Svmmarivm
Haec lectio dvo integralia cvrsvs conivngit: indefinitvm partis de primitivis, per derivatas definitvm, et definitvm hvivs partis, per svmmas definitvm. Theorema fvndamentale calcvli dicit integrale fvnctionis termino svperiore variabili continvvm esse et, in qvoqve pvncto vbi fvnctio continva est, derivatam eivs valorem fvnctionis esse. Inde efficitvr omnem fvnctionem in qvovis intervallo continvam primitivam habere, vt pars de primitivis et Calcvlvs I promiservnt. Vicissim, regvla Barrovii integrale fvnctionis integrabilis compvtat per qvamlibet fvnctionem cvivs derivata integrandvm est: demonstratvr theoremate valoris medii Lagrangii in qvoqve membro partitionis, integrando continvo non posito, et, pro integrandis continvis, etiam corollario de fvnctionibvs eadem derivata praeditis. Eivs ope mvtatio variabilis et integratio per partes ad integrale definitvm transevnt, integrale ambobvs terminis variabilibvs regvla catenae derivatvr, et qvidam limites seqventiarvm compvtantvr, si vt svmmae Riemannianae legvntvr.
Proposita discendi
- Theorema fvndamentale calcvli in qvovis intervallo demonstrare et dedvcere omnem fvnctionem in intervallo continvam primitivam habere.
- Regvlam Barrovii demonstrare integrando continvo non posito, et exemplis agnoscere qvae hypotheses omitti non possint.
- Mvtationem variabilis et integrationem per partes in integrali definito adhibere, cvm hypothesibvs svis accvratis, et integralia terminis variabilibvs derivare.
- Limites seqventiarvm compvtare eos vt svmmas Riemannianas integralis legendo.
Integrale termino variabili
Pars de primitivis primitivam fvnctionis per derivatam definivit, et haec pars integrale per svmmas rectangvlorvm definivit. Lectio de proprietatibvs integralis definiti demonstravit integrale termino svperiore variabili Lipschitzianvm esse. Si fvnctio in pvncto continva est, integrale in exigvo intervallo qvod ab eo incipit fere area rectangvli est, et integrale termino variabili ibi derivabile est. Vt conclvsio in qvovis intervallo valeat (aperto, clavso, semiaperto vel non circvmscripto), satis est postvlare vt fvnctio integrabilis sit in qvoqve intervallo clavso et circvmscripto in eo contento.
Sint intervallvm plvs qvam vno pvncto constans, fvnctio in definita et integrabilis in qvoqve intervallo clavso et circvmscripto plvs qvam vno pvncto constante in contento, et pvnctvm ipsivs . Sit fvnctio in formvla infra scripta definita:
Tvm Lipschitziana est in qvoqve intervallo clavso et circvmscripto in contento, et continva in qvoqve pvncto ipsivs . Praeterea, si continva est in pvncto ipsivs , tvm derivabilis est in , et ; si extremvm est ipsivs qvod ad pertinet, derivata est lateralis. Qvotiens incrementalis fvnctionis est valor medivs fvnctionis inter et , et si prope pavlvm variat, is valor medivs prope est. Figvra ostendit, pro fvnctione positiva, regionem cvivs area est et fasciam qvae additvr cvm ad transitvr, intra rectangvlvm altitvdinis ; eandem fasciam cvm propivs; rectangvlvm altitvdinis svper basim fasciae; et, cvm etiam propivs, fasciam inter altitvdines et .
Demonstratio
Sit intervallvm clavsvm et circvmscriptvm in contentvm, cvm , et sit intervallvm clavsvm extremorvm et , in contentvm qvia intervallvm est. Fvnctio integrabilis est in , ideoqve circvmscripta, qvia definitio fvnctionis integrabilis, ex lectione de integrali Riemanniano, ad fvnctiones circvmscriptas tantvm pertinet: in . In , est fvnctio lemmatis qvo integrale termino variabili Lipschitzianvm est, ex lectione de proprietatibvs integralis definiti, cvm ; lemma eam Lipschitzianam reddit in , constante , et praesertim in .
Sit pvnctvm ipsivs . Si non est minimvm pvnctvm ipsivs , sit pvnctvm ipsivs minvs qvam , et si est, sit ; similiter, sit pvnctvm ipsivs maivs qvam , vel si maximvm est. Cvm plvs qvam vno pvncto constet, ; sint constans articvli svperioris pro et minimvs nvmerorvm positivorvm inter et . Qvodvis ipsivs cvm in est: si , tvm non est minimvm pvnctvm ipsivs , et ; si , similiter, . Dato , sit minimvs ex et , qvi ex et ex pendet. Pro omni ipsivs :
Sit nvnc continva in : pro omni exstat tale vt pro omni ipsivs cvm . Sit pvnctvm ipsivs cvm . Intervallvm clavsvm cvivs extrema svnt minimvs et maximvs ex , et in continetvr, plvs qvam vno pvncto constat et in eo integrabilis est; per additivitatem trivm pvnctorvm qvovis ordine, ex lectione de proprietatibvs integralis definiti, est integrale fvnctionis inter et . Integrale constantis inter et est , per propositionem de tribvs integralibvs ex definitione, ex lectione de integrali Riemanniano, et per definitionem integralis terminis permvtatis si . Per linearitatem integralis, qvae etiam terminis permvtatis valet qvia per mvltiplicatvr:
Qvodvis intervalli clavsi extremorvm et in est et satisfacit, ita vt integrandvm valorem absolvtvm minorem qvam habeat. Corollarivm de marginibvs integralis, cvm et vt marginibvs, integrale in valore absolvto per circvmscribit, etiam si , qvia terminos permvtare signvm tantvm mvtat; et per dividitvr. Cvm intervallvm plvs qvam vno pvncto constans sit, pvnctvm accvmvlationis ipsivs est, et inaeqvalitas est definitio derivatae in , ex lectione de derivata vt limite; si extremvm est ipsivs , pvncta ab vno tantvm latere svnt, et per propositionem de derivata et derivatis lateralibvs, ex eadem lectione, derivata lateralis est.
Integrale secvndvm terminvm svperiorem derivare integrandvm reddit. Termino variabili infra posito, integrale signvm mvtat: si continva est in , derivata integralis in est . Continvitas in omitti non potest: problema solvtvm «Vbi integrandvm continvvm non est» fvnctionem saltvm habentem ostendit cvivs integrale derivabile non est, et aliam cvivs integrale derivabile est derivata a valore fvnctionis diversa.
Sint fvnctio continva in intervallo plvs qvam vno pvncto constante et pvnctvm ipsivs . Tvm fvnctio primitiva est fvnctionis in , sola qvae in evanescit, et primitivae fvnctionis in svnt fvnctiones , cvm reali. Continvitas simvl integrabilitatem in qvoqve intervallo clavso et derivatam in qvoqve pvncto praebet.
Demonstratio
Pro qvoqve intervallo clavso et circvmscripto in contento, cvm , restrictio fvnctionis ad continva est, et integrabilis est per theorema qvo fvnctiones continvae integrabiles svnt, ex lectione de fvnctionibvs integrabilibvs. Theorema fvndamentale adhibetvr, et cvm in qvoqve pvncto ipsivs continva sit, in qvoqve pvncto ipsivs derivabilis est, derivata laterali in extremis qvae ad pertinent: haec est definitio primitivae fvnctionis in intervallo, ex lectione de primitivis et integrali indefinito.
Theorema de primitivis fvnctionis in intervallo, ex eadem lectione, familiam primitivarvm dat; earvm vna, , in evanescit si et solvm si .
Hoc corollarivm praestat qvod pars de primitivis in svspenso reliqverat. Fvnctio continva est in , et primitiva eivs est in tota recta, qvamqvam nvlla eivs primitivarvm per fvnctiones elementares scribitvr. In lectione de integratione per partes, explicatio primitivarvm et fvnctionvm et ponebat eas exstare; nvnc id ante praestatvr, qvia ambo integranda in continva svnt. Lectio de integralibvs trigonometricis primitivam fvnctionis in tota recta manv constrvxit; corollarivm eam pro omni fvnctione in continva praestat. Continvitas svfficit, non est necessaria: problema solvtvm «Vnvm valorem mvtare», ex lectione de primitivis et integrali indefinito, fvnctionem discontinvam primitivam habentem ostendit. Nec integrabilitas svfficit: fvnctio signi integrabilis est in qvoqve intervallo clavso, per theorema de fvnctionibvs circvmscriptis nvmero finito discontinvitatvm, et per propositionem qva fvnctio signi in recta primitivam non habet, ex lectione de primitivis, eam in non habet.
Argvmentvm oneratvr…