Μετάβαση στο περιεχόμενο
Topos Uranos

Ιδιότητες του ορισμένου ολοκληρώματος

Περίληψη

Αυτό το μάθημα αποδεικνύει τις ιδιότητες του ολοκληρώματος που χρησιμοποιούνται σε κάθε υπολογισμό με αυτό. Το ολοκλήρωμα είναι γραμμικό, επειδή τα αθροίσματα Ρίμαν είναι γραμμικά και το θεώρημα του Νταρμπού περνά στο όριο· έτσι, το ολοκλήρωμα της x2x^2 υπολογίζεται σε οποιοδήποτε διάστημα. Είναι προσθετικό ως προς το διάστημα: μια συνάρτηση είναι ολοκληρώσιμη σε ένα διάστημα αν και μόνο αν είναι ολοκληρώσιμη στα δύο κομμάτια που αφήνει ένα εσωτερικό σημείο, και τα ολοκληρώματα προστίθενται· με τις συμβάσεις για ίσα ή αντεστραμμένα όρια, η προσθετικότητα ισχύει για τρία σημεία σε οποιαδήποτε σειρά. Είναι μονότονο: αν μια συνάρτηση δεν υπερβαίνει μια άλλη, ούτε το ολοκλήρωμά της υπερβαίνει το δικό της, και από αυτό προκύπτουν τα φράγματα του ολοκληρώματος μέσω του ελαχίστου και του μεγίστου, καθώς και η ανισότητα ανάμεσα στην απόλυτη τιμή του ολοκληρώματος και στο ολοκλήρωμα της απόλυτης τιμής. Με αυτές τις δύο ιδιότητες, το εμβαδόν κάτω από μια γραφική παράσταση ικανοποιεί τις τρεις απαιτήσεις του μαθήματος για το πρόβλημα του εμβαδού. Με το θεώρημα της σύνθεσης του μαθήματος που προηγείται, το γινόμενο, το μέγιστο και το ελάχιστο δύο ολοκληρώσιμων συναρτήσεων είναι ολοκληρώσιμα, και το ολοκλήρωμα του γινομένου ικανοποιεί την ανισότητα Κωσί-Σβαρτς. Τέλος, αποδεικνύει το πρώτο θεώρημα μέσης τιμής, στη μορφή του με μη αρνητικό βάρος, και το δεύτερο, για μια μονότονη συνάρτηση επί μια ολοκληρώσιμη, με μια άθροιση κατά μέρη πάνω σε μια διαμέριση και τη συνέχεια του ολοκληρώματος ως προς το άνω όριό του, χωρίς το θεμελιώδες θεώρημα του απειροστικού λογισμού.

Μαθησιακοί στόχοι

  1. Να αποδεικνύονται η γραμμικότητα, η προσθετικότητα ως προς το διάστημα και η μονοτονία του ολοκληρώματος, και να χρησιμοποιούνται οι συμβάσεις για ίσα ή αντεστραμμένα όρια.
  2. Να φράσσονται ολοκληρώματα χωρίς να υπολογιστούν, με τη μονοτονία, την απόλυτη τιμή και την ανισότητα Κωσί-Σβαρτς.
  3. Να αποδεικνύεται ότι το γινόμενο, το μέγιστο και το ελάχιστο δύο ολοκληρώσιμων συναρτήσεων είναι ολοκληρώσιμα, και ότι το ολοκλήρωμα με μεταβλητό άνω όριο είναι συνάρτηση Λίπσιτς.
  4. Να αποδεικνύονται το πρώτο και το δεύτερο θεώρημα μέσης τιμής για ολοκληρώματα, και να αναγνωρίζεται με παραδείγματα ποιες παραδοχές δεν μπορούν να παραλειφθούν.

Γραμμικότητα

Το μάθημα για το ολοκλήρωμα του Ρίμαν όρισε το ολοκλήρωμα μιας φραγμένης συνάρτησης στο [a,b]\icc{a}{b} μέσω των κάτω και των άνω αθροισμάτων της, και απέδειξε το θεώρημα του Νταρμπού: μια φραγμένη συνάρτηση είναι ολοκληρώσιμη αν και μόνο αν τα αθροίσματα Ρίμαν της R(f,P,ξ)=∑k=1nf(ξk) ΔxkR(f, P, \xi) = \sum_{k=1}^{n} f(\xi_k) \, \Delta x_k τείνουν σε έναν αριθμό όταν το πλάτος τείνει στο 00, και αυτός ο αριθμός είναι το ολοκλήρωμά της. Το μάθημα για τις ολοκληρώσιμες συναρτήσεις έδειξε ποιες συναρτήσεις είναι ολοκληρώσιμες. Τα αθροίσματα Ρίμαν προστίθενται όρο προς όρο, και το θεώρημα του Νταρμπού μεταφέρει αυτή την ιδιότητα στο ολοκλήρωμα.

ΘεώρημαΓραμμικότητα του ολοκληρώματος

Έστω ff και gg ολοκληρώσιμες συναρτήσεις στο [a,b]\icc{a}{b} και cc ένας πραγματικός αριθμός. Τότε οι f+gf + g και cfcf είναι ολοκληρώσιμες στο [a,b]\icc{a}{b}, και:

∫ab(f+g)=∫abf+∫abg,∫abcf=c∫abf\int_a^b (f + g) = \int_a^b f + \int_a^b g, \qquad \int_a^b cf = c \int_a^b f

Για κάθε διαμέριση και κάθε επιλογή ενδιάμεσων σημείων, το άθροισμα Ρίμαν της f+gf + g είναι το άθροισμα εκείνων της ff και της gg, και εκείνο της cfcf είναι cc φορές εκείνο της ff.

Απόδειξη

  1. ∣R(f+g,P,ξ)−(I+J)∣≤∣R(f,P,ξ)−I∣+∣R(g,P,ξ)−J∣<ε2+ε2=ε\abs{R(f + g, P, \xi) - (I + J)} \leq \abs{R(f, P, \xi) - I} + \abs{R(g, P, \xi) - J} < \frac{\varepsilon}{2} + \frac{\varepsilon}{2} = \resaltar{\varepsilon}

    Έστω II και JJ τα ολοκληρώματα της ff και της gg, και έστω ε>0\varepsilon > 0. Από το θεώρημα του Νταρμπού, του μαθήματος για το ολοκλήρωμα του Ρίμαν, με την πρόκληση ε2\frac{\varepsilon}{2}, υπάρχει μια απόκριση δ1\delta_1 για την ff και μια δ2\delta_2 για την gg· έστω δ=min⁡(δ1,δ2)\delta = \min(\delta_1, \delta_2), που εξαρτάται μόνο από το ε\varepsilon. Για κάθε διαμέριση PP με ∥P∥<δ\norma{P} < \delta και κάθε επιλογή ξ\xi, από το θεώρημα των ιδιοτήτων του αθροίσματος, του μαθήματος για τα αθροίσματα, τις προόδους και την επαγωγή, και την τριγωνική ανισότητα:

  2. ∫ab(f+g)=I+J\resaltar{\int_a^b (f + g) = I + J}

    Αν ∣f(x)∣≤B1\abs{f(x)} \leq B_1 και ∣g(x)∣≤B2\abs{g(x)} \leq B_2 στο [a,b]\icc{a}{b}, τότε ∣f(x)+g(x)∣≤B1+B2\abs{f(x) + g(x)} \leq B_1 + B_2, και η f+gf + g είναι φραγμένη. Από την αντίστροφη συνεπαγωγή του θεωρήματος του Νταρμπού, η f+gf + g είναι ολοκληρώσιμη, και το ολοκλήρωμά της είναι το όριο I+JI + J.

  3. ∥P∥<δ→∣R(cf,P,ξ)−cI∣=∣c∣ ∣R(f,P,ξ)−I∣≤∣c∣ ε∣c∣+1<ε\norma{P} < \delta \rightarrow \abs{R(cf, P, \xi) - cI} = \abs{c} \, \abs{R(f, P, \xi) - I} \leq \frac{\abs{c} \, \varepsilon}{\abs{c} + 1} < \resaltar{\varepsilon}

    Για την cfcf, έστω δ\delta η απόκριση του θεωρήματος του Νταρμπού για την ff στην πρόκληση ε∣c∣+1\frac{\varepsilon}{\abs{c} + 1}, που είναι θετική ακόμη κι αν c=0c = 0. Η συνάρτηση cfcf φράσσεται από το ∣c∣B1\abs{c} B_1, και η αντίστροφη συνεπαγωγή του θεωρήματος του Νταρμπού δίνει το συμπέρασμα.

Με c=−1c = -1 και το άθροισμα, η διαφορά δύο ολοκληρώσιμων συναρτήσεων είναι ολοκληρώσιμη, με ∫ab(f−g)=∫abf−∫abg\int_a^b (f - g) = \int_a^b f - \int_a^b g· με επαγωγή, το ίδιο ισχύει για έναν συνδυασμό οποιουδήποτε πλήθους ολοκληρώσιμων συναρτήσεων με πραγματικούς συντελεστές. Το ολοκλήρωμα ενός γινομένου, αντίθετα, δεν είναι το γινόμενο των ολοκληρωμάτων: με f(x)=g(x)=xf(x) = g(x) = x στο [0,1]\icc{0}{1}, η πρόταση των τριών ολοκληρωμάτων από τον ορισμό, του μαθήματος για το ολοκλήρωμα του Ρίμαν, δίνει ∫01x2 dx=13\int_0^1 x^2 \, \mathrm{d}x = \frac{1}{3}, ενώ (∫01x dx)2=14\left(\int_0^1 x \, \mathrm{d}x\right)^2 = \frac{1}{4}. Αυτή η πρόταση υπολόγισε το ολοκλήρωμα της x2x^2 μόνο στα διαστήματα [0,b]\icc{0}{b}· με τα αθροίσματα Ρίμαν ομοιόμορφων διαμερίσεων ισχύει σε όλα.

ΠρότασηΤο ολοκλήρωμα της x2x^2 σε οποιοδήποτε διάστημα

Για κάθε ζεύγος αριθμών a<ba < b, η συνάρτηση x2x^2 είναι ολοκληρώσιμη στο [a,b]\icc{a}{b}, και:

∫abx2 dx=b3−a33\int_a^b x^2 \, \mathrm{d}x = \frac{b^3 - a^3}{3}

Αναπτύσσεται το τετράγωνο κάθε σημείου της ομοιόμορφης διαμέρισης και προστίθενται τρία γνωστά αθροίσματα.

Απόδειξη

  1. h∑k=1n(a+kh)2=h (na2+2ah⋅n(n+1)2+h2⋅n(n+1)(2n+1)6)h \sum_{k=1}^{n} (a + kh)^2 = h \, \left(n a^2 + 2ah \cdot \frac{n(n + 1)}{2} + h^2 \cdot \frac{n(n + 1)(2n + 1)}{6}\right)

    Η συνάρτηση x2x^2 είναι συνεχής στο [a,b]\icc{a}{b}, από το πόρισμα των γνωστών συνεχών συναρτήσεων, του μαθήματος για το όριο και τη συνέχεια, και είναι ολοκληρώσιμη από το θεώρημα σύμφωνα με το οποίο οι συνεχείς συναρτήσεις είναι ολοκληρώσιμες, του μαθήματος για τις ολοκληρώσιμες συναρτήσεις. Έστω h=b−anh = \frac{b - a}{n}. Από τις ιδιότητες του αθροίσματος, την πρόταση του αθροίσματος μιας αριθμητικής προόδου και την πρόταση του αθροίσματος των τετραγώνων, με συναγωγή, του μαθήματος για τα αθροίσματα, το άθροισμα Ρίμαν με τα δεξιά άκρα είναι το ακόλουθο.

  2. (b−a)a2+a (b−a)2⋅n+1n+(b−a)36⋅(n+1)(2n+1)n2→(b−a)(a2+a (b−a)+(b−a)23)=b3−a33(b - a) a^2 + a \, (b - a)^2 \cdot \frac{n + 1}{n} + \frac{(b - a)^3}{6} \cdot \frac{(n + 1)(2n + 1)}{n^2} \to (b - a) \left(a^2 + a \, (b - a) + \frac{(b - a)^2}{3}\right) = \resaltar{\frac{b^3 - a^3}{3}}

    Με nh=b−anh = b - a, η παράσταση γράφεται με πηλίκα του nn που τείνουν στο 11 και στο 22, από την πρόταση για τις δυνάμεις του αντιστρόφου, του μαθήματος για τις ακολουθίες και το όριό τους, και την άλγεβρα των ορίων. Το πόρισμα των αθροισμάτων Ρίμαν με ομοιόμορφες διαμερίσεις, του μαθήματος για το ολοκλήρωμα του Ρίμαν, λέει ότι το όριο είναι το ολοκλήρωμα.

Από τη γραμμικότητα, το ολοκλήρωμα κάθε πολυωνύμου βαθμού το πολύ 22 υπολογίζεται: για παράδειγμα, ∫−12(3x2−2x+1) dx=3⋅8+13−2⋅4−12+3=9\int_{-1}^{2} \left(3x^2 - 2x + 1\right) \, \mathrm{d}x = 3 \cdot \frac{8 + 1}{3} - 2 \cdot \frac{4 - 1}{2} + 3 = 9.