae reddendae redit, non ad possibilitatem eivs affirmandae.Haec est ipsa negatio conseqventiae: aestimatio qvae hanc classem satisfacit exemplar contrarivm est.Hoc dicit validam esse, qvi casvs est cvm vacva est; cvm praemissis, conclvsio non valida nihilominvs conseqventia esse potest.Aestimatio qvae satisfaceret satisfaceret et falsam redderet, qvod ipsvm conseqventia exclvdit. Hoc est theorema conseqventiae et insatisfactibilitatis, qvo compactitas et resolvtio in vnaqvaqve illatione vtvntvr.Qvaestio 3Ex vnitatibvs prioribvsSi aestimatio formvlae valorem tribvit, qvem valorem tribvit ipsi ?
Sic se haberet negatio alternativa, «non ambae», . Negatio conivncta, «neqve… neqve», valet solvm cvm ambae componentes valent .Hic esset valor si negatio conivncta solam secvndam componentem respiceret; clavsvla dvo complementa mvltiplicat, et complementvm ipsivs est .Hoc negationem conivnctam cvm disivnctione confvndit, qvae valet cvm aliqva componens id valet; negatio conivncta ipsa est negatio disivnctionis.Ex clavsvla negationis conivnctae, , et primvs factor est . Hic est primvs ex tribvs casibvs lemmatis Kalmarii, qvem prima lectio in dedvctionem convertit.Qvaestio 4Ex vnitatibvs prioribvsVariabiles formvlae svnt et . Dvae aestimationes et eosdem valores ipsis et tribvvnt, et valores oppositos omnibvs ceteris variabilibvs. Si , qvid de dici potest?
Differentiae in variabilibvs qvae in non occvrrvnt eam non attingvnt; ideo formvla cvm variabilibvs tabvlam versvvm habet, qvamvis aestimationes infinitae sint.Valorem variabilivm qvae ab absvnt invertere nihil mvtat; solvm valorem ipsivs vel ipsivs invertere valorem eivs mvtare posset.Congrventia in variabilibvs formvlae svfficit; qvae indicem minorem habent et in ea non occvrrvnt non minvs nihil refervnt qvam qvae maiorem.Hoc est lemma coincidentiae: valor formvlae ex solis valoribvs variabilivm eivs pendet, qvae nvmero finitae svnt. Compactitas eo in vltima operatione vtitvr, et lemma Kalmarii vt vno tabvlae versv contentvm sit.Qvaestio 5Ex vnitatibvs prioribvsSit classis infinita formvlarvm cvm . Qvid affirmari potest?
Praemissae tolli non possvnt: , et theorema non est.Dedvctio finitvm versvvm nvmervm habet nec infinitis praemissis vti potest; praeterea nihil cogit vt omnibvs qvae praesto svnt vtatvr.Finitas in vnitate de dedvctione demonstrata est sola longitvdine dedvctionvm inspecta, sine vllo theoremate semantico. Conseqventia semantica, non dedvctio, compactitate eget.Haec est finitas dedvctionis: dedvctio est series finita et finito tantvm praemissarvm nvmero vtitvr, qvae eam svbclassem efficivnt. Eivs pars semantica respondens, qvod ex seqvitvr iam ex parte finita seqvi, non est trivialis: est theorema compactitatis.Repete: Systemata dedvctiva formalia
Qvaestio 6Ex vnitatibvs prioribvsScitvr et . Qvid demonstratio per casvs conclvdere sinit?
Id scire non oportet: demonstratio per casvs vtitvr eo qvod altera ex dvabvs alternativis accidit, non decernens vtra. Qvod nevtram dedvcit casvs vsitatvs est, et regvla nihilominvs valet.Non seqvitvr: cvm et vacvis ambae hypotheses satisfivnt, et falsa est cvm falsa est, ita vt dedvcibilis esse non possit.Vervm est, ex monotonia, sed mvlto minvs qvam qvod scitvr: demonstratio per casvs hypothesin omittere sinit.Demonstratio per casvs hypothesin tollit: si tam cvm qvam cvm dedvcitvr, sine vtraqve dedvcitvr. Completvdo debilis eam semel pro vnaqvaqve variabili adhibet, vt praemissas tollat qvas lemma Kalmarii statvit.Repete: Artes logicae classicae
Qvaestio 7Systema cvrsvs firmvm est. Qvid haec proprietas affirmat?
Haec est directio inversa, completvdo, qvae instrvmentvm mvlto svbtilivs postvlat, lemma Kalmarii.Haec est consistentia systematis, qvae ex firmitate seqvitvr sed debilior est: systema cvrsvs cvm axiomate addito consistens est et aliqvid dedvcit qvod validvm non est.Dvos errores miscet: directionem invertit et vervm in aliqva aestimatione cvm valido confvndit. Variabilis vera est in mvltis aestimationibvs nec theorema est.Qvod ex praemissis datis dedvcibile est vervm est in omni aestimatione qvae eas veras reddit. Demonstratvr indvctione forti in nvmero versvvm, cvm casv pro vnoqvoqve axiomate et pro vnaqvaqve regvla.Repete: Firmitas et completvdo
Qvaestio 8Sit aestimatio qvae valorem ipsi et valorem ipsi tribvit. Qvid affirmat lemma Kalmarii, cvm variabilibvs et , pro formvla ?
Signvm obliviscitvr: formvla in hoc versv valet , et dedvctio ex praemissis qvas versvs veras reddit non potest in formvla desinere qvam versvs falsam reddit.Praemissam pro errat: qvoniam , versvs praebet , non ; cvm et veris, implicatio dvplex valet .Praemissas versvs tollit: valida non est. Lemma ex versv dedvcit, et solvm cvm formvla valet in omnibvs versibvs praemissae tolli possvnt.Versvs aestimationis fit praemissae et ; qvoniam in eo valet , formvla signata est eivs negatio. Lemma affirmat systema ex versv dedvcere qvod versvs de formvla dicit.Repete: Firmitas et completvdo
Qvaestio 9Potestne systema dedvctivvm firmvm esse qvin completvm sit?
Error freqvens est, et prima vnitatis lectio evm refvtat. Systema solvm debita dedvcere potest qvin omnia debita dedvcat, et contra.Qvod axiomata valida svnt praestat vt nihil falsi dedvcatvr, non vt omne vervm dedvcatvr: systema sine axiomatibvs firmvm est nec vllvm theorema dedvcit.Systema inconsistens formvlam et eivs negationem dedvcit, nec firmvm esse potest, qvia nvlla aestimatio vtramqve satisfacit.Axiomata eivs valida svnt et modvs ponens veritatem servat; sed nota lectionis de systematibvs dedvctivis ostendit eam tavtologiam in eo dedvcibilem non esse. Firmitas et completvdo proprietates svnt inter se independentes.Repete: Firmitas et completvdo
Qvaestio 10Qvid affirmat theorema compactitatis?
Iam in dvabvs formvlis deficit: et satisfactibiles svnt, et non est. Qvod compactitas examinat svnt svbclasses finitae, non formvlae singvlae.Classis infinita et insatisfactibilis est.Omnis classis svbclassem finitam satisfactibilem habet, vacvam; condicio pro omnibvs svbclassibvs finitis valere debet, non pro aliqva.Altera directio immediata est; altera postvlat vt ex aestimationibvs qvae partes finitas, singvlae svas, satisfacivnt vna sola aestimatio constrvatvr. Lectio id facit valores ipsarvm alivm post alivm statvendo.Repete: Theorema compactitatis
Qvaestio 11Sit classis infinita formvlarvm cvm . Qvid compactitas praestat?
Pars finita plvribvs formvlis egere potest: ex seqvitvr , et nvlla eivs classis formvla eam per se conseqventiam habet.Svbclassis vacva finita est, et ex ea solae tavtologiae seqvvntvr; compactitas aliqvam svbclassem finitam praestat, non omnes.Praemissae necessariae esse possvnt: , et valida non est.Haec est forma conseqventiae: qvod ex classe infinita seqvitvr iam ex parte finita seqvitvr. Pro dedvctione erat finitas, res trivialis; pro conseqventia theorema est.Repete: Theorema compactitatis
Qvaestio 12Prima lectio completvdinem pro classibvs finitis praemissarvm demonstrat. Cvr finitas dedvctionis non svfficit ad eam in classem infinitam extendendam?
Argvmentvm circvlare est: finitas pro dedvctionibvs valet, et de nondvm scitvr an vlla sit.Nvlla formvla infinitas variabiles habet. Impedimentvm non in formvlis est, sed in eo qvod infinitae praemissae in vnam implicationem exonerari non possvnt.Vera est: secvnda lectio eam demonstrat, compactitate adhibita. Qvod non svfficit est methodvs primae lectionis, non envntiatvm.Vt ab ad transeatvr, primvm invenienda est finita cvm ; finitas partem finitam praeberet solvm si iam sciretvr , qvod ipsvm qvaeritvr.Repete: Theorema compactitatis
Qvaestio 13Qvae est resolvens clavsvlarvm et ?
Clavsvlas vnit non svblato pari complementario: non est resolvens, sed clavsvla tavtologica, qvae nihil dicit.Litterale secvndae clavsvlae amittit: resolvens omnia servat qvae par svblatvm non svnt, ex vtraqve praemissa.Non debent litterale commvnicare, sed vnvm eivsqve complementvm continere: in prima et in secvnda.Clavsvlae in et confligvnt: id par tollitvr et cetera litteralia vnivntvr. Est demonstratio per casvs de valore ipsivs , in classibvs scripta.Repete: Methodvs resolvtionis
Qvaestio 14Vt per resolvtionem decernatvr vtrvm , qvam classem clavsvlarvm refvtare conaris?
Conclvsionem pro eivs negatione addit; ea classis satisfactibilis est, et eivs satisfactibilitas nihil de conseqventia dicit.Sine negatione conclvsionis classis praemissarvm satisfactibilis est, et resolvtio nihil habet qvod refvtet.Praemissas negat, qvae servandae svnt: sola conclvsio negatvr.Conseqventia aeqvivalet insatisfactibilitati praemissarvm vna cvm negatione conclvsionis; scribitvr eivs forma clavsvlaris et qvaeritvr refvtatio, qvae hic dvas illationes habet.Repete: Methodvs resolvtionis
Qvaestio 15Potestne clavsvla vacva per resolvtionem ex classe derivari?
Regvla vnvm solvm par in singvlis illationibvs tollit, neqve ex conventione: dvo tollere ex classe satisfactibili derivaret.Prima illatio praebet , et nvlla illationvm series ad pervenit, qvia classis satisfactibilis est et omne derivatvm eivs conseqventia est.Cavsa alia est: classis qvattvor clavsvlarvm dvorvm litteralivm in et clavsvlas singvlares non habet et insatisfactibilis est, et resolvtio eam refvtat primvm et derivando.Aestimatio qvae valorem ipsi et valorem ipsi tribvit eam satisfacit; si derivaretvr, insatisfactibilis esset. Dvae resolventes admissae, et , tavtologicae svnt.Repete: Methodvs resolvtionis
Argvmentvm oneratvr…