Περίληψη
Η καταχώριση αυτή δεν είναι ένα ακόμη μάθημα, αλλά ο τελικός απολογισμός του κύκλου μαθημάτων: υπενθυμίζει τους επτά μαθησιακούς στόχους που έθεσε στην αρχή το πρόγραμμα σπουδών, δείχνει σε ένα μόνο σχήμα σε ποιον από αυτούς αντιστοιχίστηκε κάθε μάθημα κάθε ενότητας, εξηγεί πώς δουλεύτηκε κάθε στόχος σε όλη την έκταση των επτά ενοτήτων περιεχομένου, διακρίνει τους στόχους που έχουν δική τους ενότητα ή δική τους ομάδα ενοτήτων από τα νήματα που διατρέχουν περισσότερες και από εκείνους που διατρέχουν ολόκληρο τον κύκλο, διδάσκει πώς διαβάζεται η αυτοαξιολόγηση ανά στόχο, που συγκεντρώνει την πρώτη προσπάθεια των τελικών αξιολογήσεων, και επισημαίνει τι αφήνει ο κύκλος στον Λογισμό III και στους κύκλους των επιστημονικών κλάδων.
Μαθησιακοί στόχοι
- Να διατυπώνει τους επτά γενικούς στόχους του κύκλου μαθημάτων και να αναγνωρίζει σε ποιες ενότητες και σε ποια μαθήματα δουλεύτηκε ο καθένας.
- Να διακρίνει τους στόχους που έχουν δική τους ενότητα από εκείνους που διατρέχουν περισσότερες, όπως η πληρότητα, οι τεχνικές ολοκλήρωσης και η προσέγγιση με φράγμα του σφάλματος, και από εκείνους που διατρέχουν ολόκληρο τον κύκλο, τον παραγωγικό συλλογισμό και τη μέτρηση μαζί με την επικοινωνία, και να εξηγεί πώς ασκούνται αυτοί οι τελευταίοι.
- Να εξηγεί πώς το αξίωμα πληρότητας και ο ορισμός του ολοκληρώματος μέσω αθροισμάτων στηρίζουν, διαμέσου μιας και της αυτής μετάβασης στο όριο, όσα γνωρίζει ο κύκλος για τις παράγουσες, για τις μετρήσεις, για τη σύγκλιση και για την προσέγγιση, και τι αφήνει ο κύκλος στον Λογισμό III και στους κύκλους των επιστημονικών κλάδων.
- Να αποφασίζει, με βάση την αυτοαξιολόγηση ανά στόχο, το σχήμα και τις προκλήσεις κάθε σύνθεσης, ποιες ενότητες και ποια μαθήματα καλό είναι να επαναλάβει πριν περάσει στον Λογισμό III.
Τι έθεσε ως σκοπό ο κύκλος μαθημάτων
Από τα τρία αρχαία προβλήματα που οδήγησαν στον λογισμό, την ταχύτητα ενός κινητού σε μια στιγμή, την κλίση της εφαπτομένης σε μια καμπύλη και το εμβαδόν ενός καμπυλόγραμμου σχήματος, ο Λογισμός I έλυσε τα δύο πρώτα με την παράγωγο· αυτός ο κύκλος πήρε το τρίτο. Το εμβαδόν ενός καμπυλόγραμμου σχήματος δεν προκύπτει αθροίζοντας ένα πεπερασμένο πλήθος ευθύγραμμων τεμαχίων, αλλά ως εκείνο που πλησιάζουν αθροίσματα ορθογωνίων όλο και λεπτότερα, και για να γίνει ακριβής αυτή η ιδέα χρειάστηκαν ένας ορισμός του ολοκληρώματος μέσω αθροισμάτων και μια θεωρία των ακολουθιών. Ο κύκλος γεννήθηκε έτσι με έναν γενικό σκοπό: να οικοδομήσει τον ολοκληρωτικό λογισμό των συναρτήσεων μιας πραγματικής μεταβλητής πάνω στο αξίωμα πληρότητας και στον ορισμό του ολοκληρώματος μέσω αθροισμάτων, και να συναγάγει από αυτά, με πλήρεις αποδείξεις, πώς βρίσκονται οι παράγουσες και υπολογίζονται τα ολοκληρώματα, ποια μεγέθη μετρούν, πότε συγκλίνουν τα γενικευμένα ολοκληρώματα και οι σειρές, και πώς μια συνάρτηση προσεγγίζεται από τα πολυώνυμα Τέιλορ της και αναπαρίσταται με μια δυναμοσειρά. Το μάθημα για το πρόγραμμα σπουδών ανέπτυξε αυτόν τον σκοπό σε επτά γενικούς μαθησιακούς στόχους, τους οποίους αξίζει να έχουμε μπροστά μας με την αρίθμηση με την οποία τους αναφέρει το σχήμα:
- Να αποδεικνύει με ρητό παραγωγικό συλλογισμό: να γράφει ως προτάσεις με ποσοδείκτες τους ορισμούς του ορίου ακολουθίας, της ολοκληρωσιμότητας και της ομοιόμορφης σύγκλισης, και να τους αρνείται· να συνάγει από το αξίωμα πληρότητας τα θεωρήματα ύπαρξης· να δείχνει με αντιπαραδείγματα ότι μια παραδοχή δεν μπορεί να παραλειφθεί· και να διακρίνει τι ορίζεται, τι αποδεικνύεται και τι αναφέρεται ως γεγονός μεταγενέστερων κύκλων.
- Να βρίσκει παράγουσες με τις τεχνικές τους, δηλώνοντας το διάστημα στο οποίο ισχύει η καθεμιά, και να υπολογίζει ολοκληρώματα χωρίς στοιχειώδη παράγουσα με τις συμμετρίες, τα ολοκληρώματα του Γουόλις, την παραγώγιση ως προς μια παράμετρο, το ολοκλήρωμα του Γκάους και τη συνάρτηση γάμμα.
- Να υπολογίζει όρια ακολουθιών και να αποφαίνεται για τη σύγκλισή τους, να μελετά τις αναδρομικές ακολουθίες και την επανάληψη μιας συστολής, και να αποδεικνύει από το αξίωμα πληρότητας τα θεωρήματα Μπολτσάνο-Βάιερστρας και Χάινε-Κάντορ και το θεμελιώδες θεώρημα της άλγεβρας.
- Να ορίζει το ολοκλήρωμα του Ρίμαν με τα αθροίσματα Νταρμπού, να αποδεικνύει την ολοκληρωσιμότητα των μονότονων και των συνεχών συναρτήσεων, τις ιδιότητες του ολοκληρώματος και το θεμελιώδες θεώρημα του απειροστικού λογισμού, και να υπολογίζει με αυτά ολοκληρώματα και όρια αθροισμάτων.
- Να αποφαίνεται για τη σύγκλιση γενικευμένων ολοκληρωμάτων και αριθμητικών σειρών με τα κριτήριά τους, να διακρίνει την απόλυτη σύγκλιση από την υπό συνθήκη και την κατά σημείο από την ομοιόμορφη, και να βρίσκει την ακτίνα και το διάστημα σύγκλισης μιας δυναμοσειράς.
- Να προσεγγίζει συναρτήσεις με το πολυώνυμο και τη σειρά Τέιλορ, και να προσεγγίζει ολοκληρώματα, αθροίσματα σειρών, ρίζες και σταθερές με τους αριθμητικούς κανόνες, τα υπόλοιπα, την επανάληψη μιας συστολής και τον τύπο του Στέρλινγκ, φράσσοντας σε κάθε περίπτωση το σφάλμα και επιλέγοντας εκ των προτέρων την τάξη, το πλήθος των όρων ή το πλήθος των υποδιαστημάτων.
- Να διατυπώνει με το ολοκλήρωμα τη μέτρηση του εμβαδού, του όγκου, του μήκους τόξου, της καμπυλότητας και της μέσης τιμής με αφετηρία τις απαιτήσεις που πρέπει να πληροί κάθε μέτρο, και να κοινοποιεί γραπτώς διατυπώσεις, υπολογισμούς και αποδείξεις με πλήρη επιχειρηματολογία και έλεγχο της αληθοφάνειας.
Κάθε μάθημα του κύκλου δήλωσε, επιπλέον, τους δικούς του ειδικούς στόχους. Τα μαθήματα δεν λένε ποιον γενικό στόχο υπηρετεί καθένας από αυτούς· η αντιστοιχία αυτή είναι μια ανάγνωση που γίνεται απ’ έξω, με την ίδια μέθοδο όπως στους άλλους κύκλους μαθημάτων του ιστότοπου. Κάθε ειδικός στόχος αντιστοιχίζεται σε έναν κύριο γενικό στόχο και, αν τους αγγίζει, σε άλλους δευτερεύοντες· καθένας μετρά ολόκληρος στον κύριο και κατά το ήμισυ σε κάθε δευτερεύοντα, και το μάθημα συνδέεται ως κύριο με τον γενικό στόχο που συγκεντρώνει το μεγαλύτερο βάρος και ως δευτερεύον με όσους από τους υπόλοιπους λαμβάνουν κάποιο. Αν δύο στόχοι ισοβαθμούν, αποφασίζει εκείνος με τον μικρότερο αριθμό. Οι στόχοι των εισαγωγών που απλώς περιγράφουν τη διαδρομή της ενότητας, την ιστορία της ή τη θέση της σε άλλους κύκλους δεν έχουν κύριο στόχο και μετρούν το πολύ κατά το ήμισυ σε κάποιον δευτερεύοντα. Οι συνθέσεις ακολουθούν ένα κριτήριο κοινό σε όλους τους κύκλους μαθηματικών του ιστότοπου: κύριος στόχος τους είναι ο στόχος 1, επειδή ο πυρήνας τους ανασυνθέτει την αποδεικτική αλυσίδα της ενότητας. Σε αυτόν τον κύκλο ο κανόνας δεν δέχεται εξαιρέσεις, δίνει όμως ένα αποτέλεσμα που αξίζει να επισημανθεί: τρία μαθήματα που δεν ανήκουν στην ενότητα των παραγουσών, το μάθημα για τις τεχνικές για ορισμένα ολοκληρώματα, στην ενότητα 3, και τα μαθήματα για την παραγώγιση κάτω από το σύμβολο του ολοκληρώματος και για το ολοκλήρωμα του Γκάους, στην ενότητα 5, έχουν ως κύριο τον στόχο 2, επειδή οι περισσότεροι από τους στόχους τους είναι τεχνικές για τον υπολογισμό ολοκληρωμάτων των οποίων η ολοκληρωτέα συνάρτηση δεν έχει στοιχειώδη παράγουσα. Αν αυτό ισχύει, ολόκληρος ο κύκλος παίρνει τη μορφή μιας ραχοκοκαλιάς: το κεφάλι είναι ο γενικός σκοπός· η στήλη, η σειρά των ενοτήτων, καθεμιά με το κομμάτι της· κάθε μάθημα είναι ένας κόμβος αυτού του κομματιού, συνδεδεμένος με τον κύριο στόχο του, και οι επτά στόχοι αιωρούνται γύρω από τη στήλη, στηριγμένοι στα μαθήματα που τους τροφοδοτούν.
Φόρτωση του περιεχομένου…
Ολοκληρώθηκε
Συνδεθείτε για να αποθηκεύσετε την πρόοδό σας