Μετάβαση στο περιεχόμενο
Topos Uranos
Ελληνικά

Η δομή του εγγράφου: σύνθεση και προκλήσεις

Περίληψη

Το μάθημα αυτό κλείνει την τρίτη ενότητα του μαθήματος, που είναι αφιερωμένη στη δομή του εγγράφου. Ανασυνθέτει την αλυσίδα αποφάσεων και μηχανισμών που οδηγεί από την κλάση του εγγράφου στο δικό μας προοίμιο, δείχνοντας σε κάθε κρίκο ποια αρχή χρησιμοποιείται και σε ποιο μάθημα θεμελιώνεται· τοποθετεί όσα επιτεύχθηκαν απέναντι στο σχέδιο του μαθήματος και διευκρινίζει ποια ζητήματα, μόλις προαναγγελμένα, μένουν για τις επόμενες ενότητες· επαναλαμβάνει στην τελική αξιολόγηση τις δεξιότητες της αρχικής· και τελειώνει με έξι προκλήσεις, δυσκολότερες από τα προβλήματα των μαθημάτων, που απαιτούν να συνδυαστούν πολλά από αυτά για να σχεδιαστεί μια διατριβή με βάση τους κανονισμούς της, να προβλεφθούν η αρίθμηση και οι παραπομπές ενός βιβλίου και να διαγνωστούν χωρισμένα έγγραφα που αποτυγχάνουν ή που ψεύδονται.

Μαθησιακοί στόχοι

  1. Να ανασυντίθεται η σειρά των αποφάσεων και των μηχανισμών της ενότητας, με αναγνώριση της αρχής στην οποία στηρίζεται καθένας.
  2. Να εξηγείται πώς η αρίθμηση, ο πίνακας περιεχομένων, οι παραπομπές και η μερική μεταγλώττιση εξαρτώνται από τα βοηθητικά αρχεία.
  3. Να διακρίνεται ό,τι θεμελίωσε η ενότητα από ό,τι μόνο προανήγγειλε και θα αναπτύξουν οι επόμενες ενότητες.
  4. Να διαγιγνώσκονται έγγραφα χωρισμένα σε πολλά αρχεία που αποτυγχάνουν ή που μεταγλωττίζονται με ψευδείς αριθμούς, με τις διορθώσεις στη σωστή σειρά.
  5. Να σχεδιάζονται η κλάση, η σελίδα, τα μέρη, οι παραπομπές και τα αρχεία μιας διατριβής με βάση τους κανονισμούς που πρέπει να τηρεί.

Όσα πέτυχε η ενότητα

Η ενότητα έθεσε ως σκοπό να δώσει στο έγγραφο μια αρχιτεκτονική της οποίας οι αριθμοί, ο πίνακας περιεχομένων και οι παραπομπές μένουν αληθινά μέσα από όλες τις αλλαγές του. Ο σκοπός εκπληρώθηκε στηριγμένος σε όσα η εισαγωγή δήλωσε γνωστά από τις προηγούμενες ενότητες: τα περάσματα της μεταγλώττισης, τη διαίρεση ανάμεσα στο προοίμιο και στο σώμα, και τη λογική σήμανση. Έτσι, ο δρόμος που διανύθηκε μπορεί να διαβαστεί ως μία αλυσίδα σε πέντε τμήματα.

Κλάσεις εγγράφου και σελίδα

Το μάθημα για τις κλάσεις εγγράφου και τη σελίδα θεμελίωσε ότι η κλάση αποφασίζει ποιες διαιρέσεις υπάρχουν, τι κάνει η \maketitle, αν υπάρχει περίληψη και αν οι άρτιες σελίδες διακρίνονται από τις περιττές· από αυτό συνήγαγε ένα κριτήριο για την επιλογή ανάμεσα σε article, report και book ανάλογα με τη δομή και την εκτύπωση, και παρουσίασε τις κλάσεις του KOMA-Script, με την επιλογή es-noquoting που απαιτεί ο συνδυασμός τους με τα ισπανικά στην έκδοση του TeX Live αυτών των παραδειγμάτων. Διέτρεξε τις επιλογές της κλάσης, εξήγησε γιατί τα περιθώρια εξαρτώνται από το μήκος της γραμμής και πώς ορίζονται με το geometry, και τελείωσε με τα στυλ σελίδας, που ορισμένες εντολές της κλάσης επιβάλλουν με δική τους πρωτοβουλία.

Ενότητες, πίνακας περιεχομένων και παραρτήματα

Το μάθημα για τις ενότητες, τον πίνακα περιεχομένων και τα παραρτήματα στοιχειοθέτησε τα στοιχεία του τίτλου και την περίληψη, διέταξε τα επίπεδα διαίρεσης και θεμελίωσε ότι δύο ανεξάρτητοι μετρητές, ο secnumdepth και ο tocdepth, αποφασίζουν τι αριθμείται και τι μπαίνει στον πίνακα περιεχομένων. Εξήγησε ότι ο πίνακας περιεχομένων στοιχειοθετείται με ό,τι σημείωσε το προηγούμενο πέρασμα, χωρίς προειδοποίηση όταν μένει ξεπερασμένος· ότι η \appendix αλλάζει την αρίθμηση όσων ακολουθούν· και ότι ένα βιβλίο έχει τρία μέρη, με δύο αριθμήσεις σελίδων, των οποίων η σειρά δεν είναι αδιάφορη.

Διασταυρούμενες παραπομπές

Το μάθημα για τις διασταυρούμενες παραπομπές θεμελίωσε την αρχή από την οποία εξαρτάται κάθε παραπομπή: μια ετικέτα καταγράφει τον τελευταίο αριθμό που αποδόθηκε πριν από αυτήν, μέσα στο περιβάλλον της. Από αυτήν συνήγαγε πού μπαίνει η ετικέτα σε κάθε στοιχείο, γιατί μια ετικέτα πριν από τη λεζάντα ενός σχήματος παραπέμπει στην ενότητα και γιατί μια ενότητα χωρίς αριθμό δεν έχει δικό της αριθμό στον οποίο να παραπέμψει κανείς. Έδειξε ότι, μετά από μια αλλαγή, μία μόνο μεταγλώττιση τυπώνει τους προηγούμενους αριθμούς με κάθε εμφάνιση ορθότητας, και παρουσίασε το hyperref, που πρέπει να φορτώνεται στο τέλος των πακέτων, και το cleveref, που μπαίνει μετά από αυτό και που, χωρίς ελληνικά ονόματα, γράφει τα αγγλικά ώσπου να τα ορίσει η \crefname.

Μεγάλα έγγραφα

Το μάθημα για τα μεγάλα έγγραφα μοίρασε ένα έγγραφο σε ένα κεντρικό αρχείο και σε κομμάτια χωρίς προοίμιο. Διέκρινε την \input, μια κατά γράμμα αντικατάσταση, από την \include, που ανοίγει σελίδα, γράφει δικό της βοηθητικό αρχείο και δέχεται την \includeonly, της οποίας η αρίθμηση εξαρτάται από τα βοηθητικά αρχεία μιας προηγούμενης πλήρους μεταγλώττισης. Θεμελίωσε ότι οι διαδρομές γράφονται από τον φάκελο του κεντρικού αρχείου, ότι στο Texmaker δηλώνεται το κύριο έγγραφο, και διέτρεξε τα σφάλματα που είναι ίδια των χωρισμένων εγγράφων, ανάμεσά τους δύο σιωπηλά: το κομμάτι που δεν βρίσκεται με την \include και το κομμάτι με προοίμιο, του οποίου το \end{document} τερματίζει τη διατριβή.

Μακροεντολές και το δικό μας προοίμιο

Το μάθημα για τις μακροεντολές και το δικό μας προοίμιο έκανε μέθοδο τη λογική σήμανση: η \newcommand με ορίσματα και με ένα προαιρετικό, η προστασία που εμποδίζει να ξαναοριστεί ένα κατειλημμένο όνομα, το κενό που χάνεται μετά από μια εντολή χωρίς ορίσματα, η \NewDocumentCommand, τα δικά μας περιβάλλοντα, των οποίων τα ορίσματα υπάρχουν μόνο στο άνοιγμα, και το προοίμιο μεταφερμένο σε ένα αρχείο ή σε ένα πακέτο, που δεν πρέπει να επιβάλλει την κλάση, τη γλώσσα ούτε τη θέση του hyperref.

Το σχήμα που ακολουθεί ενώνει τα πέντε τμήματα σε μία αλυσίδα. Κάθε κόμβος της στήλης είναι μια απόφαση ή ένας μηχανισμός, αριθμημένος κατά τη σειρά με την οποία στηρίζονται ο ένας στον άλλον και ενωμένος με ένα τόξο με τους προηγούμενους κρίκους που χρησιμοποιεί· γύρω τους αιωρούνται τα στηρίγματα, δηλαδή οι αρχές στις οποίες η αλυσίδα καταφεύγει ξανά και ξανά, καθένα ενωμένο με συνεχή γραμμή με τους κρίκους που στηρίζονται σε αυτό και με διακεκομμένη με τον κρίκο όπου θεμελιώνεται, εκτός από όσα θεμελιώθηκαν σε προηγούμενες ενότητες, που σχεδιάζονται ως δακτύλιοι. Πατώντας ένα στήριγμα τονίζονται όλοι οι κρίκοι που το χρησιμοποιούν, και κάθε κρίκος παραπέμπει στο μάθημα όπου μελετάται.

Στηρίγματα της αλυσίδας

  • AΠεράσματα. Η μηχανή σημειώνει στα βοηθητικά αρχεία τους αριθμούς, τους τίτλους και τις σελίδες σε ένα πέρασμα, και τα χρησιμοποιεί στο επόμενο. Θεμελιώνεται στην πρώτη ενότητα. Γίνεται δεκτό χωρίς απόδειξη σε αυτή την ενότητα.
  • BΠροοίμιο και σώμα. Το προοίμιο ρυθμίζει και φορτώνει τα πακέτα, και το σώμα στοιχειοθετεί· ό,τι μόνο ορίζει ή αποθηκεύει μπορεί να μπει και στα δύο. Θεμελιώνεται στην πρώτη ενότητα. Γίνεται δεκτό χωρίς απόδειξη σε αυτή την ενότητα.
  • CΠεριεχόμενο και μορφή. Ο συγγραφέας δηλώνει τι είναι το καθετί, και μια απόφαση που παίρνεται σε άλλο σημείο ορίζει πώς φαίνεται. Θεμελιώνεται στις προηγούμενες ενότητες. Γίνεται δεκτό χωρίς απόδειξη σε αυτή την ενότητα.
  • DΗ κλάση αποφασίζει. Η κλάση του εγγράφου αποφασίζει ποιες διαιρέσεις υπάρχουν, τι στοιχειοθετεί ο τίτλος, αν υπάρχει περίληψη, πώς μοιράζονται οι σελίδες και ποιο στυλ επιβάλλουν οι εντολές της. Θεμελιώνεται στον κρίκο: 1. Τρεις τυπικές κλάσεις.
  • EΤι καταγράφει μια ετικέτα. Μια ετικέτα καταγράφει τον τελευταίο αριθμό που αποδόθηκε πριν από αυτήν, μέσα στο περιβάλλον της, χωρίς να ξέρει σε τι είναι προσαρτημένη. Θεμελιώνεται στον κρίκο: 11. Ετικέτες και παραπομπές.
  • FΣειρά φόρτωσης. Τα πακέτα φορτώνονται με τη σειρά που διαβάζονται, και ένα μεταγενέστερο μπορεί να αναιρέσει ό,τι έκανε ένα προηγούμενο: το hyperref μπαίνει στο τέλος, και το cleveref μετά από αυτό. Θεμελιώνεται στον κρίκο: 13. Σύνδεσμοι.
  • GΤο κεντρικό αρχείο. Μεταγλωττίζεται πάντα το κεντρικό αρχείο· τα κομμάτια είναι τμήματα του σώματός του, χωρίς προοίμιο, και οι διαδρομές τους γράφονται από τον φάκελο του κεντρικού. Θεμελιώνεται στον κρίκο: 16. Η εντολή include.

  1. Τμήμα 1 Κλάσεις εγγράφου και σελίδα

    • Να επιλέγεται η κλάση με βάση τη δομή και την εκτύπωση του εγγράφου.
    • Να δηλώνονται οι επιλογές της κλάσης και να προβλέπεται το αποτέλεσμά τους.
    • Να ορίζονται τα περιθώρια με το geometry χωρίς υπερβολικό μάκρεμα της γραμμής.
    • Να προβλέπονται και να αλλάζουν τα στυλ σελίδας, οι κεφαλίδες και τα υποσέλιδα.

    1. Τρεις τυπικές κλάσεις. Η article δεν έχει κεφάλαια· η report τα έχει, με τίτλο και περίληψη σε δικές τους σελίδες· η book τυπώνει σε δύο όψεις και δεν έχει περίληψη.

      Στηρίζεται σε: B (Προοίμιο και σώμα). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Κλάσεις εγγράφου και σελίδα.

    2. KOMA-Script. Οι scrartcl, scrreprt και scrbook αντιστοιχούν στις τυπικές με ευρωπαϊκές αποφάσεις· με το babel στα ισπανικά απαιτούν, σε αυτή την έκδοση, την επιλογή es-noquoting.

      Χρησιμοποιεί: 1. Τρεις τυπικές κλάσεις. Στηρίζεται σε: C (Περιεχόμενο και μορφή). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Κλάσεις εγγράφου και σελίδα.

    3. Επιλογές της κλάσης. Το χαρτί, το μέγεθος των γραμμάτων, η μία ή οι δύο όψεις, η σελίδα τίτλου, η αρχή των κεφαλαίων και το πρόχειρο δηλώνονται στην πρώτη γραμμή.

      Χρησιμοποιεί: 1. Τρεις τυπικές κλάσεις. Στηρίζεται σε: D (Η κλάση αποφασίζει). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Κλάσεις εγγράφου και σελίδα.

    4. Περιθώρια. Το geometry υπολογίζει τη σελίδα από λίγες διαστάσεις· το πλάτος του πλαισίου κειμένου ορίζει το μήκος της γραμμής, που είναι αυτό που υφίσταται ο αναγνώστης.

      Χρησιμοποιεί: 3. Επιλογές της κλάσης. Στηρίζεται σε: B (Προοίμιο και σώμα). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Κλάσεις εγγράφου και σελίδα.

    5. Στυλ σελίδας. Το στυλ αποφασίζει τις κεφαλίδες και τα υποσέλιδα· οι \maketitle και \chapter επιβάλλουν στη σελίδα τους το στυλ plain, και τα fancyhdr ή scrlayer-scrpage συνθέτουν δικά μας στυλ.

      Χρησιμοποιεί: 1. Τρεις τυπικές κλάσεις, 4. Περιθώρια. Στηρίζεται σε: D (Η κλάση αποφασίζει). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Κλάσεις εγγράφου και σελίδα.

  2. Τμήμα 2 Ενότητες, πίνακας περιεχομένων και παραρτήματα

    • Να στοιχειοθετούνται ο τίτλος και η περίληψη σύμφωνα με την κλάση.
    • Να επιλέγεται το επίπεδο διαίρεσης και να προβλέπονται η αρίθμηση και ο πίνακας περιεχομένων.
    • Να παράγονται ο πίνακας περιεχομένων και οι κατάλογοι, με γνώση του περάσματος από το οποίο εξαρτώνται.
    • Να διατάσσονται τα παραρτήματα και τα μέρη ενός βιβλίου.

    1. Τίτλος και περίληψη. Οι \title, \author και \date αποθηκεύουν, η \maketitle στοιχειοθετεί· το περιβάλλον abstract υπάρχει στις article και report, όχι στη book.

      Χρησιμοποιεί: 1. Τρεις τυπικές κλάσεις. Στηρίζεται σε: D (Η κλάση αποφασίζει), B (Προοίμιο και σώμα). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Ενότητες, πίνακας περιεχομένων και παραρτήματα.

    2. Επίπεδα διαίρεσης. Επτά επίπεδα, από το μέρος ως το υποπαράγραφο· το κεφάλαιο υπάρχει μόνο στις report και book, και η ιεραρχία δεν επιλέγεται με βάση το μέγεθος του τίτλου.

      Χρησιμοποιεί: 1. Τρεις τυπικές κλάσεις. Στηρίζεται σε: D (Η κλάση αποφασίζει). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Ενότητες, πίνακας περιεχομένων και παραρτήματα.

    3. Αρίθμηση και πίνακας περιεχομένων. Ο secnumdepth αποφασίζει ποια επίπεδα αριθμούνται και ο tocdepth ποια μπαίνουν στον πίνακα περιεχομένων· η μορφή με αστερίσκο δεν αριθμεί ούτε καταναλώνει αριθμό.

      Χρησιμοποιεί: 7. Επίπεδα διαίρεσης. Στηρίζεται σε: C (Περιεχόμενο και μορφή). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Ενότητες, πίνακας περιεχομένων και παραρτήματα.

    4. Πίνακας περιεχομένων και κατάλογοι. Ο πίνακας περιεχομένων στοιχειοθετεί ό,τι το προηγούμενο πέρασμα σημείωσε στο αρχείο .toc, και δεν προειδοποιεί όταν μένει ξεπερασμένος.

      Χρησιμοποιεί: 7. Επίπεδα διαίρεσης, 8. Αρίθμηση και πίνακας περιεχομένων. Στηρίζεται σε: A (Περάσματα). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Ενότητες, πίνακας περιεχομένων και παραρτήματα.

    5. Παραρτήματα και μέρη του βιβλίου. Η \appendix αλλάζει την αρίθμηση όσων ακολουθούν· στη book, οι προκαταρκτικές σελίδες, το κύριο σώμα και οι καταληκτικές σελίδες έχουν δύο αριθμήσεις, και τα παραρτήματα μπαίνουν πριν από την \backmatter.

      Χρησιμοποιεί: 7. Επίπεδα διαίρεσης, 5. Στυλ σελίδας. Στηρίζεται σε: D (Η κλάση αποφασίζει). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Ενότητες, πίνακας περιεχομένων και παραρτήματα.

  3. Τμήμα 3 Διασταυρούμενες παραπομπές

    • Να τοποθετούνται και να ονομάζονται οι ετικέτες.
    • Να προβλέπεται τι τυπώνει μια παραπομπή μετά από ένα ή δύο περάσματα.
    • Να φορτώνονται τα hyperref και cleveref με τη σειρά τους.
    • Να γίνεται παραπομπή με το όνομα και τον αριθμό, ή με τον τίτλο.

    1. Ετικέτες και παραπομπές. Η \label σημαδεύει ένα σημείο, οι \ref και \pageref γράφουν τον αριθμό και τη σελίδα του, με δύο περάσματα.

      Χρησιμοποιεί: 7. Επίπεδα διαίρεσης. Στηρίζεται σε: A (Περάσματα). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Διασταυρούμενες παραπομπές.

    2. Πού μπαίνει η ετικέτα. Μετά την εντολή που αποδίδει τον αριθμό και μέσα στο ίδιο περιβάλλον: μετά τη \section, μετά τη \caption· με ένα πρόθεμα που λέει τι δηλώνει.

      Χρησιμοποιεί: 11. Ετικέτες και παραπομπές. Στηρίζεται σε: E (Τι καταγράφει μια ετικέτα). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Διασταυρούμενες παραπομπές.

    3. Σύνδεσμοι. Το hyperref μετατρέπει τις παραπομπές, τον πίνακα περιεχομένων και τις σημειώσεις σε συνδέσμους και τις ενότητες σε σελιδοδείκτες, και φορτώνεται στο τέλος των πακέτων.

      Χρησιμοποιεί: 11. Ετικέτες και παραπομπές, 9. Πίνακας περιεχομένων και κατάλογοι. Στηρίζεται σε: B (Προοίμιο και σώμα). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Διασταυρούμενες παραπομπές.

    4. Παραπομπές με όνομα. Το cleveref γράφει το όνομα και τον αριθμό· χωρίς ελληνικά ονόματα γράφει τα αγγλικά («section»), και τα ελληνικά ορίζονται με την \crefname· το nameref παραπέμπει με τον τίτλο.

      Χρησιμοποιεί: 13. Σύνδεσμοι, 12. Πού μπαίνει η ετικέτα. Στηρίζεται σε: E (Τι καταγράφει μια ετικέτα), F (Σειρά φόρτωσης). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Διασταυρούμενες παραπομπές.

  4. Τμήμα 4 Μεγάλα έγγραφα

    • Να επιλέγεται ανάμεσα σε \input και \include για κάθε κομμάτι.
    • Να προβλέπεται τι διατηρεί η \includeonly.
    • Να οργανώνονται οι φάκελοι και να δηλώνεται το κύριο έγγραφο.
    • Να αναγνωρίζονται τα σφάλματα, θορυβώδη και σιωπηλά, των χωρισμένων εγγράφων.

    1. Η εντολή input. Η \input εισάγει ένα αρχείο σαν το κείμενό του να ήταν γραμμένο στη θέση του, χωρίς να κόβει τη σελίδα ούτε να δημιουργεί βοηθητικά αρχεία.

      Στηρίζεται σε: B (Προοίμιο και σώμα). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Μεγάλα έγγραφα.

    2. Η εντολή include. Η \include ανοίγει σελίδα πριν και μετά, γράφει ένα δικό του βοηθητικό αρχείο για κάθε κομμάτι και δεν μπορεί να εμφωλευτεί.

      Χρησιμοποιεί: 15. Η εντολή input, 7. Επίπεδα διαίρεσης. Στηρίζεται σε: A (Περάσματα). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Μεγάλα έγγραφα.

    3. Μερική μεταγλώττιση. Η \includeonly στοιχειοθετεί μόνο τα επιλεγμένα κομμάτια και αριθμεί τα υπόλοιπα με τα βοηθητικά τους αρχεία, που πρέπει να προέρχονται από πλήρη μεταγλώττιση μεταγενέστερη της τελευταίας αλλαγής τους.

      Χρησιμοποιεί: 16. Η εντολή include, 11. Ετικέτες και παραπομπές. Στηρίζεται σε: A (Περάσματα). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Μεγάλα έγγραφα.

    4. Φάκελοι και κύριο έγγραφο. Ένα κεντρικό αρχείο στη ρίζα, κομμάτια σε φακέλους, διαδρομές από το κεντρικό, απλά ονόματα, και στο Texmaker το κεντρικό ως κύριο έγγραφο.

      Χρησιμοποιεί: 16. Η εντολή include. Στηρίζεται σε: G (Το κεντρικό αρχείο). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Μεγάλα έγγραφα.

    5. Σφάλματα των χωρισμένων εγγράφων. Μια \input χωρίς αρχείο σταματά τη μεταγλώττιση· μια \include χωρίς αρχείο απλώς σημειώνει «No file»· ένα κομμάτι με προοίμιο τερματίζει τη διατριβή στο \end{document} του.

      Χρησιμοποιεί: 16. Η εντολή include, 18. Φάκελοι και κύριο έγγραφο. Στηρίζεται σε: G (Το κεντρικό αρχείο), B (Προοίμιο και σώμα). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Μεγάλα έγγραφα.

  5. Τμήμα 5 Μακροεντολές και το δικό μας προοίμιο

    • Να ορίζονται εντολές με ορίσματα και ένα προαιρετικό.
    • Να διακρίνονται ο ορισμός, ο επαναορισμός και η πρόβλεψη, και να αποφεύγεται το χαμένο κενό.
    • Να ορίζονται δικά μας περιβάλλοντα.
    • Να συγκεντρώνεται το προοίμιο σε ένα αρχείο ή σε ένα πακέτο.

    1. Δικές μας εντολές. Η \newcommand ορίζει μια εντολή με ως εννέα ορίσματα, το πρώτο προαιρετικό με την προεπιλεγμένη τιμή του· ονομάζει μια λειτουργία που επαναλαμβάνεται.

      Στηρίζεται σε: C (Περιεχόμενο και μορφή). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Μακροεντολές και δικό μας προοίμιο.

    2. Κατειλημμένα ονόματα και κενά. Η \newcommand απορρίπτει ένα υπάρχον όνομα και η \renewcommand ένα ανύπαρκτο· μια εντολή χωρίς ορίσματα καταναλώνει το κενό που την ακολουθεί.

      Χρησιμοποιεί: 20. Δικές μας εντολές. Στηρίζεται σε: B (Προοίμιο και σώμα). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Μακροεντολές και δικό μας προοίμιο.

    3. Δικά μας περιβάλλοντα. Η \newenvironment ορίζει άνοιγμα και κλείσιμο· τα ορίσματά της υπάρχουν μόνο στο άνοιγμα, και η \NewDocumentEnvironment τα δέχεται και στο κλείσιμο.

      Χρησιμοποιεί: 20. Δικές μας εντολές. Στηρίζεται σε: C (Περιεχόμενο και μορφή). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Μακροεντολές και δικό μας προοίμιο.

    4. Δικό μας προοίμιο. Το προοίμιο μεταφέρεται σε ένα αρχείο που διαβάζεται με την \input ή σε ένα πακέτο .sty, που δεν επιβάλλει την κλάση, τη γλώσσα ούτε τη θέση του hyperref.

      Χρησιμοποιεί: 20. Δικές μας εντολές, 21. Κατειλημμένα ονόματα και κενά, 15. Η εντολή input, 13. Σύνδεσμοι. Στηρίζεται σε: F (Σειρά φόρτωσης), C (Περιεχόμενο και μορφή). Αποδεικνύεται στη διάλεξη: Μακροεντολές και δικό μας προοίμιο.

Προς τα μαθηματικά. Η αλυσίδα σταματά εκεί όπου η αρχιτεκτονική είναι πλήρης και μένει να γεμίσει: οι αριθμημένες εξισώσεις και τα θεωρήματα, στα οποία θα γίνεται παραπομπή με τις ετικέτες αυτής της ενότητας, είναι το αντικείμενο της επόμενης.