Μετάβαση στο περιεχόμενο
Topos Uranos
Ελληνικά

Ενότητες, πίνακας περιεχομένων και παραρτήματα

Περίληψη

Το μάθημα αυτό διδάσκει πώς δίνεται σε ένα έγγραφο ο σκελετός του: τα στοιχεία του τίτλου και η εντολή που τα στοιχειοθετεί, η περίληψη και οι κλάσεις που την προσφέρουν, τα επτά επίπεδα διαίρεσης με την αρίθμησή τους και την παρουσία τους στον πίνακα περιεχομένων, ο πίνακας περιεχομένων και οι κατάλογοι σχημάτων και πινάκων, τα παραρτήματα και, στα βιβλία, η διάκριση ανάμεσα στις προκαταρκτικές σελίδες, το κύριο σώμα και τις καταληκτικές σελίδες, με τις δύο αριθμήσεις σελίδων τους. Εξηγεί ποια επίπεδα υπάρχουν σε κάθε κλάση και πώς οι μετρητές secnumdepth και tocdepth αποφασίζουν, χωριστά, τι αριθμείται και τι μπαίνει στον πίνακα περιεχομένων. Κλείνει με τις τυπικές δομές ενός άρθρου, μιας διατριβής και ενός φιλοσοφικού δοκιμίου.

Μαθησιακοί στόχοι

  1. Να στοιχειοθετεί τα στοιχεία του τίτλου ενός εγγράφου, με περισσότερους συγγραφείς και τις σημειώσεις τους, καθώς και την περίληψή του, γνωρίζοντας σε ποιες κλάσεις υπάρχει το περιβάλλον abstract και τι γίνεται όπου δεν υπάρχει.
  2. Να επιλέγει το κατάλληλο επίπεδο διαίρεσης σε κάθε κλάση και να προβλέπει την αρίθμηση και τον πίνακα περιεχομένων που προκύπτουν από μια πηγή, μαζί με τα αποτελέσματα των secnumdepth, tocdepth και των μορφών με αστερίσκο.
  3. Να εξηγεί γιατί ο πίνακας περιεχομένων και οι κατάλογοι χρειάζονται δεύτερη μεταγλώττιση και γιατί μία μόνο μεταγλώττιση μετά από μια αλλαγή δεν το επισημαίνει.
  4. Να οργανώνει τα παραρτήματα και, σε ένα βιβλίο, τις προκαταρκτικές σελίδες, το κύριο σώμα και τις καταληκτικές σελίδες, να προβλέπει την αρίθμηση σελίδων και κεφαλαίων τους και να την αναπαράγει σε κλάση που δεν προσφέρει αυτές τις εντολές.
  5. Να κατασκευάζει τον σκελετό ενός άρθρου, μιας διατριβής και ενός δοκιμίου σύμφωνα με τις συμβάσεις κάθε είδους.

Τα στοιχεία του τίτλου

Ο τίτλος ενός εγγράφου στοιχειοθετείται σε δύο χρόνους. Πρώτα αποθηκεύονται τα στοιχεία του, με τρεις εντολές που γράφονται συνήθως στο προοίμιο: η \title αποθηκεύει τον τίτλο, η \author τον συγγραφέα ή τους συγγραφείς και η \date την ημερομηνία. Έπειτα, στο σώμα, η \maketitle τα στοιχειοθετεί. Όπως είδαμε στο μάθημα για την ανατομία ενός εγγράφου, οι τρεις πρώτες μόνο αποθηκεύουν και η τελευταία στοιχειοθετεί· επομένως η \maketitle πρέπει να έρχεται μετά τα στοιχεία, αφού στοιχειοθετεί ό,τι βρίσκει αποθηκευμένο εκείνη τη στιγμή. Αν δεν βρει τίτλο, σταματά με το σφάλμα «! LaTeX Error: No \title given.».

Όταν το έγγραφο έχει περισσότερους συγγραφείς, χωρίζονται μέσα στην \author με \and, και ο καθένας στοιχειοθετείται σε δική του στήλη, ο ένας δίπλα στον άλλον. Η εντολή \thanks, που παρουσίασε ήδη το μάθημα για τις σημειώσεις, τα παραθέματα και τους στίχους, προσθέτει σε έναν συγγραφέα ή στον τίτλο μια σημείωση που σημαδεύεται με σύμβολο αντί για αριθμό, κατάλληλη για τη θεσμική ένταξη ή για μια ευχαριστία: η πρώτη σημείωση παίρνει αστερίσκο, η δεύτερη σταυρό (†), η τρίτη διπλό σταυρό (‡), και ούτω καθεξής. Αν παραλειφθεί η \date, στοιχειοθετείται η ημερομηνία της μεταγλώττισης, στη γλώσσα του εγγράφου· με \date{}, καμία· με οποιοδήποτε άλλο όρισμα, εκείνο το κείμενο.

Στην article ο τίτλος στοιχειοθετείται στην αρχή της πρώτης σελίδας, και το κείμενο συνεχίζει από κάτω. Στην report και στην book καταλαμβάνει δική του σελίδα, χωρίς αριθμό σελίδας. Το μάθημα για τις κλάσεις εγγράφου και τη σελίδα εξηγεί πώς αλλάζει αυτή η συμπεριφορά.