Ad argvmentvm transi
Topos Uranos
Latine

Theoremata et demonstrationes

Svmmarivm

Haec lectio docet envntiata et demonstrationes vt ambitvs declaratos componere, non vt litteras crassas manv scriptas. Explicat qvid lvcremvr cvm ea declaramvs (nvmerationem, relationes, constantiam et formam qvae vno versv mvtatvr); fascicvlvm amsthm eivsqve mandatvm \newtheorem proponit, cvm forma sine nvmero, nvmeratore commvni et nvmeratoribvs separatis, nvmeratione intra sectionem vel capvt, et inde dedvcit qvae nvmeratio commentationi, qvae libro conveniat; tres formas mandati \theoremstyle secvndvm envntiati officivm distingvit; argvmentvm optivvm ostendit qvod resvltato nomen vel avctorem tribvit; ambitvm proof considerat, eivs inscriptionem Latinam, signvm finale et vitivm qvod \qedhere corrigit; docet qvomodo ad envntiata per cleveref referatvr et probat qvid hic scribat cvm nomen ei non declaratvr, etiam qvendam nvmeratoris commvnis morem qvem nosse expedit; \newtheoremstyle et thmtools breviter proponit; vsvm horvm ambitvvm extra mathematicam ostendit; et in erroribvs typicis eorvmqve actis desinit.

Proposita discendi

  1. Theoremata, lemmata, definitiones et scholia per \newtheorem et \theoremstyle declarare, formam ex officio envntiati eligendo.
  2. Inter nvmeratorem commvnem et nvmeratores separatos, inter nvmerationem continvam et per sectiones eligere, et nvmeros qvi inde fivnt praedicere.
  3. Demonstrationes per proof scribere, eis inscriptionem propriam dare et signvm finale svo loco per \qedhere ponere, cvm in formvla seivncta vel in indice desinvnt.
  4. Ad envntiata per \cref referre, praeambvlvm ita ordinare vt cleveref ea recte nominet, et relationes diagnoscere qvae «??» vel nomen falsvm imprimvnt.
  5. Acta errorvm typicorvm in envntiatis declarandis interpretari eorvmqve cavsam corrigere.

Cvr envntiata declaranda sint

Textvs demonstrativvs in envntiata diversi officii distribvitvr: definitio sensvm vocabvli figit, theorema aliqvid affirmat qvod demonstrabitvr, lemma theorema praeparat, corollarivm ex eo seqvitvr, scholivm commentatvr nihil novi affirmans. Traditio typographica ea inscriptione distingvit, «Theorema 3.», nvmero, qvi ea citari sinit, et specie. Nihil vetat haec omnia manv imitari, litteris crassis et nvmero ab avctore scripto.

Codex LaTeX
\textbf{Theorema 2.} \emph{Omnis nvmervs primvs maior qvam 2 impar est.}​\textbf{Lemma 3.} \emph{Si $n$ par est, $n^2$ par est.}

Effectvs impressvs idem esse potest atqve ambitvs declarati; vitivm in fonte latet, idemqve est qvod lectio de relationibvs internis et lectio de macris et praeambvlo proprio in aliis rebvs notavervnt. Qvod si ita est, qvattvor damna inde seqvvntvr. Nvmervs manv scriptvs vervs esse desinit, cvm primvm envntiatvm inseritvr. Nihil est cvi pittacivm affigatvr, ita vt relatio rvrsvs nvmervs manv scriptvs fiat. Species a memoria avctoris pendet, et vna oblivio svfficit vt theorema litteris rectis exeat. Et si ephemeris envntiata aliis litteris postvlat, singvla corrigenda svnt. Ambitvm theorema declarare officivm nominat, eivsqve definitio, semel in praeambvlo scripta, nvmervm, inscriptionem et speciem figit.