Μετάβαση στο περιεχόμενο
Topos Uranos

Περίληψη

Αυτό το μάθημα ανοίγει την τρίτη ενότητα του κύκλου μαθημάτων, αφιερωμένη στο ορισμένο ολοκλήρωμα: τον αριθμό που μετρά το εμβαδόν κάτω από μια γραφική παράσταση, ορισμένο ως ο αριθμός που χωρίζει τα κάτω αθροίσματα εμβαδών ορθογωνίων από τα άνω. Παρουσιάζει την πορεία της ενότητας, η οποία λύνει το τρίτο από τα αρχαία προβλήματα με τα οποία άρχισε ο Λογισμός I, το εμβαδόν ενός καμπυλόγραμμου σχήματος, με τον ίδιο τρόπο όπως τα άλλα δύο: με προσεγγίσεις και το όριό τους. Το αξίωμα πληρότητας δίνει το ολοκλήρωμα· η ομοιόμορφη συνέχεια της ενότητας που προηγήθηκε εξασφαλίζει ότι κάθε συνεχής συνάρτηση σε κλειστό και φραγμένο διάστημα το έχει· και το θεμελιώδες θεώρημα του απειροστικού λογισμού το συνδέει με το αόριστο ολοκλήρωμα της πρώτης ενότητας. Ανασυνθέτει την ιστορία αυτών των ιδεών, από τον τετραγωνισμό της παραβολής του Αρχιμήδη, τα αδιαίρετα του Καβαλιέρι, τα εμβαδά κάτω από τις δυνάμεις του Φερμά και την Αριθμητική των απείρων του Γουόλις, ως τον Μπάροου, την Περίληψη των παραδόσεων του Κωσί του 1823, τη συνάρτηση του Ντιρικλέ του 1829, το ολοκλήρωμα του Ρίμαν και τα αθροίσματα Νταρμπού του 1875· διατυπώνει το πρόβλημα που τη διατρέχει, να ενωθούν δύο ολοκληρώματα ορισμένα με διαφορετικούς τρόπους, και δείχνει με δύο συναρτήσεις ότι καμία από τις δύο έννοιες δεν περιέχει την άλλη. Κλείνει επισημαίνοντας τη θέση της ενότητας στον κύκλο μαθημάτων και πού χρησιμοποιείται το ορισμένο ολοκλήρωμα σε άλλους κύκλους μαθημάτων του ιστότοπου και στην επιστήμη και την τεχνική.

Μαθησιακοί στόχοι

  1. Να περιγράφει την πορεία της ενότητας και να εξηγεί τι αποδεικνύει κάθε μάθημα και ποιο αποτέλεσμα του Λογισμού I, της Άλγεβρας και γεωμετρίας ή των προηγηθεισών ενοτήτων χρησιμοποιεί.
  2. Να εξηγεί γιατί το ορισμένο ολοκλήρωμα, ορισμένο με αθροίσματα, και το αόριστο ολοκλήρωμα, ορισμένο με παραγώγους, είναι διαφορετικές έννοιες, και ποιο θεώρημα τις ενώνει και υπό ποιες υποθέσεις.
  3. Να τοποθετεί στο ιστορικό τους πλαίσιο τα αποτελέσματα της ενότητας, από τον Αρχιμήδη ως τον Κωσί, τον Ρίμαν και τον Νταρμπού, και να διακρίνει τη σειρά με την οποία ανακαλύφθηκαν από τη σειρά με την οποία αποδεικνύονται.
  4. Να επισημαίνει τη θέση της ενότητας στον κύκλο μαθημάτων και πού υπεισέρχεται το ορισμένο ολοκλήρωμα σε άλλους κύκλους μαθημάτων και σε επιστημονικές και τεχνικές εφαρμογές.

Αρχική αξιολόγηση

Πριν διατρέξουμε την ενότητα, αξίζει να μετρήσουμε το σημείο εκκίνησης. Αυτή η αυτοαξιολόγηση δεν βαθμολογείται: χρησιμεύει για να ξέρουμε πού να σταθούμε. Οι έξι πρώτες ερωτήσεις αφορούν, με τη σειρά, τα έξι μαθήματα περιεχομένου της ενότητας, μία για το καθένα, και μετρούν μια δεξιότητα (τον υπολογισμό ενός αθροίσματος εμβαδών ορθογωνίων μιας φθίνουσας συνάρτησης, την εύρεση του κάτω και του άνω αθροίσματος μιας συνάρτησης που δεν είναι μονότονη, την απόφαση αν μια συνάρτηση είναι ολοκληρώσιμη, τους χειρισμούς με την προσθετικότητα και τα αντεστραμμένα όρια, την παραγώγιση ενός ολοκληρώματος με μεταβλητά όρια, την αναγνώριση μιας συμμετρίας που δίνει την τιμή ενός ολοκληρώματος), όχι μια διατύπωση που απομνημονεύεται· οι ίδιες δεξιότητες μετρώνται ξανά στο τέλος, στο μάθημα της σύνθεσης, με άλλα δεδομένα. Οι πέντε τελευταίες ελέγχουν όσα η ενότητα θεωρεί γνωστά από την Άλγεβρα και γεωμετρία, από τον Λογισμό I και από τις δύο ενότητες που προηγήθηκαν: το άθροισμα των τετραγώνων, το supremum ενός συνόλου, το πόρισμα για τις συναρτήσεις με την ίδια παράγωγο, την ολοκλήρωση κατά παράγοντες και την ομοιόμορφη συνέχεια.

Αρχική αξιολόγηση

Πριν ξεκινήσεις την ενότητα, μέτρησε το σημείο εκκίνησής σου. Είναι μια σύντομη αυτοαξιολόγηση: δεν βαθμολογείται και το αποτέλεσμα αποθηκεύεται μόνο στον περιηγητή σου.

  1. Ερώτηση 1Το [0,2]\icc{0}{2} χωρίζεται σε τέσσερα ίσα υποδιαστήματα. Πόσο είναι το άνω άθροισμα U4U_4 της συνάρτησης f(x)=4−x2f(x) = 4 - x^2, δηλαδή το άθροισμα των εμβαδών των ορθογωνίων που καλύπτουν το χωρίο κάτω από τη γραφική της παράσταση;

  2. Ερώτηση 2Έστω f(x)=x2f(x) = x^2 στο [−1,2]\icc{-1}{2} και η διαμέριση P={−1,12,2}P = \left\{-1, \frac{1}{2}, 2\right\}. Πόσο είναι το κάτω άθροισμα L(f,P)L(f, P) και το άνω άθροισμα U(f,P)U(f, P);

  3. Ερώτηση 3Ποια από αυτές τις συναρτήσεις, ορισμένες στο [0,1]\icc{0}{1}, είναι ολοκληρώσιμη στο [0,1]\icc{0}{1};

  4. Ερώτηση 4Μια συνάρτηση ff ολοκληρώσιμη στο [0,3]\icc{0}{3} ικανοποιεί ∫03f(x) dx=5\int_0^3 f(x) \, \mathrm{d}x = 5 και ∫23f(x) dx=2\int_2^3 f(x) \, \mathrm{d}x = 2. Πόσο είναι το ∫20(3f(x)+1) dx\int_2^0 \left(3 f(x) + 1\right) \, \mathrm{d}x;

  5. Ερώτηση 5Έστω H(x)=∫xx2et2 dtH(x) = \int_x^{x^2} e^{t^2} \, \mathrm{d}t για πραγματικό xx. Ποια είναι η H′(x)H'(x);

  6. Ερώτηση 6Πόσο είναι το ∫14xx+5−x dx\int_1^4 \frac{\sqrt{x}}{\sqrt{x} + \sqrt{5 - x}} \, \mathrm{d}x;

  7. Ερώτηση 7Από προηγούμενες ενότητεςΠόσο είναι το άθροισμα ∑k=1nk (k+1)\sum_{k=1}^{n} k \, (k + 1);

  8. Ερώτηση 8Από προηγούμενες ενότητεςΈστω AA και BB δύο μη κενά σύνολα πραγματικών αριθμών τέτοια ώστε a≤ba \leq b για κάθε aa του AA και κάθε bb του BB. Τι μπορούμε να βεβαιώσουμε;

  9. Ερώτηση 9Από προηγούμενες ενότητεςΔύο συναρτήσεις FF και GG, ορισμένες στους μη μηδενικούς πραγματικούς, ικανοποιούν F′(x)=G′(x)=1xF'(x) = G'(x) = \frac{1}{x} για κάθε x≠0x \neq 0, και F(1)=G(1)F(1) = G(1). Τι μπορούμε να βεβαιώσουμε;

  10. Ερώτηση 10Από προηγούμενες ενότητεςΠοιο είναι το αόριστο ολοκλήρωμα ∫xcos⁡x dx\int x \cos x \, \mathrm{d}x;

  11. Ερώτηση 11Από προηγούμενες ενότητεςΠοιο από αυτά τα δ\delta, για κάθε ε>0\varepsilon > 0, εξασφαλίζει ∣x2−y2∣<ε\abs{x^2 - y^2} < \varepsilon για όλα τα xx και yy του [0,3]\icc{0}{3} με ∣x−y∣<δ\abs{x - y} < \delta;