Περίληψη
Πολλά ολοκληρώματα δεν υπολογίζονται με τον κανόνα του Μπάροου, επειδή η ολοκληρωτέα συνάρτηση δεν έχει στοιχειώδεις παράγουσες, γεγονός που, για συναρτήσεις όπως η , αποδεικνύεται σε μεταγενέστερους κύκλους μαθημάτων, όπως προειδοποίησε το μάθημα για τις παράγουσες, και που καμία απόδειξη αυτού του μαθήματος δεν χρησιμοποιεί· το ολοκλήρωμα υπάρχει, αλλά την τιμή του πρέπει να την προσεγγίσουμε. Τα αθροίσματα Ρίμαν με ομοιόμορφες διαμερίσεις τείνουν στο ολοκλήρωμα κάθε ολοκληρώσιμης συνάρτησης, αν και αργά: για μια συνάρτηση Λίπσιτς, το σφάλμα τους μειώνεται όπως το . Αυτό το μάθημα τα βελτιώνει με τρεις κανόνες που, σε κάθε υποδιάστημα μιας ομοιόμορφης διαμέρισης, αντικαθιστούν τη συνάρτηση με ένα απλό πολυώνυμο και ολοκληρώνουν ακριβώς αυτό το πολυώνυμο: ο κανόνας του μέσου σημείου με μια σταθερά, ο κανόνας των τραπεζίων με μια ευθεία και ο κανόνας του Σίμπσον με μια παραβολή. Με ένα λήμμα που επαναλαμβάνει το θεώρημα μέσης τιμής του Κωσί, χωρίς άλλα εργαλεία από εκείνα του Απειροστικού Λογισμού I και της ενότητας για το ορισμένο ολοκλήρωμα, αποδεικνύεται ότι τα σφάλματά τους είναι το πολύ , και επί ένα φράγμα της δεύτερης ή της τέταρτης παραγώγου, όπου είναι το εύρος κάθε υποδιαστήματος. Από αυτό προκύπτει πόσα υποδιαστήματα εξασφαλίζουν ένα δοσμένο σφάλμα, πώς μειώνεται το σφάλμα όταν διπλασιάζονται τα υποδιαστήματα και από ποια πλευρά του ολοκληρώματος βρίσκεται κάθε κανόνας όταν η παράγωγος αυτή έχει σταθερό πρόσημο. Με αυτά τα εργαλεία υπολογίζεται, με φραγμένο σφάλμα, η τιμή που έμεινε εκκρεμής στο μάθημα για το θεμελιώδες θεώρημα του απειροστικού λογισμού.
Μαθησιακοί στόχοι
- Να οριστούν οι κανόνες του μέσου σημείου, των τραπεζίων και του Σίμπσον με ίσα υποδιαστήματα, και να αναγνωρίζεται ο καθένας ως το ακριβές ολοκλήρωμα ενός πολυωνύμου παρεμβολής.
- Να αποδειχθούν τα φράγματα του σφάλματος των τριών κανόνων με τις ακριβείς παραδοχές παραγωγισιμότητας, και να αναγνωρίζεται πότε δεν μπορούν να βελτιωθούν και τι συμβαίνει αν λείπουν.
- Να υπολογίζεται πόσα υποδιαστήματα εξασφαλίζουν ένα δοσμένο σφάλμα και να εξηγείται πώς μειώνεται το σφάλμα όταν διπλασιάζεται το πλήθος των υποδιαστημάτων.
- Να εγκλωβίζεται η τιμή ενός ολοκληρώματος χωρίς στοιχειώδη παράγουσα ανάμεσα σε δύο υπολογίσιμους αριθμούς, με το πρόσημο του σφάλματος και το φράγμα του.
Τρεις κανόνες και τα πολυώνυμά τους
Το μάθημα για το πρόβλημα του εμβαδού προανήγγειλε ότι τα αθροίσματα ορθογωνίων θα βελτιώνονταν ώστε να προσεγγίζουν ολοκληρώματα των οποίων οι παράγουσες δεν είναι γνωστές. Από το πόρισμα των αθροισμάτων Ρίμαν με ομοιόμορφες διαμερίσεις, του μαθήματος για το ολοκλήρωμα του Ρίμαν, τα αθροίσματα αυτά τείνουν στο ολοκλήρωμα κάθε ολοκληρώσιμης συνάρτησης, αλλά το πόρισμα δεν λέει με ποια ταχύτητα. Το προτεινόμενο πρόβλημα «Ένα φράγμα του σφάλματος για τις συναρτήσεις Λίπσιτς», του ίδιου μαθήματος, τη φράσσει: για την στο , για να εξασφαλιστεί με αυτό το φράγμα σφάλμα μικρότερο από χρειάζονταν υποδιαστήματα. Ο λόγος είναι ότι ένα ορθογώνιο σταθερού ύψους ακολουθεί άσχημα μια κεκλιμένη καμπύλη. Αν σε κάθε υποδιάστημα η συνάρτηση αντικατασταθεί από ένα πολυώνυμο που τη συνοδεύει καλύτερα (μια ευθεία ή μια παραβολή) και ολοκληρωθεί αυτό το πολυώνυμο, το σφάλμα μειώνεται πολύ πιο γρήγορα.
Έστω μια συνάρτηση ορισμένη στο , με , και ένας φυσικός. Το εύρος υποδιαστήματος είναι · οι κόμβοι είναι , για , και τα μέσα σημεία, , για . Ο κανόνας του μέσου σημείου και ο κανόνας των τραπεζίων είναι οι αριθμοί:
Αν ο είναι άρτιος, ο κανόνας του Σίμπσον ομαδοποιεί τα υποδιαστήματα ανά δύο:
Αν η είναι ολοκληρώσιμη στο , τα σφάλματα των κανόνων είναι , και · όταν συγκρίνονται διάφορες τιμές του , γράφουμε , και .
Ο κανόνας του μέσου σημείου είναι το άθροισμα Ρίμαν της ομοιόμορφης διαμέρισης με τα μέσα σημεία, και ο κανόνας των τραπεζίων είναι ο μέσος όρος των αθροισμάτων Ρίμαν με τα αριστερά άκρα και με τα δεξιά: . Στον κανόνα του Σίμπσον, τα βάρη των κόμβων είναι επί . Τα ονόματα των δύο πρώτων προέρχονται από τα πολυώνυμα που ολοκληρώνουν· ο τρίτος φέρει το όνομα του Τόμας Σίμπσον, την ιστορία του οποίου αφηγήθηκε η εισαγωγή της ενότητας.
Έστω μια συνάρτηση ορισμένη στο , με , και , , και όπως στον ορισμό. Τότε, για κάθε , ο όρος είναι το ολοκλήρωμα στο της σταθεράς , και ο όρος είναι το ολοκλήρωμα ενός πολυωνύμου βαθμού το πολύ ένα, του οποίου η γραφική παράσταση διέρχεται από τα σημεία της καμπύλης στα δύο άκρα. Αν ο είναι άρτιος, για κάθε , ο όρος του Σίμπσον είναι το ολοκλήρωμα στο ενός πολυωνύμου βαθμού το πολύ δύο, του οποίου η γραφική παράσταση διέρχεται από τα σημεία της καμπύλης στα , και . Το σχήμα δείχνει, με , τα ορθογώνια με το ύψος του μέσου σημείου, τα τραπέζια κάτω από τις χορδές και τις δύο παραβολές του Σίμπσον.
Απόδειξη
Από τον κανόνα του Μπάροου για συνεχείς συναρτήσεις, του μαθήματος για το θεμελιώδες θεώρημα του απειροστικού λογισμού, με την παράγουσα της σταθεράς, το ολοκλήρωμα της σταθεράς σε ένα υποδιάστημα εύρους είναι, αν , το εμβαδόν ενός ορθογωνίου.
Το πολυώνυμο που ακολουθεί παίρνει την τιμή στο και την στο . Από το πόρισμα της παραγώγου ενός πολυωνύμου και μιας ρητής συνάρτησης, του μαθήματος για τους κανόνες παραγώγισης, μια παράγουσά του είναι η , και ο κανόνας του Μπάροου για συνεχείς συναρτήσεις δίνει το ολοκλήρωμα, που είναι, αν οι δύο τιμές είναι θετικές, το εμβαδόν του τραπεζίου.
Έστω , ώστε και . Το πολυώνυμο που ακολουθεί παίρνει την τιμή στο , και στα και παίρνει την τιμή , δηλαδή και . Από τον κανόνα του Μπάροου για συνεχείς συναρτήσεις, το ολοκλήρωμα του στο είναι και εκείνο του είναι , με τις παράγουσες και .
Οι τρεις κανόνες συνδέονται: οι κόμβοι της διαμέρισης σε υποδιαστήματα είναι οι κόμβοι και τα μέσα σημεία της διαμέρισης σε υποδιαστήματα.
Έστω μια συνάρτηση ορισμένη στο , με , και ένας φυσικός. Τότε:
Αν επιπλέον η είναι ολοκληρώσιμη στο , τότε τα , και τείνουν στο .
Απόδειξη
Έστω , και εκείνα της διαμέρισης σε υποδιαστήματα. Η διαμέριση σε υποδιαστήματα έχει εύρος υποδιαστήματος , και οι κόμβοι της είναι, κατά σειρά, . Στο υποδιάστημα της διαμέρισης σε υποδιαστήματα, τα δύο τραπέζια πλάτους και ο όρος του Σίμπσον με εύρος υποδιαστήματος είναι οι εξής:
Αθροίζοντας ως προς , το πρώτο δίνει το μισό του συν το μισό του , και το δεύτερο το ένα τρίτο του συν τα δύο τρίτα του · λύνοντας την πρώτη ισότητα ως προς , προκύπτει η τελευταία.
Αν η είναι ολοκληρώσιμη, το πόρισμα των αθροισμάτων Ρίμαν με ομοιόμορφες διαμερίσεις, με οποιοδήποτε σημείο κάθε υποδιαστήματος, δίνει ότι τα αθροίσματα με τα μέσα σημεία, με τα αριστερά άκρα και με τα δεξιά τείνουν στο ολοκλήρωμα. Από το θεώρημα σύμφωνα με το οποίο τα θεωρήματα ορίων ισχύουν για τις ακολουθίες, του μαθήματος για τις ακολουθίες και το όριό τους, τείνουν σε αυτό επίσης ο μέσος όρος των δύο τελευταίων, , και ο συνδυασμός .
Οι τρεις κανόνες συγκλίνουν, λοιπόν, για κάθε ολοκληρώσιμη συνάρτηση. Το ερώτημα είναι με ποια ταχύτητα, και αυτό εξαρτάται από τις παραγώγους της συνάρτησης.
Φόρτωση του περιεχομένου…
Ολοκληρώθηκε
Συνδεθείτε για να αποθηκεύσετε την πρόοδό σας