Περίληψη
Αυτό το μάθημα ορίζει το μήκος μιας καμπύλης του επιπέδου και το υπολογίζει με το ολοκλήρωμα. Μια παραμετρική καμπύλη είναι ένα σημείο που κινείται σύμφωνα με δύο συνεχείς συναρτήσεις· το μήκος της ορίζεται ως το supremum των μηκών των εγγεγραμμένων σε αυτήν πολυγωνικών γραμμών, οι οποίες δεν κονταίνουν όταν προστίθενται κορυφές, και η καμπύλη είναι ευθειοποιήσιμη αν αυτό το supremum υπάρχει. Το κεντρικό θεώρημα αποδεικνύει ότι, αν οι δύο συναρτήσεις έχουν συνεχή παράγωγο, η καμπύλη είναι ευθειοποιήσιμη και το μήκος της είναι το ολοκλήρωμα του μέτρου της ταχύτητας: το θεώρημα μέσης τιμής του Λαγκράνζ, εφαρμοσμένο σε κάθε συντεταγμένη χωριστά, γράφει κάθε πλευρά της πολυγωνικής γραμμής σχεδόν ως όρο ενός αθροίσματος Ρίμαν, και το θεώρημα Χάινε-Κάντορ φράσσει τη διαφορά. Από αυτό προκύπτουν το μήκος μιας γραφικής παράστασης και το μήκος μιας πολικής καμπύλης, η συνάρτηση μήκους τόξου και η καμπυλότητα, που ορίζεται ως ο ρυθμός με τον οποίο στρέφεται η εφαπτομένη ανά μονάδα διανυόμενου μήκους και που για μια γραφική παράσταση συμπίπτει με την καμπυλότητα του Λογισμού I. Τα προβλήματα μετρούν τον κύκλο, την αλυσοειδή καμπύλη, την κυκλοειδή και μια σπείρα, και δείχνουν μια συνεχή καμπύλη που δεν έχει μήκος.
Μαθησιακοί στόχοι
- Να ορίζεται το μήκος μιας επίπεδης παραμετρικής καμπύλης ως το supremum των μηκών των εγγεγραμμένων πολυγωνικών γραμμών της, και να αναγνωρίζονται ευθειοποιήσιμες και μη ευθειοποιήσιμες καμπύλες.
- Να αποδεικνύεται ότι μια καμπύλη με συνεχή παράγωγο είναι ευθειοποιήσιμη και ότι το μήκος της είναι το ολοκλήρωμα του μέτρου της ταχύτητάς της, και να συνάγονται οι τύποι για γραφικές παραστάσεις και πολικές καμπύλες.
- Να ορίζονται η συνάρτηση μήκους τόξου και η καμπυλότητα ως ο ρυθμός στροφής της εφαπτομένης, να αποδεικνύεται ο τύπος της για παραμετρικές καμπύλες και να ελέγχεται ότι συμπίπτει με εκείνη του Λογισμού I για μια γραφική παράσταση.
- Να υπολογίζονται μήκη και καμπυλότητες κλασικών καμπυλών, με την επιλογή της ταυτότητας ή της διαίρεσης του διαστήματος που εξαλείφουν τη ρίζα.
Καμπύλες και εγγεγραμμένες πολυγωνικές γραμμές
Το μάθημα για τις γωνίες και τη μέτρησή τους δέχτηκε ότι κάθε τόξο κύκλου έχει μήκος, όρισε τον αριθμό ως το μισό του μήκους του κύκλου ακτίνας και προανήγγειλε ότι το μήκος ενός τόξου ορίζεται με τις εγγεγραμμένες πολυγωνικές γραμμές και υπολογίζεται με το ολοκλήρωμα. Αυτό το μάθημα εκπληρώνει εκείνη την εξαγγελία για μια ευρεία οικογένεια καμπυλών. Όπως το μάθημα για το πρόβλημα του εμβαδού με το εμβαδόν, πρέπει πρώτα να καθοριστεί τι μετράμε: το μήκος ενός ευθύγραμμου τμήματος είναι η απόσταση των άκρων του, και μια καμπύλη προσεγγίζεται από πολυγωνικές γραμμές με κορυφές πάνω σε αυτήν. Εδώ αρκεί το ελάχιστο για τις παραμετρικές καμπύλες· η γενική τους μελέτη, στον χώρο και με τις γεωμετρικές τους ιδιότητες, ανήκει στον Λογισμό III.
Έστω . Μια επίπεδη παραμετρική καμπύλη στο είναι ένα ζεύγος συναρτήσεων και συνεχών στο · γράφουμε , το σημείο του επιπέδου στο οποίο βρίσκεται η καμπύλη τη χρονική στιγμή . Για ένα σημείο ή διάνυσμα γράφουμε , το μέτρο του, από το μάθημα για τα διανύσματα στο επίπεδο, ώστε το να είναι η απόσταση των σημείων και . Αν οι και είναι παραγωγίσιμες στο , το διάνυσμα είναι η ταχύτητα της καμπύλης στο , και το μέτρο του, το μέτρο της ταχύτητας:
Η γραφική παράσταση μιας συνεχούς συνάρτησης στο είναι η καμπύλη · ο κύκλος ακτίνας με κέντρο την αρχή είναι η καμπύλη στο . Μια καμπύλη είναι κάτι περισσότερο από το σύνολο των σημείων της: η καμπύλη στο διαγράφει τον ίδιο κύκλο δύο φορές, και το μήκος της θα είναι το διπλάσιο.
Έστω μια επίπεδη παραμετρική καμπύλη στο και μια διαμέριση του , με την έννοια του μαθήματος για το ολοκλήρωμα του Ρίμαν, με . Η εγγεγραμμένη πολυγωνική γραμμή της είναι εκείνη που ενώνει, με τη σειρά, τα σημεία , και το μήκος της είναι το άθροισμα των μηκών των πλευρών της:
Η καμπύλη είναι ευθειοποιήσιμη αν το σύνολο των αριθμών , για όλες τις διαμερίσεις του , είναι άνω φραγμένο. Σε αυτή την περίπτωση, το supremum του, που υπάρχει λόγω του αξιώματος πληρότητας, από το μάθημα για τα σύνολα αριθμών, είναι το μήκος της καμπύλης, .
Το γράμμα είναι εκείνο των κάτω αθροισμάτων της ενότητας, αλλά το πρώτο του όρισμα είναι καμπύλη, όχι συνάρτηση, και σε αυτό το μάθημα δεν εμφανίζονται κάτω αθροίσματα. Παίρνουμε το supremum, και όχι ένα όριο, επειδή μια εγγεγραμμένη πολυγωνική γραμμή δεν είναι ποτέ μακρύτερη από την καμπύλη: το λήμμα που ακολουθεί το καθιστά εύλογο, και το θεώρημα της παραγράφου που ακολουθεί θα δείξει ότι, για τις καμπύλες με συνεχή παράγωγο, το supremum είναι και το όριο όταν το πλάτος της διαμέρισης τείνει στο , όπως το περιέγραψε η Άλγεβρα και γεωμετρία.
Έστω μια επίπεδη παραμετρική καμπύλη στο , και και διαμερίσεις του με . Τότε . Ειδικότερα, για κάθε διαμέριση . Όταν προστίθεται μια κορυφή, μια πλευρά αντικαθίσταται από δύο που σχηματίζουν μαζί της τρίγωνο.
Απόδειξη
Έστω πρώτα , με . Οι πλευρές των δύο πολυγωνικών γραμμών συμπίπτουν εκτός από εκείνη που ενώνει το με το , η οποία στη γραμμή της αντικαθίσταται από δύο· το θεώρημα της τριγωνικής ανισότητας, από το μάθημα για τα διανύσματα στο επίπεδο, για τα τρία σημεία, δίνει την ανισότητα.
Αν η έχει σημεία περισσότερα από την , αυτά προστίθενται ένα ένα· με επαγωγή στο , κάθε σκέλος εφαρμόζει την περίπτωση που μόλις εξετάστηκε στη διαμέριση που έχει προκύψει ως τότε, και οι ανισότητες συνδέονται διαδοχικά. Η διαμέριση περιέχεται σε κάθε διαμέριση , και η πολυγωνική της γραμμή είναι το ευθύγραμμο τμήμα από το στο .
Το μήκος είναι ιδιότητα της διαδρομής, όχι του τρόπου με τον οποίο αριθμούνται οι χρονικές της στιγμές: αν η καμπύλη διαγράφεται με την ίδια σειρά, ή με την αντίστροφη, με άλλη παράμετρο, οι εγγεγραμμένες πολυγωνικές γραμμές είναι οι ίδιες.
Έστω μια επίπεδη παραμετρική καμπύλη στο , , και μια γνησίως μονότονη συνάρτηση στο της οποίας η εικόνα είναι το . Τότε η καμπύλη , στο , είναι ευθειοποιήσιμη αν και μόνο αν η είναι, και σε αυτή την περίπτωση οι δύο έχουν το ίδιο μήκος.
Απόδειξη
Η συνάρτηση είναι ένα προς ένα, επειδή είναι γνησίως μονότονη, και η εικόνα της είναι το : είναι αμφιμονοσήμαντη απεικόνιση του επί του , αύξουσα ή φθίνουσα. Από το θεώρημα των μονότονων συναρτήσεων των οποίων η εικόνα είναι διάστημα, από το μάθημα για τη συνέχεια των στοιχειωδών συναρτήσεων, η είναι συνεχής, και από το θεώρημα της σύνθεσης συνεχών συναρτήσεων, από το μάθημα για το όριο και τη συνέχεια, οι συντεταγμένες της είναι συνεχείς στο : είναι επίπεδη παραμετρική καμπύλη. Αν η είναι αύξουσα, τα και είναι η μικρότερη και η μεγαλύτερη από τις τιμές της, δηλαδή τα και · αν είναι φθίνουσα, είναι τα και . Γι' αυτό, αν η είναι διαμέριση του , τα σημεία σχηματίζουν διαμέριση του , με την ίδια σειρά αν η είναι αύξουσα και με την αντίστροφη αν είναι φθίνουσα· και κάθε διαμέριση του προκύπτει έτσι, από τη διαμέριση που σχηματίζουν οι αντίστροφες εικόνες των σημείων της.
Οι πλευρές της πολυγωνικής γραμμής της για την είναι τα ευθύγραμμα τμήματα που ενώνουν το με το , δηλαδή οι πλευρές της πολυγωνικής γραμμής της για την , διανυόμενες με την ίδια σειρά ή με την αντίστροφη· τα αθροίσματα συμπίπτουν. Τα δύο σύνολα μηκών πολυγωνικών γραμμών είναι ίσα: είναι φραγμένα συγχρόνως, και έχουν το ίδιο supremum.
Φόρτωση του περιεχομένου…
Ολοκληρώθηκε
Συνδεθείτε για να αποθηκεύσετε την πρόοδό σας